Płyty polerowane i szlifowane

Płyty polerowane i szlifowane mają powierzchnie licowe przeważnie w całości gładkie, natomiast przy innych fakturach stosowana jest często obróbka „w ramkę", tj. z paskami przy krawędziach (program uprawnienia budowlane na komputer).

W szczególnych przypadkach może być zastosowana obróbka z boniami, tj. z oprofilowaniem krawędzi, dzięki czemu w elewacji uwypuklają się pasy poziome kamieni licowych (przy boniach tylko poziomych) lub też poszczególne kamienie (przy boniach poziomych i pionowych).

Kamienie boniowane mogą być wykończone w obróbce grubej, półczystej i czystej; odpowiednio do tego wykańcza się również same bonie; gruba obróbka boni ma zastosowanie głównie do kamieni twardych przy fakturze surowej i krzesanej, obróbka półczysta stosowana jest do kamieni średniej twardości z fakturami drobniejszymi, a obróbka czysta spotyka się przy kamieniach szlifowanych, a niekiedy polerowanych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Ze względów gospodarczych , należy stosować oblicówki kamienne przede wszystkim w miastach mało oddalonych od kamieniołomów. W miejscowościach o dużej odległości od kamieniołomów należy oględnie stosować kosztowne oblicówki kamienne, ograniczając się przede wszystkim do budowli monumentalnych lub tylko do cokołów tych budowli. Najczęściej stosowane są łączniki stalowe zabezpieczone od rdzewienia warstewką cynku (0,03 mm z każdej strony) lub glinu (sposobem galwanizacji lub zanurzania w roztopionym metalu) (uprawnienia budowlane). Przeginanie łączników po pokryciu ich zabezpieczającym metalem jest niedopuszczalne. W budowlach ważniejszych stosuje się łączniki ze stali nierdzewnej.

Kotwie kolankowe

Kotwie kolankowe są to płaskowniki lub pręty okrągłe z końcami wygiętymi w przeciwne strony. Wymiary zależą od wielkości kamienia licowego. Kotwie powinny być umieszczone w odpowiednich rowkach w kamieniu, a ich końce - w gniazdach o głębokości 2-3 cm.

Kotwie-dwójniki do równoczesnego połączenia ze ścianą dwóch kamieni ułożonych rzędem obok siebie lub jeden na drugim są wyrabiane z płaskowników i prętów okrągłych (program egzamin ustny).
Urządzenie dawnego typu stosowane do grubych licówek przedstawia się, jak następuje: na nieruchomo utwierdzonych w murze kotwiach k umocowane są trzpienie t; na trzpieniach osadzone są kotwie r, które mogą się swobodnie obracać dokoła trzpieni i przesuwać w kierunku pionowym. Z powodu dużego kosztu urządzenie to nie jest obecnie stosowane; można go znaleźć w niektórych starych budynkach.

Urządzenie kotwiące, które się obecnie stosuje, zawiera następujące części: kotwie-skoble ze stali okrągłej o średnicy 6-8 mm, osadzane w określonych miejscach w murze w czasie murowania lub w betonie słupów bądź belek przed zabetonowaniem; pręty pionowe okrągłe o średnicy 10-14 mm wpuszczane w uchwyty skobli; kotwie pojedyncze lub podwójne z prętów o średnicy 6-8 mm, nasadzane na powyższe pręty pionowe i wpuszczane końcami w gniazda kamieni (opinie o programie).

Łączniki sąsiednich kamieni, jak trzpienie, klamry i zwory mają zastosowanie do połączenia licówek między sobą w tych przypadkach, gdy zaplecze jest słabe lub jeśli go wcale nie ma jak również do utrwalenia położenia kamieni wieńczących attyki, słupy itp.
Wieszaki do licówek gzymsowych stosuje się jako:
a) Sworznie przyspawane u dołu do płyt stalowych, które wchodzą w bruzdy sąsiednich licówek, a u góry przenoszą obciążenie na konstrukcję nośną żelbetową lub stalową - za pomocą nakrętek i podkładek (segregator aktów prawnych).
b) Sworznie jw., lecz u dołu zakończone zespawaną pętlą z trzpieniem poziomym, który każdym z końców wchodzi w gniazda sąsiednich kamieni.

Pręty z rozszerzającymi się ku dołowi końcami, które się wprowadza do gniazd wykutych w górnej powierzchni licówek, gdzie zostają umocowane za pomocą zaprawy cementowej z klinów stalowych.

Zaprawy nie powinny zawierać rozpuszczalnych soli powodujących plamy i wykwity na oblicówce. Z tego powodu należy stosować czysty i pozbawiony soli rozpuszczalnych piasek i wodę (promocja 3 w 1).