Odważone naczynie

Do stopionego asfaltu dodaje się porcjami mączkę z odważonego naczynia, mieszając dokładnie pręcikiem szklanym (do prób należy używać asfaltu przewidzianego każdorazowo dla danej mieszanki). Każdą następną porcję mączki dodaje się po całkowitym wymieszaniu porcji poprzedniej (program uprawnienia budowlane na komputer). Jako koniec próby przyjmuje się moment, w którym asfalt przestaje być płynny i traci konsystencję ciastowatą, tworząc z badaną mączką sypką, nie skawalającą się masę. Po zakończeniu badania waży się pozostałą w parowniczce mączkę mineralną.

Dość zużytej do próby mączki jest odwrotnie proporcjonalna do chłonności asfaltu przez mączkę.
Jak wykazały próby, wpływ wypełniacza na bitum zależy zarówno od właściwości materiału, jak i od kształtu ziaren (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Wypełniacze o ziarnie graniastym najmniej zmieniają temperaturę mięknienia i łamliwości asfaltów. Najbardziej obojętnym z wypełniaczy jest piasek, który w minimalnym stopniu zmienia własności bitumu, zwiększając jedynie jego masę i objętość. Z wypełniaczy wapiennych mączki marmurowe, o graniastym ziarnie, mniej wpływają na bitumy niż wypełniacze z bezpostaciowych, silnie porowatych wapieni, np. jurajskich. Wypełniacze o ziarnie blaszkowatym, np. mielone łupki, podwyższają temperaturę mięknienia i obniżają temperaturę łamliwości (uprawnienia budowlane). Wypełniacze o strukturze włóknistej, jak np. drobne gatunki azbestu lub wełna żużlowa, wywierają najsilniejszy wpływ.

Miarą przydatności wypełniacza jest jego przyczepność do bitumu, aktywność i zdolność do absorpcji lepiszczy bitumicznych oraz wpływ, jaki wywiera na lepiszcze bitumiczne. Wpływ ten najłatwiej daje się zbadać przez określenie rozpiętości pomiędzy temperaturą łamliwości a temperaturą mięknienia.
Do szczególnie ważnych cech wypełniaczy należy zdolność szkieletowania bitumu i zapobieganie jego spływności, które są najczęściej wprost proporcjonalne do ilości wypełniacza w masie bitumicznej (program egzamin ustny).
Do celów specjalnych, jak np. do mas kwasoodpornych, należy stosować wyłącznie mączki z minerałów nie ulegających działaniu danego czynnika.

Badanie pęcznienia mieszanki

Sporządza się mieszankę asfaltu z badanym wypełniaczem w stosunku 1:1 i formuje z niej na gorąco w odpowiedniej matrycy walec o średnicy 2,5 cm i wysokości 2,5 mm. Mieszanka musi być dobrze skomprymowana. Uformowany walec po wystygnięciu mierzy się z dokładnością 0,1 mm (średnica i wysokość) i umieszcza w wodzie o temperaturze pokojowej. Po upływie 6 dni wyjmuje się walec z wody i mierzy powtórnie. Zwiększenie któregokolwiek z wymiarów jest dowodem pęcznienia wypełniacza (opinie o programie).
Przez określenie chłonność względnie zdolność absorpcyjną mączki mineralnej należy rozumieć maksymalną ilość asfaltu, jaką badana mączka zdolna jest pochłonąć, pozostając w stanie sypkim, tj. nie przechodząc w stan ciestowaty (mastyksu).

Spośród tych wypełniaczy najczęściej stosowana jest mączka wapienna. Nie odznacza się ona odpornością na działanie kwasów. Mączka wapienna jest wypełniaczem typu obojętnego, podnoszącym temperaturę mięknienia w stopniu niezbyt wysokim i stosunkowo mało podwyższającym temperaturę łamliwości. Efekt działania mączki zależy w dużym stopniu od rodzaju wapieni: najwydatniej działają mączki z wapieni bezpostaciowych, typu jurajskiego (segregator aktów prawnych).
Najbardziej obojętnym wypełniaczem jest piasek dzięki szklistej powierzchni ziaren. Przyczepność jego do bitumu jest słaba.
Andezyt mielony stosuje się do mas kwasoodpornych.

Bazalty mielone zwiększają temperaturę mięknienia mieszanek w stopniu wyższym niż wypełniacze wapienne.
Krzemionka strącona jest jednym z najskuteczniejszych i najszlachetniejszych wypełniaczy; szkieletuje ona asfalty, zmniejszając w znacznym stopniu ich spływność, a w niewielkim tylko stopniu ich elastyczność (promocja 3 w 1).