Piec konwejerowy

Piec konwejerowy POK-1. W piecu POK-1 do szybkościowego wypalania porcelany stołowej gazem kanał roboczy ma długość 15 m, szerokość 0,6 m i wysokość 0,275 m. Ogólna długość pieca ze stanowiskami do ustawiania i wyładunku wyrobów wynosi 18,3 in, szerokość 1,41 i wysokość 2,40 m. Wydajność pieca wynosi w ciągu 1 godziny 1100 szt. spodków lub 2700 szt. filiżanek (Kleiner i Kowielman, GIKI) (program uprawnienia budowlane na komputer). Stojaki, na których zamocowane są płyty przenoszące wyroby, przechodzą przez dwie podłużne szczeliny nieruchomego ogniotrwałego trzonu w taki sposób, że wyroby rozmieszczają się na płytach środkowej części kanału piecowego, a łańcuchy napędowe znajdują się na zewnątrz pieca, pod jego trzonem (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Przy posuwaniu się płyty wykonują zamknięty cykl w płaszczyźnie pionowej wychodząc z pieca i powracając do niego z drugiej strony. Liczba płyt w piecu wynosi 70. Cykl wypalania trwa 15-r20 min. Zużycie jednostkowe ciepła w piecu POK-1 (przy opalaniu gazem ziemnym o wartości opałowej 35615 kJ/m³ (8500 kcal/m³)) wynosi 2725-2930 kJ/kg (050 :-700 kcal/kg). Zużycie żarowytrzymałej stali ehromoniklowej 180 kg. Moc zainstalowana silników 0,1 kW. Piec zajmuje powierzchnię 20 m², masa jego wynosi 15 t (uprawnienia budowlane).

Piec konwejerowy na poduszce gazowej. Ten typ pieca do szybkościowego wypalania wyrobów ceramicznych ma dwa warianty amerykański i angielski, przy czym angielski został zastosowany w przemyśle w konstrukcji pieca firmy ,,Shelly”. W kanale piecowym rozmieszczone są dwa pasma cienkich podstawek 1 podtrzymywanych w stanie zawieszonym za pomocą gorącego gazu wdmuchiwanego przez perforowany trzon 2. Na tych podstawkach znajdują się wypalane wyroby 3 (program egzamin ustny). Grzejniki 4 oddają swe ciepło powietrzu przedmuchiwanemu przez boczne kanały za pomocą wentylatora 5. Oba pasma podstawek posuwają się w przeciwległych kierunkach. Piec taki do wypalania dekoracyjnego w temperaturze 800°C osiągnął wydajność 1500 szt. filiżanek i 050 szt. spodków w ciągu 1 h przy zużyciu energii 0,57 kW na 12 filiżanek lub 1,3 kW na 12 spodków.

Farby na szkliwne

Główna część składowa farb pigmenty to naturalnie zabarwione tlenki (Fe₂0₃, Cr₂0₃, NiO, CaO, MnO, Y₂0₃ i in.) lub zabarwione związki mieszane spinele, granaty, tytaniany, cyrkoniany i in. Oprócz wymienionych związków, do zdobienia wyrobów ceramicznych stosuje się preparaty złota, platyny, srebra. Preparat 12-procentowego płynnego złota opisano w GOST 5.718-71 (opinie o programie).

W technologii malarstwa artystycznego rozróżnia się dwie grupy farb podszkliwne i naszkliwne. Farby podszkliwne wytrzymują temperaturę ostrego wypalania. Są one w czasie wypalania narażone na działanie ognia i częściowo rozpuszczają się w szkliwie. Dlatego stosowanie takich farb jest ograniczone. Są to przeważnie tlenki kobaltu, chromu, żelaza i pigmenty grupy spineli, granatu i cyrkonu (segregator aktów prawnych).

Przygotowuje się je przez łączne mielenie odpowiednich związków w młynie kulowym z wodą, mieszanie w celu uzyskania właściwego odcienia, prażenie w temperaturze 900-1400°C, rozcieranie otrzymanego pigmentu w młynku do rozcierania farb (bęben lub walce) z wodą i jako ostatnie stadium rozcieranie pigmentu w moździerzu do rozcierania farb i rozprowadzenie go w roztworze gliceryny lub dekstryny na matowym szkle. Analogiczne jest przygotowywanie farb naszkliwnych „rozciera się " je z terpentyną lub roztworem kalafonii w terpentynie w moździerzu do rozcierania farb (promocja 3 w 1).

Farby na szkliwne nanosi się na powierzchnię wyrobu po ostrym wypalaniu ze szkliwem i utrwala stapiając je ze szkliwem przy trzecim dekoracyjnym niskotemperaturowym (770-850°C) wypalaniu w środowisku utleniającym. Paleta tych farb jest znacznie szersza od palety farb podszkliwmych, a farby wyglądają jaskrawiej i bardziej soczyście. Dla lepszego przytapiania farb naszkliwnych do szkliwa miesza się je zawczasu z topnikami, które również nadają farbom połysk. Skład topnika wpływa na odcień farby. Zasadowe barwniki należy mieszać z zasadowymi topnikami, kwaśne z topnikami kwaśnymi.