Pełnowartościowe rozwiązanie problemu

Pełnowartościowe rozwiązanie problemu niezawodności budownictwa mieszkaniowego może być osiągnięte tylko przy kompleksowym zrealizowaniu następujących niezbędnych przedsięwzięć we wszystkich etapach realizacji i eksploatacji obiektów:

• projektowania z uwzględnieniem charakterystyki niezawodności,
• technologicznego zapewnienia charakterystyk przyjętych w projekcie, dotyczących jakości, a głównie niezawodności (program uprawnienia budowlane na komputer),
• utrzymania niezbędnego poziomu jakości obiektu w ciągu całego okresu eksploatacji.

W praktyce mogą powstać dwa zasadnicze zadania:

• projektowanie elementów i konstrukcji wg założonych kryteriów niezawodności, ustalonych wcześniej w aktach normatywnych lub odwrotnie,
• ocenianie niezawodności istniejących już elementów i konstrukcji (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Oba zadania związane są ściśle ze sobą, jednak ilościowe charakterystyki niezawodności niezbędne dla projektowania mogą być ustalone tylko na podstawie statystycznej analizy i oceny danych dotyczących rzeczywistej niezawodności istniejących elementów i konstrukcji, odpowiadających projektowanym. Z kolei przy organizacji wykonawstwa należy spełniać ściśle wymagania określone w projekcie, podające ilościową charakterystykę niezawodności. W rezultacie powinny więc być zapewnione warunki, aby rzeczywista niezawodność odpowiadała teoretycznej, przyjętej w projekcie (uprawnienia budowlane).

Dotychczas jednak w większości przypadków przy projektowaniu zajmuje się stanowisko pasywne, np. przy obliczaniu wytrzymałości i stateczności elementów lub konstrukcji nie uwzględnia się kompleksowo problemów niezawodności. Taka sytuacja nie daie możliwości sterowania jakością i nie odpowiada wymaganiom współczesnego poziomu rozwoju nauki i techniki w budownictwie.

W procesie projektowania powinny być ustalone wskaźniki teoretycznej niezawodności elementów i konstrukcji, uzasadnione naukowo, a rzeczywista niezawodność powinna być zapewniona przedsięwzięciami technologicznymi i organizacyjnymi na etapie fabryk domów, montażu budynków i działalności ogólnobudowlanej (program egzamin ustny).

Problem niezawodności

Problem niezawodności w budownictwie mieszkaniowym, którego zadaniem jest ustalenie ścisłych organicznych związków między projektowaniem i wykonawstwem, a także eksploatacją, na razie jeszcze nie został całkowicie rozwiązany, lecz zarysowują się już ogólne kierunki działania (opinie o programie).

W zakresie projektowania należy prowadzić dalsze prace dotyczące uściślania metod obliczeń. Projektowana niezawodność konstrukcji zależy przede wszystkim od zgodności przyjętego teoretycznego modelu obliczeniowego z rzeczywistymi warunkami pracy konstrukcji. Na przykład dla ścian zewnętrznych wykonywanych z prefabrykatów wielkopłytowych należy prowadzić badania i określić zasady obliczeń, które zapewnią bezusterkową pracę tych elementów w warunkach długotrwałej eksploatacji. Niezbędne jest uwzględnianie w projektowaniu trwałości i przystosowania do konserwacji, napraw, remontów i wymiany.

W zakresie realizacji jakość np. wewnętrznej konstrukcji nośnej i ścian zewnętrznych zależy od stopnia zmian fizyczno-mechanicznych oraz geometrii elementów i węzłów konstrukcji (segregator aktów prawnych). W związku z tym należy zapewnić:

• systematycznie badania powtarzalności przyczyn wpływających na wykonawczą jakość elementów i konstrukcji, realizowanych różnymi metodami i z różnych materiałów, tj. wg różnych systemów budownictwa mieszkaniowego,
• zabezpieczenie niezawodności konstrukcji przez stabilizację procesów technologii wykonawstwa, którą można uzyskać za pośrednictwem aktywnej kontroli jakości robót,
• opracowanie statystycznych metod badań jakości technologii wykonawstwa i ustalenie kryteriów oceny i metod badań jakości poszczególnych etapów realizacji. Wyniki po ich opracowaniu mogłyby być podstawą do określania projektowanej charakterystyki niezawodności.

Ocena jakości powinna polegać na porównaniu projektowanych i rzeczywistych charakterystyk jakości (promocja 3 w 1). W zakresie eksploatacji w celu poprawienia charakterystyki trwałości i przystosowania poszczególnych materiałów, elementów i detali do konserwacji i remontów należy opracować metody profilaktycznych napraw i generalnych remontów oraz określić warunki użytkowania i konserwacji, aby zapewnić przewidzianą w projekcie trwałość. Poza tym należy zbierać i analizować statystyczne dane o przebiegu zużywania i starzenia konstrukcji, poszczególnych elementów lub detali budynków.