Panele typu zielona ściana

Panele typu zielona ściana

Wyróżniamy dwa podstawowe typy tego rozwiązania: odmianę stalową i drewnianą. Wersja stalowa jest w Polsce bardzo popularna i stosowana przede wszystkim na terenach miejskich. Tego typu ekran jest zbudowany z ramy z kątowników oraz siatki z prętów zbrojeniowych wypełnionych wewnątrz materiałami o dobrych właściwościach akustycznych. W zależności od żądanych parametrów akustycznych można stosować wypełnienia o różnej grubości (program na komputer). Panele typu zielona ściana w wersji drewnianej są zbudowane z ramy drewnianej z jednej strony obitej deskami, a z drugiej listwami z panelem wypełnionym materiałem o właściwościach akustycznych. Zielone ściany w odmianie drewnianej mają porównywalne właściwości akustyczne do wersji stalowej. Zaletą wykorzystania drewna jest niewątpliwie bardziej estetyczny wygląd, ale wiąże się to także ze wzrostem kosztów. Drewniana konstrukcja generuje także dodatkowe wydatki na utrzymanie obiektu – średnio co pięć lat należy ją pokrywać specjalną warstwą ochronną zapobiegającą korozji drewna.

Zielona ściana jest jedną z najczęściej budowanych osłon przeciwhałasowych, lecz niepozbawioną mankamentów. Ten typ ekranu z założenia powinien samoistnie porastać roślinnością pnącą, która dodatkowo poprawia właściwości akustyczne i estetyczne konstrukcji. Z dotychczasowych doświadczeń stosowania tego rozwiązania w Polsce można jednak stwierdzić, że jest to trudno osiągalne w polskich warunkach klimatycznych i drogowych. W Polsce prawidłowy rozrost pnączy na ekranach jest blokowany przez:

Warunki klimatyczne – panujące w Polsce warunki klimatyczne nie sprzyjają wzrostowi roślinności na zielonych ścianach. W zimie rośliny muszą przetrwać kilkunastostopniowe i długotrwałe mrozy; w lecie, z powodu nagrzewania się konstrukcji, temperatury sięgające 60oC przyczyniają się do usychania roślin.

Zimowe utrzymanie dróg – związki chemiczne używane do zimowego utrzymania przejezdności dróg (chlorek wapnia, chlorek sodu) przez kilka miesięcy każdego roku przedostają się także na pobocza, gdzie w bardzo szybki i skuteczny sposób degradują glebę, uniemożliwiając naturalny wzrost roślinności.