Ostrzarnia narzędzi

Ostrzarnia narzędzi - oddział w zakładzie produkcyjnym, w którym przeprowadza się centralne ostrzenie narzędzi ostrzarz - robotnik wykwalifikowany w ostrzeniu narzędzi ostrze narzędzia skrawającego - część robocza narzędzia biorąca bezpośredni udział w skrawaniu obrabianego materiału ostrze nośne - ostrek ostrzegać - urządzenie nadawcze (ręczne lub samoczynne) w układach sygnalizacji alarmowej, z którego sygnały przesyłane są do urządzeń odbiorczych (centralek) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Ostrzenie - usuwanie z ostrzy narzędzi cienkich warstewek materiału w celu uzyskania ostrych krawędzi; o. wykonywane jest zwykle przez szlifowanie lub metodami obróbki elektrolitycznej ostrzenie ściernic - obciąganie ściernic osuszacz gazu - urządzenie usuwające parę wodną z przepływającego gazu (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Osuszacz pary - urządzenie do usuwania z pary mokrej zawartej w niej fazy ciekłej, np. przez nagłą zmianę kierunku przepływu pary lub nadanie jej ruchu wirowego; o.p. może być oddzielnym aparatem w rurociągu parowym lub stanowić część większego urządzenia (np. o.p. kotłowy) osuwanie się skał - przemieszczanie się skał pod wpływem siły ciężkości przy zmiennej szybkości ruchu (uprawnienia budowlane).

Osuwisko, zsuw, usuwisko - forma morfologiczna powstała w wyniku przemieszczania mas skalnych pod wpływem siły ciężkości wzdłuż określonych płaszczyzn, w których została przekroczona wytrzymałość podłoża na ścinanie; o. może tworzyć się raptownie lub w sposób powolny (program egzamin ustny).

Oś homologii

Oś - prosta, dla której wyróżniono jeden z dwóch jej zwrotów jako dodatni oś - element ujęty w łożyskach, na którym osadzone są inne elementy wykonujące ruchy obrotowe lub wahadłowe; w odróżnieniu od wału o. nie przenosi momentu obrotowego oś celowa (lunety) - geod. prosta łącząca cel z węzłem przedmiotowym układu optycznego, umieszczonym przed płytką ogniskową oś chwilowa (ciała) - prosta związana niezmiennie z ciałem sztywnym (poruszającym się ruchem płaskim lub kulistym), której punkty w danej chwili mają prędkości równe zeru oś dynamiczna cieku - linia przeprowadzona wzdłuż cieku przez punkty odpowiadające największym prędkościom miejscowym w czynnych przekrojach poprzecznych cieku oś główna przetwornika elektroakustycznego - oś symetrii geometrycznej lub kierunek największej skuteczności, przyjmowany jako kierunek odniesienia przy przedstawianiu charakterystyk kierunkowości przetwornika we współrzędnych biegunowych (opinie o programie).

Oś główna sprężystości, główny kierunek sprężystości - oś prostopadła do płaszczyzny przechodzącej przez dowolnie obrany punkt ciała anizotropowego i tak poprowadzonej, że własności sprężyste ciała w kierunkach położonych symetrycznie względem tej płaszczyzny są jednakowe (segregator aktów prawnych).

Oś homologii - homologia oś inwersyjna - złożony element symetrii działający w ten sposób, że dana część kryształu powtarza się dopiero po wykonaniu przekształceń względem środka i osi symetrii oś kopuły - prosta przechodząca przez środek koła podstawowego i przez szczyt kopuły, stanowiąca oś obrotu tworzącej kopuły oś liczbowa (kartezjańska) - oś, której punkty są we wzajemnie jednoznacznej odpowiedniości ze zbiorem liczb rzeczywistych, przy czym wyróżniony punkt O (początek układu współrzędnych) odpowiada liczbie zero, pozostałe punkty Q odpowiadają liczbom rzeczywistym równym odległości OQ, jeśli Q jest za punktem O, lub odległości wziętej z przeciwnym znakiem, jeśli Q jest przed 0\ liczby te nazywają się współrzędnymi punktów na osi liczbowej oś łamana (samochodu) - część zespołu jezdnego umożliwiająca zmianę położenia kół w stosunku do podwozia niezależnie jedno od drugiego oś łatwego magnesowania - kierunek łatwego magnesowania (promocja 3 w 1).

Oś niestateczna (obrotu) - oś swobodna, dookoła której ruch obrotowy jest niestateczny oś nośna (samochodu) - oś mająca za zadanie przyjmowanie przypadającej na nią części ciężaru samochodu, lecz nie przenosząca momentu obrotowego na koła jezdne oś obojętna belki - prosta leżąca w przekroju belki zginanej, wzdłuż której naprężenia normalne są równe zeru.