Płytki odporne

Płytki odporne są na zmianę objętości, co stanowi ważny czynnik, w wypadku gdy narażone są one na działanie zmiennej wilgotności. W porównaniu z płytkami ceramicznymi są bardzo lekkie, a w związku z tym łatwe i ekonomiczne w użyciu (program uprawnienia budowlane na komputer). Oszczędność osiąga się także na kosztach transportu i na wykładaniu nimi ścian. Ciężar właściwy polistyrenu jest bardzo niski, co umożliwia układanie płytek polistyrenowych na każdej ścianie przy użyciu specjalnego spoiwa.

Polistyrenowi można nadawać różne atrakcyjne kolory i odcienie. W odróżnieniu od płytek ceramicznych, których powierzchnie licowe pokryte szkliwem wykazują rysy i pęknięcia, powierzchnie licowe płytek polistyrenowych nie zmieniają się w normalnych warunkach użytkowania (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Płytki upuszczone np. na podłogę drewnianą lub linoleum nie pękają. Zadowalająca udarność i wytrzymałość na rozciąganie umożliwia łatwe ich osadzanie. Polistyren należący do tworzyw termoplastycznych jest łatwopalny, chociaż szybkość jego spalania jest stosunkowo niewielka (uprawnienia budowlane).

Ujemną cechą płytek polistyrenowych jest zależność od miejsca ich osadzania. Umieszczenie ich na właściwym miejscu i stosowanie odpowiedniej metody czyszczenia zabezpiecza na długie lata ich użytkowanie. Niska temperatura topnienia polistyrenu ogranicza jego stosowanie tylko do takich miejsc, w których temperatura nie przekracza 60°C. W sąsiedztwie przewodów z gorącym powietrzem, kominów, kaloryferów, grzejników, pieców itp., gdzie płytki mogłyby ulec uszkodzeniu, należy osłaniać je i izolować (program egzamin ustny). Nie należy również dopuścić, aby stykały się z wrzącą wodą. Wadą płytek polistyrenowych jest również mała twardość powierzchni licowej; nie przynosi to jednak większych strat, jeśli użytkownik jest o tym poinformowany. Proszki ścierne mogą zarysować i uszkodzić powierzchnię licową płytek. Benzyna, terpentyna, rozcieńczacze do farb oraz rozpuszczalniki są w tym przypadku również szkodliwe. Najlepszymi środkami do czyszczenia są woda i mydło (opinie o programie).

Przewodność elektryczna polistyrenu

Przewodność elektryczna polistyrenu powoduje przyciąganie kurzu przez powierzchnie płytek. Powstający na powierzchni ładunek elektrostatyczny przyciąga kurz. Można temu zapobiec w różny sposób. Najłatwiejsze jest wycieranie płytek wilgotną ścierką, co zapobiega jednak ładowaniu się powierzchni polistyrenu tylko chwilowo (segregator aktów prawnych).

Płytki z polistyrenu formuje się metodą wtryskową i produkuje o następujących wymiarach: 11,2 x 11,2 cm, 12,5 x 12,5 cm lub 15 x 7,5 cm i o grubości 1,6 mm. Niektórzy producenci wykonują specjalne płytki do okładania większych płaszczyzn; wymiary tych płytek są następujące: 21 X 21 cm lub 21 X 32 cm. Można stosować płytki o wymiarach jednolitych lub - jeśli zamierzone jest ożywienie płaszczyzny - o wymiarach różnych. Ciężar jednej płytki wynosi ok. 21 G.

Oprócz płytek kwadratowych produkuje się również płytki profilowane (plintusy) z zaokrąglonymi stopkami oraz narożniki lub szlaczki. Płytki te nadają się do masowej produkcji. Przy zastosowaniu metody formowania wtryskowego w jednym wtrysku uzyskuje się sześć płytek. Proces produkcyjny wymaga temperatury wtryskiwania od 246 do 312°C przy hydraulicznym ciśnieniu wtryskowym ok. 70 kG/cm² oraz cyklu wtrysku trwającym od 25 do 45 sek. Większą wytrzymałość płytek osiąga się, jeżeli ustnik wtryskarki znajduje się w jednym rogu, a wtryskiwanie do formy odbywa się po przekątnej (promocja 3 w 1).

Znormalizowaną grubość wynoszącą 1,6 mm często się zwiększa, aby ułatwić proces wtryskiwania i uzyskać mocniejsze płytki. Większa grubość umożliwia otrzymanie płaszczyzny o lepszej gładkości i o mniej widocznych spoinach (miejsca zlania się strumieni wtryskiwanego tłoczywa). Podstawowym warunkiem produkcji jest zachowanie jednakowej grubości, dotyczy to szczególnie płytek przezroczystych przepuszczających światło.