Płyty ścienne

W niektórych systemach budowlanych skandynawskich stosowane są dyle do ścian nośnych z betonu zwykłego, zbrojone jednym prętem, z jednym uchwytem transportowym. Nie wydaje się jednak, aby było to rozwiązanie dogodne przy montażu elementów (program uprawnienia budowlane na komputer).

Płyty ścienne o większej szerokości wymagają zastosowania przy krawędzi zbrojenia obwodowego. Zbrojenie to stanowią zwykle „drabinki” z prętów podłużnych 2 0 8 bądź 2 0 10 i poprzecznych 0 4,5 co ok. 33 cm. W płytach szerokości b„ >1,5 l_vp dodaje się jeszcze drabinkę pośrednią. Przekrój prętów podłużnych dobiera się w ten sposób, żeby przekrój F_a, liczony na m szerokości płyty, był nie mniejszy niż 0,5 cm², nie mniej jednak niż 2 cm² dla całej płyty (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Zbrojenie obwodowe można zastąpić siatką z prętów, usytuowaną w płaszczyźnie środkowej płyty. W płytach z otworami konieczne jest zbrojenie konstrukcyjne wokół otworów. Drabinki pionowe przy otworze zaleca się przedłużać na całą wysokość płyty, a drabinki poziome na ok. 50 cm poza krawędź otworu (uprawnienia budowlane).

W obliczeniach statycznych zakłada się, że obciążenie z górnych kondygnacji przenosi się w ścianie pasmem pionowym szerokości określonej rozstawem otworów. Część nadprożowa czy parapetowa ściany pozostaje przy takim założeniu bez naprężeń, jeżeli pominąć efekt zginania pod ciężarem własnym bądź ciężarem przyległego stropu. W istocie rzeczy jednak naprężenia w paśmie pionowym oddziaływają na część parapetową ściany i wywołują dość znaczne naprężenia rozciągające (program egzamin ustny). Wartości tych naprężeń są tym większe, im większa jest sztywność parapetu. W skrajnych przypadkach naprężenia rozciągające w części parapetowej dochodzą do V, wartości naprężeń ściskających w pasmach pionowych. W celu przejęcia tych naprężeń i ograniczenia szerokości rys niezbędne jest odpowiednie zbrojenie.

Nadproże spełnia w ścianie funkcję belki przenoszącej obciążenie pionowe od stropu i jest jednocześnie łącznikiem zapewniającym współpracę pasm ściany przedzielonej rzędem otworów. Zbrojenie potrzebne z uwagi na siły występujące w naprężeniu sprawdzać należy zgodnie z ogólnymi zasadami obliczania konstrukcji żelbetowych (opinie o programie).

Części pionowe płyt

Zgodnie z BN-78/8812-01 minimalne zbrojenie nadproży o wysokości h„ < < 30 cm powinno składać się z 4 prętów podłużnych d = 10 mm, usytuowanych w narożach przekroju poprzecznego, przedłużonych poza lico otworu na długość 50 cm i strzemion 0 6 ułożonych w rozstawie nie większym niż 1/3 h_n.

Nadproża o wysokości h_n > 30 cm powinny być zbrojone siatkami, z rozstawem prętów podłużnych niż większym niż 30 cm. Norma BN-78/8812-01 zaleca stosować tu siatki z prętów podłużnych średnicy 8 < d < 14 mm oraz prętów pionowych d < 6nr.ni w rozstawie nie większym niż 15 cm (segregator aktów prawnych).

Części pionowe płyt szerokości mniejszej niż 50 cm zaleca się zbroić konstrukcyjnie piętami co najmniej 4 0 10 z zamkniętymi strzemionami (prętami poprzecznymi) co ok. 33 cm, jeżeli z obliczeń statycznych nie wynika konieczność stosowania zbrojenia o większym przekroju. Rozwieraniu się rys w narożach przeciwdziałają skutecznie pręty ukośne. Są one szczególnie potrzebne w ścianach zewnętrznych z kruszywowych betonów lekkich, w których obok odkształceń związanych z przenoszeniem obciążeń występują też duże odkształcenia termiczne i skurczowe.

W celu przeciwdziałania rysom na powierzchni zewnętrznej płyt stosuje się zbrojenie siatką 0 3 o oczkach ok. 15 cm, umieszczoną 3 cm od powierzchni zewnętrznej (promocja 3 w 1). Pręty zbrojenia płyt z kruszywowych betonów lekkich o strukturze zwartej nie wymagają dodatkowej osłony antykorozyjnej, natomiast jest ona konieczna w przypadku betonu o strukturze niezwartej. Skutecznym zabiegiem jest powlekanie prętów zaczynem cementowym z dodatkiem lateksu.

Wytyczne polskie pozwalają na stosowanie bardzo oszczędnego zbrojenia prefabrykatów ściennych. Równie oszczędne zbrojenie dopuszczają tylko wytyczne skandynawskie.