Papier parafinowany

W poniżej przytoczonym zestawieniu podane są wszelkie materiały wybuchowe,’ stosowane w przemyśle kamieniołomowym, wyrabiane w Polsce (program uprawnienia budowlane na komputer). Nomenklatura i skład chemiczny’ odpowiadają urzędowej liście przyjętej przez Ministerstwo Przemysłu i Handlu. Wszelkie materiały wybuchowe opakowane bywają w papierowe otuliny o średnicy podanej w rubryce i-ej, w nabojach przeciętnej wagi 100 gr. Naboje amoriosaletrzanych materiałów wybuchowych i prochu owinięte bywają w papier parafinowany. Dla każdej z wyżej wymienionych dwóch grup materiałów wybuchowych istnieję, odmienne środki zapalające (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Dla I grupy prochu górniczego i jemu podobnych materiałów służą do zapalania:

• lonty prochowe wolno lub szybko płonące.
• zapalniki elektryczne (uprawnienia budowlane).

Dla grupy II materiałów wybuchowych kruszących wchodzą w grę:

Spłonki w połączeniu z lontem prochowym lub zapalnikiem elektrycznym i to:

1. spłonki piorunianówe z piorunianem rtęci (rtęcią piorunującą),
2. z dodatkiem chlorku potasu.
3. z dodatkiem połączeń azotowych
4. spłonki azotkowe z azotkiem ołowiu.
5. Sznury detonacyjne, używane bez spłonek (program egzamin ustny).

Wilgotny otwór

Pierwszy wolnopłonący lont został wynaleziony w r. 1831 przez Anglika Bickforda, od którego lonty te noszą nazwę sznura lub lontu Bickforda. Lonty te wyrabiane dziś w’ najrozmaitszych •odmianach, sprzedawane są zwyczajnie w kręgach o długości po 8 m (24 stopy angielskie). Dla odróżnienia różnych fabryk, mają zwykle wplecioną kolorową nitkę cechową. Wolnopłonący sznur Bickforda przedstawia rurkę, wykonaną z przędzy luh taśmy, wypełniane ziarnistym wolnopłonącym prochem strzelniczym, tzw. rdzeniem prochowym (opinie o programie).

Powlekanie zewnętrznej osłony lontu środkami nasycającymi chroni znajdujący się wewnątrz procłi przed zawilgoceniem, prócz tego osłona ta powinna stanowić należytą ochronę od przerwania sznura, przebicia bocznego przez gazy spalinowe, złamania podczas manipulowania nim itp.

Do wyrobu ty cli lontów używa się najdrobniej uziarnionego prochu, wolnego od wszelkiego pyłu. Przez dobór odpowiedniego pod względem procentowym rodzaju prochu oraz przez wykonanie osłony z tkaniny o rozmaitej gęstości i mocy, można regulować szybkość spalania w określonych granicach. Rodzaj zewnętrznej plecionki bywa różny, stosownie do przeznaczenia, inny dla suchych otworów wiertniczych, inny zaś dla wilgotnych i mokrych, lub zupełnie zalanych wodę. Zależy też od materiału używanego do przybitki, inny jeszcze używany bywa w kopalniach węgla przy gazie kopalnianym i pyle węglowym (segregator aktów prawnych).

Dla zwyczajnych suchych otworów i przy nie- zanadto grubym i ostro- ziarnistym materiale przybił ko wy m. osłona wykonywana bywa z tkanej rurki bawełnianej i plecionki jutowej lub bawełnianej owijanej w dwóch przeciwnych kierunkach, która może być na różne sposoby nasycona, albo przez pociągnięcie cień kim rozczynem kaolinu, lub też różnymi farbami z dodatkiem kleju, wreszcie preparatami ze smoły węglowej. Te bywają jeszcze w końcu obsypywane proszkiem kaolinowym lub innym mineralny ni. dla usunięcia lepienia się ich i walania. Są one mało odporne na wilgoć w razie dłuższego magazynowania.

Dla otworów wilgotnych, czyni się lonty bardziej odporne na wilgoć przez dodanie trzeciej warstwy plecionki jutowej lub bawełnianej. Każda jej warstwa może być oddzielnie smołowana. Daje to tzw. podwójnie smołowane lonty, stosowane już w otworach mokrych (promocja 3 w 1). Zamiast drugiej i trzeciej warstwy plecionki, może za osłonę służyć taśma otrzymujemy w tedy lonty w pojedynczej, podwójnej, a nawet, potrójnej osłonie taśmowej. Dla. zupełnie wodą zalanych otworów strzelniczych, przy przybitce wodnej lub przy strzelaniu podwodnym, otrzymują, plecionkowe czy też taśmowe lonty powłokę z rurki gutaperkowej bez szwu.