Pobieranie próbek żwiru i piasku

Próbki kruszywa z hałdy pobiera się co najmniej z 7 miejsc, przy czym w każdym miejscu należy szuflą, łopatą lub widłami zrobić wydrążenie w materiale aż do dna hałdy, zsypując wybrany materiał na miejsce równe, najlepiej na specjalny rodzaj stołu (pomost z desek). Całość należy wymieszać, usypać stożek i po spłaszczeniu podzielić na kwadraty, odrzucając dwie przeciwległe części. Resztę znowu wymieszać i postępować analogicznie, aż pozostanie ilość kruszywa, która wynosi 10 - 15 kg i stanowi średnią próbkę materiału z danej hałdy (program uprawnienia budowlane na komputer).

Jeżeli próbkę kruszywa pobiera się wprost z maszyn, należy w ciągu kilkunastu minut (10-16) w miejscu, gdzie gotowy produkt opuszcza maszynę, pobierać co dwie minuty 1 łopatę kruszywa, zsypując je na miejsce równe, najlepiej na specjalny rodzaj stołu, po czym pobiera się próbkę średnią tak samo, jak przy pobieraniu próbki z hałdy (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Przy pobieraniu próbek żwiru i piasku należy w protokole podać nazwę złoża, miejscowość, nazwisko właściciela (jak uprzednio) prócz tego charakterystykę materiału co do wyglądu ziarn i zalegania, pochodzenie (utwory rzeczne, morskie polodowcowe itp.), okres geologiczny, dane o grubości i własnościach warstwy wierzchniej, obecność i rodzaj szkodliwych domieszek (uprawnienia budowlane).

Próbki pobiera się z dołów lub szybików próbnych, rozmieszczonych w taki sposób i doprowadzonych do takiej głębokości, aby mogły należycie charakteryzować skład całego złoża dostępnego do eksploatacji. Materiał z każdego szybiku określa się według wielkości, rodzaju, kształtu ziarn oraz stopnia ich zwietrzenia, przy czym należy wyznaczyć procentową zawartość różnych rodzajów ziarn. Szybiki próbne numeruje się kolejno i oznacza ich położenie względem pewnych punktów stałych. Porównanie ze sobą próbek daje podstawę do podzielenia ich na pewne gatunki, czy też wymieszania razem w celu otrzymania próbki przeciętnej (program egzamin ustny).

Próbki gotowych materiałów

Tworząc próbkę przeciętną miesza się razem poszczególne próbki, dobrze szufluje i postępuje analogicznie jak przy pobieraniu próbek kruszywa. W celu sprawdzenia wymiaru, kształtu i jakości należy pobierać próbki gotowych materiałów eksploatowanych z danego złoża (piasek, żwirek i żwiry odsiane) ze składów, hałd lub przygotowanych transportów. Miejsce, skąd pobrano próbkę, i sposób pobrania należy zaznaczyć w protokole. Próbkę przeciętną danego gatunku materiału w ilości 10 - 15 kg należy pobrać w sposób następujący (opinie o programie).

Z hałd zapasowych pobierać należy próbki co najmniej z 7 miejsc, przy czym w każdym miejscu należy łopatą zrobić wydrążenie w materiale aż do dna hałdy, zsypując wybierany materiał na równe miejsce. Całość wymieszać, zrobić stożek i postępować tak samo, jak przy kruszywie. Piasek pobierany do badań powinien być wilgotny. Pobrane próbki pakuje się do szczelnych puszek lub skrzynek, dołącza się do nich odpis protokołu komisyjnego pobrania i oględzin kamieniołomu, po czym skrzynkę zamyka się, plombuje lub zabezpiecza w inny sposób, gwarantujący nienaruszenie lub zamianę próbki wysyłanej do laboratorium (segregator aktów prawnych).

Próbki materiału kamiennego ze złóż i odkrywek o charakterze podrzędnym lub zamierzonej eksploatacji czasowej pobiera się komisyjnie. Do komisji należą: przedstawiciel instytucji, która zarządziła pobranie próbki, oraz przedstawiciel miejscowej władzy administracyjnej lub drogowej. Jeżeli złoże jest jednorodne i możliwe jest pobranie przeciętnej próbki, pobiera się blok o wymiarach 20 x 20 x 20 cm i 10 15 kg

kawałków wielkości 4-^6 cm uważając, żeby pobrana próbka możliwie najlepiej charakteryzowała złoże. Jeżeli złoże jest niejednorodne, to należy ustalić i wydzielić występujące w nim poszczególne gatunki i z każdego materiału pobrać próbkę w ilościach wskazanych wyżej. Po pobraniu próbki sporządza się protokół. Pobieranie próbek kontrolnych do badań jednorodności dostarczanych materiałów kamiennych (promocja 3 w 1).