Obliczenie amplitud drgań wymuszonych

Pociąga to za sobą konieczność rozczłonowania fundamentu; kształt jednego z takich ramowych fundamentów. Niedostateczni sztywność konstrukcji górnej, jako całości, powoduje potrzebę wykonania się uzyskać tego, aby fundamenty te drgały jednakowo. W tym przypadki funkcję usztywnienia maszyny, jaką spełnia zazwyczaj stół fundamentu, mus przyjąć sam korpus maszyny. Prowadzi to do zwiększenia zużycia tak wartościowego materiału, jakim jest stal uszlachetniona, z której wykonywana jest turbina (program uprawnienia budowlane na komputer). Prócz tego jednak konieczność nadania dostatecznej sztywności obi fundamentom powoduje nadmiernie duże wymiary poprzeczne ich elementów tym samym zwiększając także zużycie materiałów budowlanych. Jak wspomniano, zadaniem fundamentu ramowego jest zapewnić spokojni pracę maszyny (małe amplitudy) i przenieść znaczne obciążenia dynamiczne obliczenie fundamentu powinno zatem składać się z dwóch części:
a) obliczenie amplitud drgań wymuszonych,
b) obliczenie momentów i sił zastępczych, na które w konsekwencji ma być wymiarowany fundament.
Do obliczenia amplitud niezbędna jest znajomość sił wzbudzających w ich nominalnej, eksploatacyjnej wartości (można wyznaczyć te siły, gdy znane są mimośrody obliczeniowe). Do obliczenia zastępczych statycznych momentów oraz sił poprzecznych i podłużnych w elementach fundamentu niezbędna jest znajomość maksymalnych możliwych sił wzbudzających. Nominalne siły wzbudzające zastępcze siły statyczne obliczamy wg PN-67/B-03040 (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Dla celów praktyki dobrze jest rozróżniać fundamenty ramowe nisko strojone i wysoko strojone. Jeśli drgania własne ramy znajdują się poniżej drgań wzbudzających (obrotów maszyny), wówczas mówimy, że fundament jest nisko strojony, w przeciwnym przypadku - wysoko strojony. W praktyce projektowej najczęściej stosujemy wysokie strojenie, wówczas bowiem nie mamy rezonansu w czasie rozruchu i zatrzymywania maszyny (jest to rezonans przejściowy, jednak może wywierać niezbyt pożądane skutki), też jak unikamy przypadku ewentualnego rezonansu z jedną z wyższych częstotliwości własnych. Wymaga to jednak dużych sztywności elementów fundamentu, a więc i znacznego zużycia betonu i stali (uprawnienia budowlane).

Wytyczne obliczania fundamentów

Przy wszelkich obliczeniach dynamicznych fundamentów ramowych pod ma szyny należy zdawać sobie sprawę ze stopnia dokładności przybliżeń (program egzamin ustny). Przybliżenia obliczeń polegają m.in. na przyjmowaniu układów o niewielkiej liczbie mas skupionych zamiast układów o masie rozłożonej na długości prętów, n, nieuwzględnieniu wpływu podłoża itp. Sumaryczny błąd, jaki można popełni przy tego rodzaju obliczeniach, może wg pracy dochodzić do ±20% liczb; drgań obliczonych dla poszczególnych elementów fundamentu. Z tego względu przy obliczaniu współczynnika dynamicznego vm należy uprzednio określić gra nice dokładności obliczonych drgań własnych. Szczegółowa analiza błędów i ich wpływ na obliczenia podana jest w pracy (opinie o programie). Tutaj należy ograniczyć się di podania prostej recepty: jeśli obliczone drgania własne pewnego element; w pewnym kierunku wyniosły np. nm, oznacza to, że rzeczywiste drgania własne tego elementu w rozważanym kierunku mogą wynosić zarówno 0,8 n„ jak i 1,2 nm. Przy obliczaniu współczynnika dynamicznego vm należy więc brać takie wartość która daje większą wartość vm
Oprócz obciążeń dynamicznych, wynikających z działania sił bezwładności w turbinach w czasie ich ruchu (segregator aktów prawnych). Przy obliczeniach wytrzymałościowych fundamentu ramowego należ} rozważyć następujące przypadki obciążeń:
c) turbina w spoczynku; działają: ciężar własny maszyny i fundamentu + skurcz,
d) turbina tuż przed uruchomieniem lub też po zatrzymaniu; działają: ciężar własny maszyny i fundamentu + skurcz + temperatura,
e) turbina w ruchu; działają:
a) wpływy jak w przypadku b + pionowe obciążenia zastępcze + ciąg kondensatora,
b) wpływy jak w przypadku b + poziome obciążenia zastępcze + ciąg kondensatora,
c) wpływy jak w przypadku b + moment zwarcia + ciąg kondensatora (promocja 3 w 1).