Oświetlenie górne jednostronne

Przy orientacji wsch.-zach. insolacja ma miejsce w ciągu całego roku i podlega jej w ciągu dnia kolejno cała powierzchnia robocza - tę orientację należy więc uważać za gorszą.
Oświetlenie górne jednostronne (dach pilasty) stosuje się zasadniczo dla uniknięcia insolacji, więc oszklenie orientowane jest z nieznacznymi odchyleniami na północ.

Przy schodach pochyłych należy pamiętać, że aby zabezpieczały one całkowicie przed insolacją, powinny mieć oprócz orientacji na północ nachylenie oszklenia nie mniejsze niż największy kąt wzniesienia słońca dla danej szerokości geograficznej. Zasięg insolacji w różnych porach roku i przy różnych rodzajach otworów świetlnych (z przeliczeniem na szerokość geograficzną 52°) (program uprawnienia budowlane na komputer).

Ponieważ oświetlenie dzienne jest zasadniczym czynnikiem, warunkującym właściwe użytkowanie pomieszczeń, gdzie odbywa się praca, i ponieważ jednocześnie jest czynnikiem mającym duży wpływ zarówno na konstrukcję, jak i na architekturę budynku, a ponadto na jego ekonomię - potrzebne jest sprawdzenie warunków oświetlenia w każdym projekcie budynku przemysłowego (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Sprawdzenie to wymaga różnego stopnia dokładności w zależności od znaczenia budynku i stopnia jego powtarzalności.
W projektach typowych powinno być wymagane ścisłe sprawdzenie warunków oświetleniowych.

Szczególnie w pomieszczeniach, gdzie mają być wykonywane prace dokładne, należy sprawdzić rozkład natężenia oświetlenia i jego równomierność w kilku przekrojach ze szczególnym uwzględnieniem tych części pomieszczenia, gdzie - jak wynika z układu otworów świetlnych - oświetlenie będzie najsłabsze, i należy określić na tej podstawie wartości charakteryzujące natężenie oświetlenia (uprawnienia budowlane).
W pomieszczeniach dla prac średnio i mało dokładnych powinien być sprawdzony rozkład natężenia i równomierność oświetlenia w przekroju charakterystycznym dla danego pomieszczenia, z wyznaczeniem wartości charakteryzujących natężenie oświetlenia. Wyniki pomiarów powinny być ilustrowane wykresem wartości współczynnika oświetlenia dziennego.

W projektach indywidualnych w pomieszczeniach dla prac dokładnych i średnio dokładnych powinno być wymagane sprawdzenie natężenia oświetlenia przynajmniej w przekroju charakterystycznym z wyznaczeniem wartości c{r lub em,n. Pożądany jest również wykres oraz sprawdzenie punktów wątpliwych poza przekrojem charakterystycznym (program egzamin ustny).

W pomieszczeniach dla prac mało dokładnych i w pomieszczeniach nieprodukcyjnych wystarcza sprawdzenie wartości współczynnika oświetlenia dziennego, charakteryzujących oświetlenie wnętrza, w jednym (emin - przy oświetleniu bocznym) lub pięciu punktach przekroju charakterystycznego (dla obliczenia przy pozostałych rodzajach oświetlenia). Sprawdzenie wartości współczynnika oświetlenia dziennego można tu zastąpić sprawdzeniem wskaźnika geometrycznego, tj. stosunku powierzchniowego otworów świetlnych do rzutu pomieszczenia, pod warunkiem, że wskaźniki takie dla określonego typu pomieszczeń zostaną wyznaczone uprzednio na podstawie ścisłych obliczeń (opinie o programie).

Hala szedowa konoidalna

Hala łukowa czteronawowa o długości 60 m oświetlona jest świetlikami latarniowymi w dwóch nawach środkowych i oknami w ścianach zewnętrznych naw skrajnych. Wszystkie otwory świetlne są równolegle do siebie, wobec czego dla sprawdzenia oświetlenia wystarczy obliczyć eir dla punktów płaszczyzny roboczej w przekroju charakterystycznym, tj. w przekroju pionowym w połowie długości hali (opinie o programie). Obliczamy wartość e’ dla jednej połowy świetlika i dla jednego pasa okien; wartości te, powtarzające się dla pozostałych otworów świetlnych, po odpowiednim zestawieniu sumujemy.

Z tak otrzymanych wartości e’ dla poszczególnych punktów obliczamy powiększone o jednakową dla wszystkich punktów wartość e" dają ostateczne wartości e.
Hala szedowa konoidalna, trzynawowa, o siatce słupów 24,0 x 12,0 m ze świetlikami o kształcie sierpowym, wobec czego, dla umożliwienia użycia wykresów Daniluka, należy zastosować przy obliczaniu zamiast otworu kształtu sierpowego zastępcze otwory prostokątne (promocja 3 w 1).

Obliczenie składa się więc z obliczenia wartości e’ dla otworów zastępczych środkowych i oddzielnie dla otworów zastępczych bocznych, przy czym określamy OJJ dla wszystkich świetlików w jednym szeregu (tj. dla trzech).