Pęknięcia powierzchniowe

Pęknięcia promieniowe głębokie sięgają w głąb drewna na większą odległość, często aż do rdzenia. Stanowią one dużą wadę, gdyż obniżają wydajność sortymentów pozyskiwanych z drewna okrągłego; dotyczy to zwłaszcza drewna łuszczarskiego (program uprawnienia budowlane na komputer).
Pęknięcia zewnętrzne tarcicy dzieli się zależnie od miejsca ich występowania na pęknięcia powierzchniowe i pęknięcia czołowe.
Pęknięcia powierzchniowe występują na powierzchniach (płaszczyznach lub bokach) tarcicy i nie przechodzą na czoło.

Przy pomiarze określa się ich głębokość i szerokość w milimetrach, długość zaś w centymetrach.
Pęknięcia powierzchniowe dzieli się na płytkie i głębokie.
Pęknięcia powierzchniowe płytkie, sięgające na głębokość do 1 mm są zjawiskiem powszechnym w tarcicy schnącej na słońcu; tworzą one na powierzchni tarcicy siatkę drobnych pęknięć biegnących wzdłuż włókien (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Nie mają one większego znaczenia, gdyż zanikają przy struganiu.

Pęknięcia powierzchniowe głębokie sięgają na głębokość większą od 1 mm. Występują raczej pojedynczo i w większych odległościach od siebie niż pęknięcia płytkie. Powstają one w drewnie okrągłym; w tarcicy występują po przetarciu.
Pęknięcia czołowe występują na czołach i powierzchniach tarcicy, częściej i w większych rozmiarach w tarcicy liściastej. Pęknięcia rozpoczynają się na czole jako następstwo kurczenia się tarcicy przy wysychaniu (uprawnienia budowlane). W miarę postępującego wysychania pęknięcia powiększają się wzdłuż tarcicy, dochodząc w skrajnych wypadkach do połowy jej długości (np. w tarcicy bukowej). Pęknięcia czołowe stanowią wadę bardzo poważną; obniżają one wytrzymałość tarcicy oraz powodują zwiększenie ilości odpadów przy dalszej obróbce.

Przy pomiarze podaje się głębokość,
szerokość i długość pęknięcia wyrażoną w mierze liniowej lub w ułamku odpowiednich wymiarów tarcicy.
Pęknięcia czołowe mogą być przechodzące lub nie przechodzące (program egzamin ustny).

Zabarwienia chemiczne

Pęknięcie czołowe nie przechodzące (jednostronne) występuje na czole i jednej z powierzchni (płaszczyzn) tarcicy; długość takiego pęknięcia jest zwykle niewielka.
Pęknięcie czołowe przechodzące (dwustronne) występuje na czole i na obu przeciwległych powierzchniach tarcicy; powstaje ono zwykle w wyniku powiększenia się pęknięcia nie przechodzącego podczas dalszego wysychania tarcicy (opinie o programie).

Zabarwienia chemiczne są to zmiany naturalnej barwy drewna, wywołane przez czynniki nieorganiczne, np. czynniki atmosferyczne, wodę itp. Powstają one po ścięciu drzewa, w czasie transportu i składowania sortymentów okrągłych lub tarcicy. Niekiedy zabarwienia chemiczne mogą też powstawać w wyniku niewłaściwego zastosowania klejów lub apretur w trakcie procesów produkcyjnych; wady tego rodzaju należą do wad produkcji wyrobów drzewnych i nie będą tutaj omawiane. Zabarwienia wywołane przez grzyby rozwijające się w drewnie zostaną omówione oddzielnie w rozdziale „Wady drewna wywołane przez grzyby”.

Zaciągi słoneczne są to zmiany naturalnej barwy drewna okrągłego na barwę brunatną o różnej intensywności; występują one przy dłuższym składowaniu wilgotnego drewna w ciepłych warunkach oraz przy silnym nasłonecznieniu (segregator aktów prawnych). Plama powstaje na czole kłody i posuwa się w głąb, przybierając kształt stożka lub szeregu łączących się ze sobą stożków. Zaciągi sięgają czasem na odległość do 2 m w głąb kłody. Wada ta występuje u gatunków liściastych o dużej zawartości garbników, zwłaszcza u dębu; obniża ona poważnie użyteczność surowca okleinowego i stolarskiego.
Zaciągi słoneczne powstają wskutek wnikania powietrza w głąb drewna; zawarty w powietrzu tlen utlenia związki garbnikowe na flobafeny (promocja 3 w 1).

Utlenianie przebiega intensywnie w tych częściach kłody, które mają dużą wilgotność, gdyż część garbników znajduje się tam w postaci roztworu wypełniającego wnętrze komórek. Utlenianie odbywa się w czasie odparowywania wody wolnej; w miarę stopniowego wysychania drewna zaciąg powiększa się, posuwając się w głąb kłody.