Obróbka termiczna

Obróbkę termiczną przy zastosowaniu promieniowania podczerwonego przeprowadza się jednym z dwóch sposobów przez nagrzewanie promiennikami powierzchni zewnętrznej prefabrykatów, przez nagrzewanie powierzchni wewnętrznych prefabrykatów promiennikami umieszczonymi w kanałach prefabrykatach (program uprawnienia budowlane na komputer).

Przy obróbce cieplnej pierwszym z wymienionych sposobów prefabrykat 1 nagrzewany może być bezpośrednio promiennikami 2 przy swobodnej cyrkulacji powietrza albo pośrednio poprzez cienką warstwę nieprzezroczystego materiału 3 lub poprzez przezroczystą folię 5 przepuszczającą promienie podczerwone. Elementy w formach 4, ułożone w stosie, mogą być również nagrzewane w komorze zamkniętej w celu wykluczenia swobodnego ruchu powietrza. Komora obróbki termicznej w stosie może być zamknięta hermetycznie przy zastosowaniu przykrywy hermetycznej 6 i zamknięcia wodnego 7.

Drugi sposób nagrzewania przez doprowadzenie energii promieniowania od strony wewnętrznej prefabrykatu stosuje się z natury rzeczy tylko do obróbki termicznej prefabrykatów z kanałami. Promienniki promieni podczerwonych 2 umieszcza się w tych kanałach 1, przy czym nagrzewanie przeprowadza się albo przy odkrytych, albo przy przykrytych zewnętrznych powierzchniach prefabrykatów. Przykrycie stanowi błona wodoszczelna 3 z uszczelnieniem hermetycznym 4 (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Omówione w poprzednich rozdziałach metody sztucznego przyspieszania dojrzewania betonu umożliwiają szybkie uzyskanie przez beton wytrzymałości pozwalającej na rozformowanie i transport elementów. Wytrzymałość 0,70 R28 uzyskuje się przy zastosowaniu metody obróbki termicznej po okresie 8 do 24 godzin od chwili uformowania i zagęszczenia betonu.

Tak krótki cykl dojrzewania, pozwalający na budowie na rozszalowanie konstrukcji po jednym dniu, a w wytwórni prefabrykatów na jednorazowy obrót form w ciągu jednego dnia pracy, był i jest wielkim osiągnięciem w technologii betonu i budownictwa opartego na konstrukcjach z betonu. Obróbka termiczna umożliwiła bowiem skrócenie o kilkanaście dni terminów rozszalowania elementów i konstrukcji z betonu. W wytwórniach prefabrykatów stosujących najnowsze metody produkcji cykl obróbki termicznej, trwający 8-24 godzin, jest już jednak za długi. W wytwórniach takich, wysoko zmechanizowanych, pracujących metodą taśmową zachodzi potrzeba skrócenia cyklu obróbki termicznej do 2 godzin a nawet poniżej, w celu umożliwienia przeprowadzenia obróbki na taśmie produkcyjnej (na jednym lub kilku stanowiskach produkcyjnych) zamiast w specjalnych komorach lub tunelach naparzalniczych (uprawnienia budowlane).

Sztuczne dojrzewanie

Przeprowadzenie sztucznego dojrzewania w ciągu 2 godzin przedstawia bardzo duże trudności i związane jest z zachowaniem pewnych ściśle określonych warunków (program egzamin ustny).

Cykl obróbki termicznej można częściowo skrócić - do 6 a nawet 4 godzin - przez zastosowanie wyższych temperatur nagrzewania i przez znacznie szybsze podnoszenie temperatury w pierwszej fazie i szybsze studzenie w trzeciej fazie obróbki termicznej. Osiągnięcie jednak dalszego skrócenia cyklu obróbki - do około 2 godzin - wymaga, poza zwiększeniem temperatury obróbki, zastosowania kombinowanych metod sztucznego dojrzewania, a więc połączenia najbardziej efektywnych metod termicznych z metodami mechanicznymi, a nawet chemicznymi wraz z podgrzewaniem zaczynu cementowego i kruszywa.

Metody tzw. skróconej obróbki termicznej związane są głównie z nazwiskami Freyssineta i Rihy (opinie o programie).

Skrócona obróbka termiczna metodą Freyssineta. Metoda Freyssineta skróconej obróbki termicznej polega na zastosowaniu w fazie formowania elementu silnego wibroprasowania betonu, wyciśnięciu z betonu części wody zarobowej do wartości - poniżej 0,30 oraz na maksymalnym zagęszczeniu masy betonowej, a w fazie właściwej obróbki - szybkiego ogrzewania betonu pod uciskiem w zamkniętych formach do temperatury 95 - 98 °C.

Przy zachowaniu powyższych warunków następuje w ciągu 1,5 do 2 godzin nagrzewania betonu gwałtowny przyrost wytrzymałości, tak że beton osiąga bezpośrednio po zakończeniu tego rodzaju skróconej obróbki termicznej wytrzymałości w granicach około 300 do 600 kG/cm2 (segregator aktów prawnych).

W tej metodzie obróbki termicznej fazy powolnego i stopniowego podnoszenia temperatury oraz powolnego studzenia - są wyeliminowane. Mimo szybkiego podnoszenia temperatury i nagrzewania w wysokiej temperaturze nie występują w betonie rysy i pęknięcia wywołane różnicą temperatur, gdyż wszystkie cząsteczki masy betonowej znajdują się pod silnym uciskiem, który znosi siły termiczne.

W metodzie Freyssineta w czasie obróbki termicznej stosowane są bardzo wielkie ciśnienia - rzędu 150 do 250 kG/cm2 - przenoszone na beton przez odpowiednio silne formy. Samo prasowanie nie wystarcza jednak do osiągnięcia tak niskiego współczynnika wodocementowego, dlatego też stosuje się równocześnie zwiększenie ilości cementu w masie betonowej do zawartości 450 do 550 kG/m3 (promocja 3 w 1.