Owocniki gmatwka

Owocniki gmatwka są wieloletnie, skórzaste, barwy szarożółtawej. Hymenofor wykształca się w postaci labiryntu powikłanych szczelinek oddzielonych mięsistymi blaszkami. Żółtawobiała barwa hymenoforu jest jaśniejsza niż barwa górnej części owocnika.

Owocniki mają kształt płaskich, półokrągłych konsol o średnicy do 20 cm, występujących gromadnie, często wielopiętrowo na powierzchni porażonego drewna (program uprawnienia budowlane na komputer).
Inne ważniejsze grzyby składowe. Obok omówionych gatunków istnieją liczne gatunki grzybów składowych o mniejszym znaczeniu gospodarczym, gdyż występują one rzadziej, a związana z nimi zgnilizna rozwija się powoli.

Z ważniejszych gatunków tej grupy należy wymienić skórnika szorstkiego (Stereum hirsutum [Willd.] Pers.), który występuje na drewnie dębowym i na innych gatunkach liściastych. Wywołuje on początkowo jasne, smugowate plamy, ograniczone ciemnymi liniami; wynikiem dalszego rozwoju grzybni jest jasnożółta zgnilizna rozrzucona typu destrukcyjno-korozyjnego (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
W drewnie iglastym spotyka się jasnobrunatną zgniliznę zewnętrzną, wywołaną przez powłocznika olbrzymiego (Peniophora gigantea [Fr.] Mass.). Gatunek ten może również występować w miejscach chłodnych (np. w konstrukcjach dachowych), jako grzyb domowy. Wywoływana przezeń zgnilizna rozwija się powoli.

W drewnie beztwardzielowych gatunków liściastych i w bielu dębowym spotyka się jasną zgniliznę zewnętrzną, wywoływaną przez hubczaka różnobarwnego (Polystictus versicolor [L.] Sacc.) i olszówkę pospolitą (Schizophyllum commune Fr.). Do ważniejszych grzybów składowych należy również Bispora monilioides Corda (uprawnienia budowlane). Gatunek ten rozwija się na ściętym drewnie okrągłym beztwardzielowych gatunków liściastych, najczęściej na drewnie bukowym, powodując powoli rozszerzającą się zgniliznę rozrzuconą. Zabarwienie porażonego drewna jest początkowo szare, następnie zaś przechodzi w białawe. Na czołach kłód występują czarne, promieniowo wydłużone plamy i smugi, będące skupieniem konidiów. Grzyb ten rozwija się późną wiosną i w lecie na wilgotnym i powoli wysychającym drewnie. Bispora monilioides Corda i Xylaria hypoxylon Grev. uchodzą za gatunki należące do grupy grzybów powodujących fałszywą twardziel i zaparzenia drewna bukowego (program egzamin ustny).

Zgnilizna drewna

Zgnilizna drewna w budynkach.

Zgniliznę drewna w budynkach wywołują różne grzyby-roztocze, których wspólną cechą są duże wymagania odnośnie temperatury i wilgotności powietrza; nazywa się je potocznie grzybami domowymi. Najczęściej rozwijają się one w budynkach ogrzewanych, gdzie temperatura nie spada poniżej zera (opinie o programie). Grzyby te wytwarzają grzybnię powierzchniową, wskutek czego są wrażliwe na osuszające działanie przepływającego powietrza i na jego niską wilgotność. Dlatego grzybnia - z wyjątkiem zamkniętych piwnic - nie powstaje na odsłoniętych powierzchniach, lecz w szparach i na wewnętrznych powierzchniach konstrukcji drewnianych. Można ją spotkać w przestrzeniach międzypodłogowych i za drewnianymi opierzeniami, najczęściej zaś występuje w drewnianych częściach budynku stykających się bezpośrednio z murem lub z gruntem, jak podwaliny, legary podłogowe w przyziemiach, drewniane konstrukcje piwniczne, podsufitki itp.

Pewne gatunki grzybów domowych rozwijają się także w budynkach nie ogrzewanych i w wiązaniach dachowych (segregator aktów prawnych). Niektóre gatunki zaliczane do grzybów domowych występują w kopalniach, na mostach, słupach i na podkładach kolejowych.
Grzyby domowe mają zdolność nawilżania podłoża wodą pochodzącą z chemicznego rozkładu celulozy; dzięki temu mogą się one rozwijać w drewnie o niskiej wilgotności. W niekorzystnych warunkach rozwój i rozkładowa działalność grzybni ulega zahamowaniu, rozpoczyna się jednak ponownie nawet po długiej przerwie, jeżeli zaistnieją sprzyjające dla rozwoju warunki (wzrost temperatury i wilgotności powietrza) (promocja 3 w 1).