Ocena ostatecznego pełzania

Liczby te wskazują, że ostateczne pełzanie przekracza 1,36 wartości pełzania jednorocznego, chociaż w obliczeniach przyjmuje się często, że pełzanie ostateczne jest równe 4/3 wartości pełzania jednorocznego, Ocena taka jest wiarygodna w granicach ±15% w odniesieniu do betonów obciążanych w młodym wieku. Ocena ostatecznego pełzania na podstawie danych z krótkiego okresu po wykonaniu betonu jest trudniejsza. Przykładowo można podać, że pełzanie po 20 latach jest od 1,5-3,0 razy większe od pełzania po 2,5 miesiącach trwania obciążenia (program uprawnienia budowlane na komputer).

Proponowano wiele wyrażeń matematycznych wiążących pełzanie z czasem. Jednym z najdogodniejszych jest wzór hiperboliczny, wprowadzony przez Rossa i Lormana. Różne wzory doświadczalne, niezależnie od tego, czy będą to wzory oparte na zastosowaniu funkcji hiperbolicznej, logarytmicznej, wykładniczej czy też potęgowej, obowiązują wyłącznie w odniesieniu do betonów podobnych do tych, dla jakich owe wzory zostały wyprowadzone (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Ogólne wyrażenie które obejmowałoby wszystkie możliwe przypadki pełzania - nie istnieje.

Współczynnik pełzania

Współczynnik pełzania zależy od współczynników umożliwiających uwzględnienie składu mieszanki k_b, efektywnej grubości elementu (pole powierzchni przekroju podzielone przez połowę obwodu pola przekroju odpowiadającego powierzchni wysychania) k_e, wilgotności względnej przechowywania k_c, wieku w chwili obciążenia k_d oraz czasu trwania obciążenia k. Taka ocena pełzania dotyczy jedynie zwyczajnych mieszanek oraz zakresu naprężeń nie przekraczających 0,35 wytrzymałości (uprawnienia budowlane).

Niezależnie od powyższego, na podstawie zebranych danych, możliwe jest ogólne oszacowanie pełzania potrzebne przy projektowaniu. Taka ocena oparta może być na danych CEB [6.112], gdzie zaleca się stosowanie współczynnika pełzania 0, przy czym pełzanie c jest wyrażone jako wielokrotność odkształcenia w* chwili obciążenia e (program egzamin ustny).

Jeśli temperatura pielęgnacji jest wyższa od normalnej, tj. 20°C, tak że w danym wieku betonu osiągana jest większa część wytrzymałości ostatecznej, należy korzystać z wieku fikcyjnego, określanego w oparciu o stopień dojrzałości betonu. Przy modyfikacji takiego ujęcia uwzględnia się i tę okoliczność, że względny wzrost pełzania w czasie zależy od wielkości elementu; zgodnie z tym, zamiast z odpowiednich krzywych, należy korzystać wówczas (opinie o programie).

Wyrażenie podane przez CEB nie uwzględnia wpływu rodzaju użytego kruszywa. Uwzględnienie tego wpływu byłoby bardzo wskazane. Przewidywanie pełzania oparte na danych lub na podobnych wykresach Wagnera daje wyniki dostatecznie dokładne dla celów projektowych w przypadku konstrukcji nie bardzo czułych na pełzanie. W pozostałych przypadkach należy przeprowadzić przynajmniej 60-dniowe próby pełzania. Ekstrapolacja pełzania w oparciu o wyrażenia takie jak wzór Rossa powinna dać wyniki na ogół zadowalające (segregator aktów prawnych).

Pełzanie i pełzanie odwrotne są zjawiskami pokrewnymi, jednak istota ich jest niejasna. Zasługują tu na uwagę dwa punkty widzenia. Dutron nie uważa pełzania odwrotnego za odkształcenie sprężyste, a jedynie za przejaw lekkiego pęcznienia zaczynu cementowego uwolnionego od obciążenia, które to pęcznienie towarzyszy powrotowi betonu do stanu równowagi wilgotnościowej z otoczeniem (promocja 3 w 1). Z drugiej strony wyjaśnienie pełzania odwrotnego zaproponowane przez McHenry’ego opiera się na zasadzie superpozycji odkształceń. Zakłada ona, że odkształcenie betonu w dowolnej chwili t, wywołane przyrostem naprężenia w dowolnej chwili t₀, jest niezależne od efektów jakichkolwiek naprężeń przyłożonych przed chwilą to lub po niej.