Płyty scalone

Z dyli produkowanych w formach o długości 600 cm produkowane są płyty scalone z poziomym układem dyli, wykonywane wraz z fakturą zewnętrzną i wbudowaną stolarką okienną i balkonową. W ścianach zewnętrznych wykonywanych z płyt scalonych stwierdzono wiele wad i usterek (program uprawnienia budowlane na komputer). Występowały przypadki łuszczenia i odpadania samej faktury lub zewnętrznej warstwy betonu komórkowego wraz z fakturą, korozji zbrojenia, rys i spękań elementów, nierówności powierzchni zewnętrznej (uskoków) w miejscu łączenia sąsiednich dyli itp. Przy kontroli elementów stwierdzono również niedostateczne wypełnienie klejem spoin między dylami i niewypełnienie zaprawą kanałów montażowych dla prętów scalających, niewłaściwe dokręcenie nakrętek na prętach scalających itp.

Przyczyny występujących wad i uszkodzeń wynikają z błędów i nie- staranności przy produkcji płyt oraz z błędów w czasie transportu, składowania i montażu (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Płyty scalone są charakterystycznym przykładem, że im wyższy stopień uprzemysłowienia, tym wymagana jest większa dokładność i staranność realizacji na wszystkich etapach. Konieczna jest również lepsza znajomość specyfiki i rzetelność oraz kultura współwykonawców (uprawnienia budowlane).

Przyczyną powstawania rys i spękań betonu komórkowego mogą być, jak już wspomniano, błędy popełniane przy technologii produkcji oraz w czasie pozostałych etapów realizacji. Praca niniejsza przeznaczona jest głównie dla projektantów i wykonawców, a więc omawianie rodzajów wad i uszkodzeń oraz ich przyczyn dokonywane jest niejednokrotnie przede wszystkim z punktu widzenia przedstawicieli tych specjalności (program egzamin ustny). W odczuciu każdego uczestnika procesu budowlanego powinno powstawać przekonanie, że poprawa jakości powinna zaczynać się najpierw w obszarze jego działania, a dopiero potem należy szukać przyczyn błędów u innych.

Działanie słońca

Jednym z czynników mających duży wpływ na trwałość ścian wykonanych z prefabrykatów z betonu komórkowego jest wilgotność materiału w chwili wbudowywania elementów. Podane dalej uwagi mają za zadanie wyjaśnić niektóre związane z tym zjawiska. Bezpośrednio po wyprodukowaniu elementów z betonu komórkowego wilgotność rozłożona jest równomiernie na całym przekroju (opinie o programie). Powinna ona przy tym osiągać wartość nie wyższą niż 25% masy. W rzeczywistości wyprodukowane elementy mają wilgotność wyższą, zwiększaną dodatkowo przez wpływy czynników atmosferycznych w czasie transportu, składowania, wbudowywania i pierwszego okresu eksploatacji. Do czasu wbudowania elementy nie zabezpieczone np. folią, plandekami lub zadaszeniem ulegają zawilgoceniu od bezpośredniego działania deszczu.

Mogą być również dodatkowo zawilgacane w pierwszym okresie po ich wbudowaniu. Będzie to występowało np. przez powierzchnię zewnętrzną, jeśli elementy są bez faktury zewnętrznej, przez złącza, jeśli nie zostały one jeszcze uszczelnione, oraz przez powierzchnie boczne i górne elementów w otworach okiennych i balkonowych, które czasami nawet w elementach z fakturą zewnętrzną są nie zabezpieczone (segregator aktów prawnych). Na ścianach z elementów prefabrykowanych z betonu komórkowego faktura wewnętrzna wykonywana z tynku tradycyjnego lub szpachli ma zwykle oporność dyfuzyjną większą niż faktura zewnętrzna. Stąd w lecie wyższa temperatura zewnętrzna niż wewnętrzna, a niejednokrotnie bezpośrednie działanie słońca oraz czasami różnica oporności dyfuzyjnej wyprawy zewnętrznej i Wewnętrznej powodują, że ściana wysycha szybciej od strony zewnętrznej niż wewnętrznej. Najwolniej wysycha środkowa warstwa ściany.

Po upływie pewnego czasu eksploatacji, tj. od wyprodukowania i wbudowania elementów, powstanie stan, gdy różnica wilgotności między wilgotnością warstwy środkowej i zewnętrznej jest największa (promocja 3 w 1). Stan ten charakteryzuje się krytycznym rozkładem wilgotności i nazywany jest czasami stanem krytycznym wilgotności. Od tego stanu zmniejsza się wilgotność w środkowej części przekroju, a następnie wewnętrznej, aż do czasu, gdy powstanie stan ustabilizowanej wilgotności rozłożonej równomiernie w całym przekroju.