Osłona biologiczna

Pod wpływem pochłaniania promieniowania maksymalna temperatura osłony biologicznej (przy istnieniu osłony termicznej) występuje w odległości ok. 0,2-0,4 m od jej wewnętrznej powierzchni. Typowy rozkład temperatury w osłonie (program uprawnienia budowlane na komputer). Należy zaznaczyć, że różne rozszerzalności cieplne poszczególnych części niejednorodnej osłony betonowej prowadzą do termicznych naprężeń wewnętrznych. Halliday podaje, że przyrosty temperatur w granicach l-M,6°C/cm można uważać za dopuszczalne, natomiast in: autorzy twierdzą, że dopuszczalne naprężenia termiczne w betonie nie zostanie przekroczone, dopóki na wewnętrznej powierzchni osłony energia działające! promieniowania (neutrony i fotony) nie przekroczy ok. 2 • 10u MeV/cm2s (ol 271 kcal/m2h). Najbardziej odporne, w sensie zmian właściwości mechanicznych okazują się betony z cementu portlandzkiego (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Praktycy angielscy  s zdania, że o ile temperatura osłony reaktora nie przewyższa 100°C, można stosować beton limonitowy. Badacze amerykańscy  uważają, że temperatur osłony betonowej może być utrzymywana na poziomie 100°C. Badania beton barytowego stosowanego na osłony reaktora w Marcoule (Francja) potwierdził pełną odporność tego betonu na nagrzewanie do 100°C.

Przy projektowaniu osłony betonowej należy brać pod uwagę przede wszystkim naprężenia termiczne oraz zjawiska chemiczne i fizyczne występujące prz nagrzewaniu. Odkształcenia termiczne wywołują rozciąganie chłodniejszych części osłony i są zazwyczaj przenoszone przez zbrojenie. Łączny wpływ na prężeń termicznych oraz zmian chemicznych i fizycznych prowadzi do powstawania płytkich włoskowatych rys widocznych na powierzchni betonu i nie szkodliwych dla konstrukcji.
Wpływ promieniowania. W wyniku oddziaływania promieniowa: jądrowych na ośrodek materialny występują w nim zmiany fizyczne, chemiczne i geometryczne (uprawnienia budowlane).

Najważniejsze zmiany wywołują neutrony. Te tzw. uszkodzenia radiacyjne materiałów polegają na przemieszczaniu atomów oraz n; reakcjach jądrowych, w szczególności chodzi tu o reakcję (n, y). Dotychczasowi doświadczenia zebrane w zakresie budowy reaktorów jądrowych wykazują, że nie ma jednoznacznego rozwiązania zagadnienia wpływu promieniowań na be tony (program egzamin ustny).

Beton zwykły

Część badaczy jest zdania, że nie można stwierdził wyraźnych (dostrzegalnych) zmian betonu, a w szczególności wyraźnego pogorszenia się właściwości betonu pod wpływem promieniowań jądrowych. Niektó re doświadczenia wykazują na przykład, że pod wpływem działania promieniowań jądrowych może nastąpić nawet nieznaczny wzrost wytrzymałości betonu. Skład chemiczny i niektóre właściwości jądrowe typowego betonu zwykłego z cementu portlandzkiego przedstawiono w tabl. 10-3 natomiast właściwości fizyczne i mechaniczne tego betonu przy założeniu, że jego ciężar objętościowy wynosi 2,3 T/m3 (opinie o programie).

Osłabienie promieniowania y w betonie zależy od gęstości betonu. Długości dwukrotnego osłabienia strumienia fotonów w betonie zwykłym (oraz w innych betonach) jako funkcję energii fotonów. Ze względu na niewielkie różnice ciężarów objętościowych betonów zwykłych, krzywa z tego rysunku może być wykorzystana również dla tych wszystkich betonów zwykłych, których skład nie odbiega zbytnio od składu (segregator aktów prawnych).

Do wyrobu betonów hydratyzowanych stosuje się następujące kruszywa:
a) rudy limonitowe (2Fe2Oa • 3H2G) zawierające liczne domieszki, najczęściej różnego rodzaju gliny i odmiany kwarcu; ciężar objętościowy wyżej wymienionych rud wynosi od ok. 3,4-3,8 T/m3, a udział wagowy wody od 9-12%,
b) glaukonit, czyli złożony krzemian, zawierający K, Fe, Al; jego ciężar objętościowy wynosi 2,2-2,8 T/m3, a udział wody chemicznie związanej dochodzi do 15%,
c) serpentyn, czyli krzemian magnezu Mg3Si205(0H)4, o ciężarze objętościowym 2,5-2,6 T/m3; udział wody chemicznie związanej wynosi tu 12-17%,
d) minerał haydit o zawartości ok. 20% wody chemicznie związanej (promocja 3 w 1).