Opis techniczny budowy

Integralnymi częściami projektu elementu lub konstrukcji z betonu żaroodpornego są: założenia, obliczenia termiczne, obliczenia statyczne i wytrzymałościowe, rysunki robocze, opis techniczny budowy i warunki techniczne eksploatacji. Założenia obejmują określenie technologicznych i cieplnych warunków pracy betonu oraz ustalenie obciążeń statycznych i dynamicznych (program uprawnienia budowlane na komputer).

Ustalenie warunków termicznych polega na określeniu rozkładu temperatur w projektowanym elemencie, a w szczególności na określeniu maksymalnej temperatury nagrzania betonu dbd, maksymalnej temperatury nagrzania stali zbrojeniowej 0na, oraz maksymalnych różnic temperatur powierzchni elementu betonowego: A0_X, Ady, Af)_z (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Obliczenia statyczne i wytrzymałościowe przeprowadza się zgodnie z zasadami ogólnymi, przyjętymi w technice budowlanej, uwzględniając specyficzne różnice wynikające z parametru temperatury. Opis techniczny, poza opisem konstrukcji powinien zawierać specjalne wymagania projektanta dotyczące rodzajów składników betonu, sposobu przeprowadzenia betonowania, zagęszczenia, pielęgnacji w czasie wiązania i twardnienia, podstawowych cech materiałowych, oraz niezbędnych badań technicznych. Wymagania eksploatacyjne winny określać metody wprowadzania konstrukcji do eksploatacji (harmonogram rozpalania i suszenia) oraz warunki użytkowania (uprawnienia budowlane).

Przy projektowaniu konstrukcji nagrzewanych do wysokich temperatur dopuszczalne są w zasadzie dowolne typy elementów’ i schematów statycznych. Najbardziej jednak ekonomiczne i bezpieczne rozwiązania uzyskuje się zwykle przy zastosowaniu konstrukcji o schematach statycznie wyznaczalnych. Eliminuje się w ten sposób naprężenia termiczne, których wielkości są niekiedy znacznie większe niż w przypadku działania jedynie obciążeń statycznych. Wzrost nośności elementów konstrukcji, uzyskiwany normalnie przy stosowaniu schematów statycznie niewyznaczalnych konstrukcji, jest zwykle niewspółmiernie mały w stosunku do strat nośności powodowanych naprężeniami termicznymi (program egzamin ustny).

Obciążenia statyczne

Charakterystyczna jest również dla konstrukcji nagrzewanych występująca zwykle duża sztywność elementów. Spowodowana jest ona z jednej strony mniejszymi niż normalnie rozpiętościami konstrukcji, a z drugiej strony - większymi wymiarami przekrojów poprzecznych (niższe wytrzymałości, większe otulenia wkładek itp. (opinie o programie).

Przy wyborze schematu statycznego należy dążyć do tego, aby nie stosować elementów konstrukcyjnych, których rodzaj pracy powoduje powstanie strefy rozciąganej przekroju poprzecznego po stronie narażonej na bezpośrednie nagrzewanie. Wiąże się to z tym, że dopuszczalne temperatury nagrzania stali zbrojeniowych są znacznie niższe niż dopuszczalne dla betonu.

Obciążenia statyczne przyjmuje się wg obowiązujących norm. Obciążenia stałe i użytkowe wg normy PN-GO/B-02009, obciążenia śniegiem wg PN-57/B-02010, obciążenie wiatrem wg PN-54/B-02011, zaś obciążenie suwnicami—wg PN-56/B-02012. Obciążenia specjalne, wynikające z charakteru przemysłowych urządzeń cieplnych przyjmuje się na podstawie danych dostarczonych przez projektantów — technologów. Przy obliczaniu wartości ciężarów objętościowych należy zwrócić uwagę na fakt, że tworzywa zawierające znaczne ilości wody odparowują ją w podwyższonych temperaturach. W wysokich temperaturach odparowaniu ulega bowiem również woda chemicznie związana (segregator aktów prawnych).

W związku z tym, obniżeniu ulegają bezwzględne wartości ciężarów objętościowych. Tak na przykład konstrukcje betonowe i żelbetowe obniżają swój ciężar objętościowy o 100 kG/m³ po przegrzaniu i osuszeniu w temperaturze ok. 110°C, natomiast o dalsze 100 kG/m³ po przegrzaniu do temperatury 400°C. Nagrzewanie do wyższych jeszcze temperatur w niewielkim już stopniu wpływa na ciężar objętościowy i można tego już obliczeniowo nie uwzględniać (promocja 3 w 1).