Granica plastyczności gruntu

Dla wyróżnienia tych trzech konsystencji zostały wprowadzone pojęcia granic konsystencji gruntów spoistych. A więc pomiędzy konsystencją zwartą a plastyczną istnieje granica plastyczności L_p i pomiędzy konsystencją plastyczną i płynną - granica płynności L_v. Granicą plastyczności gruntu L_p jest taka wilgotność, wyrażona w procentach, przy której próbka gruntu poddana naciskowi nie kruszy się i zachowuje kształt nadany jej przy urabianiu (program uprawnienia budowlane na komputer).

Granicą płynności gruntu L_y jest taka wilgotność przy której próbka wykazuje tendencję przejścia z konsystencji plastycznej w płynną tzn. próbka nie zachowuje nadanego jej przy urabianiu kształtu i rozpływa się. W strefie konsystencji zwartej wyróżnia się dwa stany: zwarty i półzwarty, pomiędzy którymi istnieje tzw. granica skurczu L_s, która będzie omówiona nieco szerzej poniżej (program uprawnienia budowlane na ANDROID). W strefie konsystencji plastycznej wyróżnia się stan twardoplastyczny, plastyczny i miękkoplastyczny.

Granica skurczu L_s stanowi taką wilgotność gruntu, przy której próbka mm u w miarę dalszego suszenia nie wykazuje zmiany objętości (nie kurczy Zawilgocona próbka gruntu spoistego podczas suszenia traci wodę otaczającą poszczególne cząstki i oddzielającą je wzajemnie od siebie. Cząstki v miarę odparowywania wody stopniowo zbliżają się do siebie, co w efekcie zjawisko kurczenia się bryły gruntu (uprawnienia budowlane). Jeśli wody ubędzie na tyle, że cząstki zaczną do siebie przylegać, zjawisko kurczenia się gruntu ustanie, jednak 7 próbka gruntu i w tej sytuacji zawiera w sobie pewną ilość wody, znajdującej w wolnych przestrzeniach pomiędzy stykającymi się cząstkami. Ta wilgotność charakteryzuje się zmianą zabarwienia gruntu na powierzchni próbki, 7 próbka staje się jaśniejsza i przy dalszym suszeniu nie zmienia objętości, mimo, ciężar jej ulega zmniejszeniu w miarę suszenia. Wilgotność przy której występują te zjawiska stanowi granicę skurczu (program egzamin ustny).

Kuch wody

Na przemieszczanie się wody zawartej w porach szkieletu gruntowego opływa szereg pól fizycznych. Dla przykładu pole grawitacji ziemskiej, pole naprężeń wywołane obciążeniem naziomu, pole temperatury, a także pole elektryczne. Kuch wywołany pierwszymi dwoma polami podlega podobnym prawom fizycznym. Kuch wody wywołany pozostałymi należy analizować oddzielnie. Jeżeli gradient wielkości pola nie zmienia się w czasie wówczas zachodzi przepływ ustalony, gdy jest zmienny - przepływ nieustalony. Jest żywiste, że każdy przepływ oddziaływuje mechanicznie na szkielet gruntowy : wywiera wpływ na zachowanie się gruntu w procesie obciążania. Niezależnie zmiana wilgotności gruntu wpływa na zmianę jego własności fizycznych, a w tym i własności mechanicznych (opinie o programie).

W bieżącym rozdziale przedstawione zostaną pokrótce prawa rządzące przemieszczaniem się wód gruntowych wywołanym polami fizycznymi, niezależnymi od pola naprężenia powstałego w wyniku obciążenia naziomu. Ten ostatni przypadek zostanie omówiony w rozdziale C pkt. 4, gdyż nie sposób rozpatrywać go bez powiązania ze zjawiskami mechanicznymi zachodzącymi w szkielecie gruntowym (segregator aktów prawnych).

Szkielet gruntowy zawierający pory można potraktować jako układ kanalików-przewodów, w których przepływa woda swobodna. Wymiary kanalików zależą oczywiście od uziarnienia gruntu i od jego zagęszczenia. Gradient funkcji skalarnej (tensorowej) jest wektorem (tensorem rzędu wyższego o jeden), którego składowymi są pochodne cząstkowe tej funkcji względem osi układu odniesienia. W hydraulice gradient funkcji ciśnień wywołanych grawitacją bywa nazywany spadkiem hydraulicznym.

zawarta w porach jest poddana polu ciśnień wywołanemu poprzez siły grawitacji ziemskiej. Rozkład ciśnień w rozważanej elementarnej objętości wody podlega prawu Pascala. W przypadku zaistnienia różnicy ciśnień woda przemieszczać się będzie w kierunku gdzie panuje aktualnie niższe ciśnienie; wystąpi zjawisko przepływu (promocja 3 w 1).