Płytki cementowe

Płytki wyrabia się z szarego, kolorowego lub barwionego cementu, przy czym są one jednokolorowe lub w deseniach tworzonych za pomocą dwu lub więcej kolorów (program uprawnienia budowlane na komputer).
Na grubość płytki składają się dwie warstwy: dolna o grubości 15-17 mm utworzona ze zwykłej zaprawy cementowej (1:3) oraz górna o grubości 3-4 mm, do której używa się cementów kolorowych, białych i barwionych.

W ostatnich czasach fabryki wytwarzają płyty cementowe o wymiarach 0,25-1,0 m2 z warstwą licową naśladującą piaskowiec, granit lub wapień, o powierzchni gładkiej lub obrobionej na wzór płyt okładzinowych z kamienia naturalnego, ciosanej, dłutowanej, groszkowanej i in.
Płytki cementowe jakościowo dzielą się na trzy gatunki.

Powinny one odpowiadać następującym warunkom:
a) nie mogą mieć pęknięć i rozwarstwień; powierzchnia licowa płytek nie powinna być wichrowata, nie może mieć odprysków ani zawierać obcych ciał;
b) dopuszczalna graniczna falistość płytek (wklęsłość lub wypukłość mierzona wzdłuż przekątni powierzchni licowej;
c) zabarwienie powierzchni licowej płytek powinno być równomierne na całej płaszczyźnie;
d) przełom płytki powinien być jednolity, zwarty i nie może zawierać niewymieszanych grudek cementu, barwidła lub kruszywa (program uprawnienia budowlane na ANDROID);
e) przy uderzeniu płytka powinna wydawać czysty dźwięk;
f) rysunek płytek wielobarwnych powinien być wyraźny; może być zawarty na jednej płytce lub też składać się z kilku płytek;
g) kąty na krawędziach i na stronie licowej płytek powinny być proste;
h) dopuszczalne są odchylenia w wymiarach długości boków i grmbości płytek w granicach podanych w tablicy 5 (w mm); płytki o tym samym deseniu nie powinny różnić się wymiarami boków więcej niż o 2 mm;
i) nasiąkliwość nie powinna przekraczać 10% ciężaru płytki miszonej w temperaturze 55-b60″C w ciągu 4 godzin;
j) zestawienie wad warstwy licowej dopuszczalnych w płytkach różnych gatunków.
Płyty i płytki z kamienia naturalnego. Płyty okładzinowe wyrabia się w Rosji z najróżniejszych skał (uprawnienia budowlane).

Dolomit

Granit - skała krystaliczna składa się ze szpatu polnego, kwarcu, łyszczyków i niekiedy błyszczu rogowego. Spotykany jest w różnych kolorach: szarym, czerwonym, żółtawym, różowa- wym. W praktyce nazwę granitu nadaje się często innym kamieniom skalnym różniącym się pod względem składu od granitu (patrz poniżej).
Sjenit - strukturą i kolorem jest bardzo zbliżony do granitu. Różnica polega na tym, że w skład sjenitu wchodzi zawsze błyszcz rogowy.
Dioryt - składa się z białego szpatu polnego i błyszczu rogowego (program egzamin ustny). Na skutek zawartości dużej ilości minerałów o ciemnym zabarwieniu dioryt jest znacznie ciemniejszy od granitu i sjenitu.
Gabro - składa się ze szpatu polnego i piroksenu. Koloru jest przeważnie ciemnego.

Porfir - bywa różnych kolorów: żółtawy, czerwony i czarny. Odznacza się tym, że w drobnoziarnistej masie tkwią duże kryształy jasnego szpatu polnego i kwarcu.
Porfiryt i diabaz - jest skałą najczęściej szarego, czasem zielonawego koloru, z kryształami ciemnych minerałów, błyszczu rogowego lub augitu.
Bazall - to drobnoziarnista skała koloru czarnego z ziarnami szpatu polnego, augitu i oliwinu (opinie o programie).
Marmur - (po grecku - błyszczący) - wapień o budowie ziarnisto-krystalicznej - wyróżnia się wyjątkowo dużą rozmaitością kolorów i deseni.

Właściwie marmurem możemy nazwać każdy wapień dający się polerować. Marmur jest najlepszym kamieniem do ozdobnego licowania wnętrz. Jako okładzina zewnętrzna marmur polerowany jest mało stosowany, gdyż szybko traci blask i mętnieje oraz nie zawsze jest odporny na mróz. Nadaje się do obróbki narzędziami i daje się doskonale polerować. Zawarte w marmurze związki żelaza z biegiem czasu tworzą pod wpływem wilgoci powietrza plamy żółtawe lub rdzawe. Plamy te szpecą wygląd marmuru, zwłaszcza jasnych jego gatunków.
Aby ustalić zawartość związków żelaza, należy poddać marmur analizie chemicznej (segregator aktów prawnych).

Jedną z odmian marmuru jest marmur onyksowy odznaczający się szczególnym bogactwem kolorów i przejrzystością. Wysoko cenione są zielone i białe szczelne marmury onyksowe, zwłaszcza wspaniały biały onyks ormiański.
Dolomit w stanie czystym ma strukturę ziarnistą i podobnie jak marmur daje się doskonale polerować (promocja 3 w 1). Z domieszkami tworzy wapienie dolomityczne. Wskutek małej odporności na mróz niektórych jego odmian dolomit należy poddawać odpowiednim próbom. Używa się go jako lokalny materiał okładzinowy.