Odporność ogniowa elementów

Dopuszcza się umieszczanie w ścianach zewnętrznych dodatkowych naświetli z materiałów łatwo zapalnych w formie pasów poziomych o wysokości nie przekraczającej 1,50 m. W przypadku gdy budynek wielokondygnacyjny jest chroniony samoczynnymi stałymi urządzeniami gaśniczymi, można obniżyć klasę odporności ogniowej o jedną w stosunku do klasy wynikającej, a w budynkach jednokondygnacyjnych stosować elementy konstrukcyjne zaliczone do klasy N odporności ogniowej, nie rozprzestrzeniające ognia. Postanowienia powyższe dotyczą również budynków zaliczonych do kategorii zagrożenia ludzi (program uprawnienia budowlane na komputer).

Dopuszcza się stosowanie słupów i zasadniczych elementów nośnych dachu lub stropodachu (np. dźwigary, rygle, łuki) słabo rozprzestrzeniające ogień (np. z trudno zapalnego drewna klejonego) w budynkach jednokondygnacyjnych wszystkich kategorii niebezpieczeństwa pożarowego. Elementy budynków zaliczonych do odpowiednich klas odporności ogniowej budynków powinny odpowiadać wymaganiom określonym. Nie można stosować pokryć dachowych z materiałów łatwo zapalnych. Wyjątki od tej zasady są dopuszczalne w budownictwie regionalnym, za zgodą terenowego organu administracji państwowej (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Klapy dymowe w dachach i stropodachach mogą być wykonywane z materiałów palnych. Części budynku zaliczone do różnych kategorii zagrożenia ludzi powinny być oddzielone od części o innym przeznaczeniu stropami i ścianami o odporności ogniowej określonej (uprawnienia budowlane). W budynkach zaliczonych do kategorii ZL IV zagrożenia ludzi i w hotelach ściany oddzielające pomieszczenia od dróg komunikacji ogólnej oraz od innych pomieszczeń powinny być wykonane w klasie odporności ogniowej:

• 0,5 w budynkach o wysokości do 25 m włącznie,
• 1 w budynkach o wysokości powyżej 25 m i w budynkach jednorodzinnych przy zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub atrialnej (program egzamin ustny).

Otwory w ścianach zewnętrznych

W budynkach zaliczonych do kategorii ZL II zagrożenia ludzi zabrania się stosowania ścian zewnętrznych osłonowych zawierających warstwę izolacyjną lub okładzinę z tworzyw sztucznych względnie innych materiałów palnych (opinie o programie).

W ścianach zewnętrznych budynków wyższych od 25 m, w których okładzina wewnętrzna nie ma odporności ogniowej co najmniej klasy 0,5, ilość materiałów izolacyjnych palnych nie powinna powodować przy ich spalaniu wydzielania się ciepła powyżej 28 MJ z 1 m² całkowitej powierzchni ściany w pomieszczeniu. Okładziny ścian zewnętrznych budynków wyższych od 25 m powinny być wykonane z materiałów niepalnych, ulegających w razie pożaru pękaniu i odpadaniu. Dopuszcza się okładziny ze szkła hartowanego. Otwory w ścianach zewnętrznych powinny być od siebie oddalone w pionie na odległość co najmniej 0,80 m.

Równorzędnym warunkiem jest zastosowanie oddzielenia poziomego w formie daszków, gzymsów i balkonów o wysięgu co najmniej 0,60 m, jak też oddzielenie poziome i pionowe o łącznej długości co najmniej 0,80 m. W budynkach powyżej 2 kondygnacji zewnętrzna warstwa ścian oraz daszki, gzymsy i balkony powinny być wykonane z materiałów niepalnych lub niezapalnych (segregator aktów prawnych). W budynkach powyżej dwóch kondygnacji, przeznaczonych na magazyny i składy, zaliczonych do III i IV kategorii niebezpieczeństwa pożarowego, wysokość nadproży okiennych powinna wynosić co najmniej 0,40 m, a parapetów podokiennych co najmniej 1,50 m licząc od powierzchni podłogi.

Dach lub stropodach budynku niższego przylegającego do ściany z otworami w budynku wyższym powinien być wykonany z materiałów niepalnych w klasie co najmniej 0,5 oraz mieć niepalne pokrycie na długości co najmniej 8 m licząc od ściany budynku wyższego (promocja 3 w 1). W części dachu lub stropodachu budynku niższego nie mogą znajdować się otwory, oprócz wentylacyjnych i przewodów spalinowych od piecyków gazowych.