Odzież chemoodporna

Odzież chemoodporna: odzież sporządzona z gumy, gumowanych materiałów włókienniczych lub innych kwasoodpornych materiałów. Odzież taka chroni przed poparzeniem. Należy ją nosić przy niektórych robotach przeciwkorozyjnych, np. przy chemicznym odrdzewianiu sposobem zanurzania w kąpieli (program uprawnienia budowlane na komputer).

Ogniwo galwaniczne: układ, w którym dwa różne metale zanurzone w roztworze soli tych metali są połączone przewodnikiem. Wskutek przebiegającego procesu elektrochemicznego zostaje zwolniona energia elektryczna, w wyniku czego powstaje prąd elektryczny.

Ogniwo korozyjne: ogniwo elektryczne występujące przy korozji metali. Składa się z anody i katody stykających się z elektrolitem (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Ogniwo lokalne: ogniwo elektryczne o bardzo małych wymiarach (mikro- ogniwo).

Okładziny polietylenowe: przyklejone folie polietylenowe, w których od spodniej strony jest wtopiona tkanina tekstylna lub z włókna szklanego w celu polepszenia przyczepności (uprawnienia budowlane). Okładziny te chronią metal przed korozją, gdyż odznaczają się odpornością na kwasy, zasady, oleje itp.

Okładziny przeciwkorozyjne: folie z tworzyw sztucznych lub z gumy umocowane za pomocą kleju do chronionych powierzchni.

Optymalna ochrona przed korozją (optymalna: możliwie najlepsza) taki rodzaj zabezpieczenia lub takie przedsięwzięcia ochronne, które będą najlepiej wypełniać przeznaczone im funkcje i zapewniają najwyższe korzyści ekonomiczne (program egzamin ustny).

Organizmy: drobne istoty żyjące zwierzęce lub roślinne, jak algi, pleśnie, mchy, muszle itp., które przez działanie biochemiczne same powodują korozję lub zwiększają stopień działania innych substancji agresywnych.

Pasywacja: zamiana chemicznie aktywnej (czynnej) powierzchni metalu w odporną chemicznie, pasywną powierzchnię. Osiąga się to np. przez fosforanowanie i gruntowanie reaktywne (opinie o programie).

Piaskowanie: sposób oczyszczania powierzchni metalowej, przy którym piasek kwarcowy o określonej wielkości ziarn jest kierowany strumieniem sprężonego powietrza na oczyszczaną powierzchnię. W ochronie przed korozją sposób ten jest stosowany jako szczególnie racjonalny sposób odrdzewiania.

Piecowe wyroby lakierowe

Piecowe wyroby lakierowe: lakiery na żywicach: mocznikowej, fenolowej i melaminowej utwardzanych w podwyższonych temperaturach (przez tzw. wypalanie). Wykonane z nich pokrycia odznaczają się dużą odpornością na wpływy atmosferyczne, na działanie temperatury, związków chemicznych i wody.

Pigmenty: materiały organiczne lub nieorganiczne, nierozpuszczalne w spoiwach i rozpuszczalnikach, nadające barwę powłokom malarskim. Do pokryć przeciwkorozyjnych są stosowane wyłącznie pigmenty nieorganiczne aktywne lub pasywne.

Pigmenty bierne (pasywne, nieaktywne): pigmenty nie reagujące z substancjami, z którymi stykają się w powłoce malarskiej. Niektóre z pigmentów biernych odznaczają się bardzo dużą odpornością na wpływy chemiczne i na temperaturę (segregator aktów prawnych).

Pigmenty czynne: pigmenty reagujące chemicznie z określonymi składnikami spoiwa (np. kwasami tłuszczowymi) albo zanieczyszczeniami podłoża (np. cząsteczkami soli agresywnych) lub tez z wnikającymi później do pokrycia agresywnymi gazami bądź cieczami (np. siarkowodorem). Pigmenty takie podwyższają działanie ochronne pokrycia, jak również jego trwałość (żywotność).

Podatność na hydrolizę: właściwość związku chemicznego polegająca na uleganiu pod działaniem wody takiemu rozkładowi (hydrolizie), ze roztwór staje się kwaśny lub zasadowy.

Podłoże pod pokrycie malarskie: powierzchnia przewidziana i odpowiednio przygotowana do naniesienia na nią pokrycia malarskiego.

Pokost lniany: spoiwo olejne schnące w powietrzu przez utlenianie (promocja 3 w 1). Pokost lniany jest stosowany przeważnie do olejnych farb podkładowych i do kitów olejnych; jest produkowany z rafinowanego oleju lnianego wygrzewanego z małą ilością sykatyw.

Pokrycie malarskie (lakierowe): dwie lub więcej powłok malarskich (lakierowych) naniesionych jedna na drugą, przy czym właściwości poszczególnych powłok muszą być wzajemnie dostosowane.