Okres eksploatacji

Typ ten jednak w ciągu około 25-letniego okresu eksploatacji wykazał pewne niedogodności, które sprecyzowano w ankiecie rozpisanej w 1963 r. przez Biuro Projektów Budownictwa Morskiego w Gdańsku. W wyniku tej ankiety Biuro opracowało w 1965 r. dwa zasadnicze typy żeliwnych pachołów cumowniczych (program uprawnienia budowlane na komputer).

Nowe „prototypowe” rozwiązanie w serii 8 wielkości wraz ze sposobem zakotwienia pachołów w murze nadwodnym. Pachoły te mają przenosić siły ciągnienia od statków od 5 do 90 • 101 * 3 kG. Dla większych sił należy opracować projekty indywidualne. Pachoły są żeliwne z żeliwa Zl-20 lub Zl-25 i składają się z:
- podstawy kwadratowej wtopionej w fundament,
- zakotwienia z 5 śrub stalowych ze stali St 33, wzmocnionych strzemionami i usztywnionych stężeniami z kątowników,
- pełnej głowicy, spłaszczonej, różniącej się od typu gdyńskiego większym kątem rozwinięcia (do 110°) i tym samym większymi występami głowicy nad powierzchnią trzona,
- trzona wewnątrz wypełnionego betonem o średnicy od 120 do 500 mm i o lekkim pochyleniu 1 : 25.
Pachoły sytuuje się zwykle w odległości 20 cm od odwodnej krawędzi muru nadwodnego (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Odległość ta dyktowana oszczędnością miejsca na nabrzeżu (jako że ruch na nim między pachołami a krawędzią wskutek lin cumowniczych jest niemożliwy) jest jednak za mała dla statków o wysokich burtach, a więc dla statków o dużych nośnościach. W przystaniach przeznaczonych dla takich statków wskazane jest ustalać omawianą odległość każdorazowo na podstawie odrębnej analizy.
Dla należytego zakotwienia pachoła konieczne jest zastosowanie w jego fundamencie (murze nadwodnym) betonu o Rw^ 170 kG/cm2, przy czym tzw. podlewka i beton wypełniający trzon pachoła powinien mieć Rm\n = = 90 kG/cm2 (uprawnienia budowlane).

Podwójne pachoły

Rozwiązanie typu gdyńskiego, zmodernizowane i przeznaczone do stosowania jedynie w wypadku przebudowy lub remontu budowli, już wyposażonych w pachoły gdyńskie, zaprojektowano w 4 wielkościach dla sił w cumach od 9 do 40 • 103 kG (program egzamin ustny).
Od rozwiązań dotychczasowych typu gdyńskiego różni się większym nadwieszeniem głowicy. Wymogi co do materiału pachołów i zakotwienia są takie same jak dla typu „prototypowego”, opisanego w punkcie 1.

Jak pisze Szopowski, „Eksploatatorzy większych jednostek pływających (statki handlowe, pasażerskie i rybołówstwa dalekomorskiego) wypowiadają się zdecydowanie za pachołami podwójnymi. Pachoły te pozwalają na niezależne zakładanie lub zdejmowanie cum dwóch statków równocześnie zacumowanych do tego samego pachoła (opinie o programie). Przy pełnym zajęciu linii cumowniczej nabrzeża przez statki [gdy pachoły są pojedyncze, cumy krzyżują się, a przy założeniu cum dwóch statków na jeden pachoł pojedynczy, odcumowanie jest uzależnione od drugiego statku i wymaga dodatkowej obsługi przy luzowaniu cum, co np. podczas awarii (pożaru statku czy obiektu na nabrzeżach) powinno być specjalnie szybkie. Oprócz niezależnego zakładania cum dwóch statków, podwójny pachoł pozwala na dodatkowe cumowanie małych jednostek portowych.
Podwójne pachoły są lepsze od pojedynczych, zwłaszcza przy stawianiu większej ilości statków burta przy burcie (np. trawlerów rybackich).
Eksploatatorzy mniejszych jednostek pływających przedkładają nieco pachoły pojedyncze nad podwójnymi” (segregator aktów prawnych).

Opisane pachoły nie wyczerpują oczywiście wszystkich możliwości.
W budowlach drewnianych pachoły stanowią zwykle głowice niektórych przykrawędziowych pali, wyprowadzone o ok. 0,5-1 m nad koronę budowli, albo też głowice pali odbojowych (zob. dalej) (promocja 3 w 1).