Podłogi gliniane

Stropy wykonywano jako nagie lub z podsufitką, a podłogi pierwotnie gliniane w późniejszym okresie wykonywano z desek. Drzwi były płycinowe lub deszczułkowe geometrycznym układzie lekko profilowanych deseczek.

Na tle bielonych ścian izby wyraźnie rysowały się ciemne sprzęty, wśród których osobliwe były łóżka z baldachimami wspartymi na czterech słupkach (program uprawnienia budowlane na komputer). Chałupy nadmorskie Słowińców i Kaszubów Północnych, zamieszkujących niziny nadmorskie, miały najczęściej układy dwutraktowe z sienią narożną podcieniem wnękowym osłaniającym wejście, ale napotkać można też było rozwiązania podobne do tych, jakie cechowały chałupy Kaszubów Południowych (borowiaków) z charakterystycznym podcieniem narożnym.

Funkcje mieszkalne łączono z funkcjami gospodarstwa rybackiego pod wspólnym dachem. Na zachodzie pobrzeża zaznaczała się tendencja do stosowania układów dwutraktowych o wydłużonym rzucie z sienią pośrodku, a także do wykorzystywania poddasza na cele mieszkalne. Pierwotna konstrukcja ścian wieńcowych została wyparta przez ryglową, która z czasem stała się dominująca na całym pobrzeżu. Pola szkieletu wypełniano gliną, dla której podłożem były zamocowane w szkielecie żerdzie okręcone słomą (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Słupy, rygle i zastrzały takiej ściany szach pozostawiano w naturalnym kolorze drewna, wypełnienia malowano wapnem lub glinką. Konstrukcja muru pruskiego, tj. szkieletu z wypełnieniem z cegły, pojawiła się w wiejskich domach dopiero w połowie XIX w., mimo że w budownictwie miejskim, dworskim i sakralnym tego regionu była stosowana od czasów średniowiecza. Konstrukcja krokwiowego dachu była starannie usztywniona, aby mogła przeciwstawić się silnym wiatrom od morza. Pary krokwi (kozły) wzmacniano „kokoszkami" (jętkami) i „wilkami”, czyli belkami przybijanymi do krokwi w połowie wysokości kozłów. W skos kilku wiązarów przybijano do krokwi dodatkowe belki (uprawnienia budowlane).

Stodoły i stajnie

Dachy miały stromość ponad 50 i były kryte trzciną. Niekiedy były to dachy szczytowe, ale najbardziej charakterystyczną formę dla całego pobrzeża stanowiły dachy naczółkowo-dymnikowe odmiany północnej (bez daszka przyzbowego) (program egzamin ustny). Podkalenicowy dymnik zwieńczano śparogami. Podsumowanie. Przytoczony wyżej opis chałup oraz mapka, na której zilustrowano ich rozmieszczenie na terenie całej Polski są uproszczone i dotyczą jedynie wybranych regionów’. Pełny obraz ludowej architektury mieszkalnej wymagałby bardzo obszernego opracowania, obejmującego opis i ilustrację wszystkich typów i odmian chałup regionalnych oraz pełnej uroku zabudowy małomiasteczkowej.

Stoją one tam rzędem przy drodze: mają charakterystyczną konstrukcję zrębową ścian i ślegową stropu (opinie o programie). Ten strop i powierzchnia ścian są nabijane od strony zewnętrznej kołkami i wypełnione gliną w celu zapewnienia izolacji termicznej i zabezpieczenia przed ogniem. Sypańce są przykryte dwu- połaciowymi dachami jętkowymi. które w razie pożaru można łatwo zerwać. Oprócz omówionych budynków mieszkalnych występowały we wsiach różnego rodzaju zabudowania gospodarcze o dużych walorach architektonicznych. Stanowiły one grupę bardzo liczną i zróżnicowaną, obejmującą: spichlerze, lamusy, stodoły, stajnie oraz piwniczki gospodarcze, sernice. wędzarnie, itp. Najliczniejsze były budynki składowe: spichlerze i stodoły (segregator aktów prawnych).

Świronki stanowią niejako formę wyjściową rozwiązań obiektów o dużej kubaturze, np. spichlerzy i lamusów dworskich, które wyróżniały się bogatą formą architektoniczną. Najczęściej miały wyszukany kształt dachu, podcienie jedno- lub dwukondygnacyjne albo szerokie okapy umieszczone niejednokrotnie na dwóch poziomach, zabezpieczające ściany i wnętrze spichlerzy przed działaniem niekorzystnych warunków atmosferycznych. Najpowszechniej występującym budynkiem składowym była stodoła, której rozwiązanie było zgodne z charakterem gospodarki na danym terenie. W małych, wielokierunkowych gospodarstwach stodołę łączono z budynkiem inwentarskim (promocja 3 w 1).