Okres schnięcia betonu

Jako przechowywanie powietrzne (p) lub wilgotno-po- wietrzne (wp) uważany jest potocznie sposób przechowywania po 7 dniu. Rząd wielkości Rs jest przy każdym sposobie przechowywania ten sam. Rozpatrzmy zjawisko na przykładach mieszanek betonowych. Wystawianie ciał w 7 dniu z wody na powietrze w zasadzie daje nadwyżkę Rs względem przechowywania wodnego. Nadwyżka Rs może z czasem przejść w spadek, ale po 28 dniach z reguły jest zawsze wyraźna. Jeśli chodzi o cement glinowy, to wg St (program uprawnienia budowlane na komputer).

Bryły wystarcza nawilżanie do 3 dni, a potem przechowywanie (w) i (wp) daje już zawsze niższe Rs niż za powietrzu, a nawet z czasem osłabia beton. W późniejszym wieku stosunek wpływu środowiska zmienia się. Według A. Hummla przechowywanie wodze góruje nad powietrznym jeszcze po upływie 2 lat. Zawartość pyłów piaszczystych w zaprawie zwiększa wydatnie (o 20-50%) Rs przy przechowywaniu powietrznym w porównaniu z przechowywaniem wodnym, przynajmniej w terminie 28-dniowym.

Możliwe, że ma tu pewne znaczenie ewentualna koloidalność pyłów; przy przechowywaniu wodnym koloidy nie wysychają. Stosowanie piasku żużlowego (ze żwirem rzecznym) dało na odwrót od 28 dnia do 1 roku zawsze znacznie wyższe Rs przy przechowywaniu wodnym. Zamiana środowiska powietrznego na wodne daje zawsze spadek wytrzymałości, i to z reguły długotrwały. Spadek ten z czasem wyrówmuje się, jeśli przenieść ciało z powrotem z wody na powietrze (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Ale jeśli po przechowywaniu powietrznym ciało pozostawić na stałe w wodzie, spadek wytrzymałości może być stały, jak widzimy to wg O. Grafa. Korzystne natomiast jest wstępne przechowanie betonu przez szereg pierwszych dni w wilgotnym powietrzu (wp) i następnie zanurzenie w wodzie (w) (lub naturalnie wystawienie na powietrze (p)). Reasumując stwierdzamy, że przechowywanie wyłącznie na powietrzu gorsze jest od każdej innej formy przechowywania; poza tym na dłuższą metę najmniej skuteczne jest przechowywanie w wilgotnym powietrzu.

Przechowywanie wyłącznie wodne lub kombinowane - wodne daje do 28 dnia nieco mniejszą wytrzymałość niż kombinowane wodno-powietrze, lecz potem następuje stopniowe wyrównanie. W późniejszym wieku przechowywanie w wodzie może dać większą wytrzymałość od przechowywania kombinowanego wodno-powietrznego, ale różnice będą nawet po kilkuletnim przechowywaniu umiarkowane. Konieczne jest w każdym razie nawilżanie betonu w pierwszym okresie tężenia, mniej więcej do 7 dnia. Niewątpliwie wpływ wilgotności przechowywania betonu na jego wytrzymałość stoi w bezpośrednim związku z porowatością betonu (naczyniową i strukturalną) (uprawnienia budowlane).
Okres schnięcia betonu wyjętego z wody na ogół nie ma ujemnego wpływu na wytrzymałość betonu na ściskanie, pomimo niewątpliwie występujących w betonie naprężeń wewnętrznych.

Metody przewidywania wytrzymałości

Metody przewidywania wytrzymałości RS28 drogą odpowiedniego zaprojektowania mieszanki, w oparciu o założoną wartość co (program egzamin ustny). Jeśli nie jest znana marka cementu lub jeśli w ogóle zachodzą wątpliwości co do składu wykonanej mieszanki, przewidywanie praktycznie wiarogodnych wytrzymałości RS28 możliwe jest jeszcze przy stosowaniu relacji R„/R28. Istotnie relacje te są bardzo szeroko stosowane. Mają one jednak tę niedogodność, że trzeba czekać na ogół co najmniej 3 dni, aby móc R2s określić z R3. Termin ten można znacznie skrócić stosując termiczną obróbkę betonu wg zasad wyłożonych, ale w skali redukowanej i w sposób uproszczony. Opracowano kilka takich metod.

Dość często stosowana (w Polsce, ZSRR, Chinach) jest metoda Br. Bukowskiego (opinie o programie). Według tej metody beton po kilkunastu godzinach twardnienia na powietrzu jest gotowany w wodzie (ok. T100°C) jak następuje:
a. Po wykonaniu beton pozostawiamy w formach na powietrzu (ok. + 18°C) przez ok. 16-24 godzin.
b. Po wyjęciu z form ciało próbne umieszczamy na ruszcie drewnianym tuż nad zwierciadłem wody w naczyniu o wysokości ok. 20 cm, napełnionym do połowy i przykrytym z góry nieszczelną pokrywą, po czym zapalamy pod naczyniem palnik; woda powinna zagotować się w ciągu ok. 30 min (segregator aktów prawnych).
c. Po 2 godzinach od chwili zapalenia ognia walce wraz z rusztem opuszczamy na dno naczynia, pozostawiając je tam przez dalsze 2 godziny, po czym ogień gasimy lub odstawiamy naczynie z ognia.
d. Walce pozostają w naczyniu przez dalsze 30 minut, przy czym wodę stopniowo chłodzimy przez dolewanie zimnej wody.
e. Walce zdjęte z rusztu pozostawiamy na powietrzu przez dalsze 90 minut, po czym badamy ich wytrzymałość (promocja 3 w 1).