Podsufitka

Podsufitkę przybija się do belek gwoździami długości 75 mm pozostawiając w wypadku otynkowania sufitu odstępy między deskami około 1 cm. Na podsufitkę używa się desek grubości 19-f-25 mm klasy IV lub V. Aby tnie dopuścić do paczenia się desek pod tynkiem, należy stosować deski o szerokości nie większej niż 10 cm. Deski szersze należy przed przybiciem rozłupać wzdłuż włókien (program uprawnienia budowlane na komputer).

Deskowania U-Form służą do formowania ścian, stropów i szkieletów w budownictwie ogólnym. Podstawowym elementem deskowania jest tarcza ze sklejki wodoodpornej, grubości 12 mm, usztywnionej ramą z cienkościennego kształtownika stalowego. Tarcze są łączone ze sobą za pomocą zworników i klinów. Ramy tarcz mają też wycięcia, w które zakłada się zaciski mocujące rury lub belki usztywniające (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Tarcze mają szerokość 30, 40, 50 i 60 cm i wysokość 60-240 cm. Oprócz tarcz o wymiarach pełnych produkuje się tarcze połówkowe szerokości 15 cm i wysokościach 45, 75, 125, 135 i 165 cm. Ponadto tarcze można uzupełniać ceownikami szerokości 7,5 cm oraz narożnikami zewnętrznymi i wewnętrznymi. Do tarcz można mocować wsporniki niosące pomost roboczy, z którego betonuje się ścianę. Pomosty montuje się z jednej strony deskowania. Stabilizację deskowania zapewniają podpory uchylne, mocowane do belek lub rur stężających i kotwione drugim końcem za pomocą specjalnych śrub do podłoża. Przeciwległe tarcze deskowania wiąże się ze sobą ściągami płaskimi lub zwojowymi (uprawnienia budowlane).

Te ostatnie pozwalają na regulowanie grubości ściany. W skład zestawu deskowania wchodzą też stojaki teleskopowe i leżnie metalowe, na których układa się tarcze deskowania do formowania płaskich płyt stropowych.
Deskowanie wielkowymiarowe składa się z tarcz przenoszonych wyłącznie za pomocą żurawia. Tarcze montuje się z dźwigarów stalowych, ustawionych pionowo i wykonanych z dwóch kształtowników blaszanych, zimno-giętych połączonych blachą fałdową. Dźwigary mają wysokość 2,67, 2,92, 3,17 i 3,43 m (program egzamin ustny).

Można je łączyć na wysokość i tym samym otrzymywać tarcze o praktycznie dowolnych wymiarach. Dźwigary łączy się poziomymi krawędziakami drewnianymi lub ceownikami, otrzymując ruszt, który poszywa się sklejką wodoodporną, deskami lub tarczami U-Form. Przeciwległe tarcze deskowania spina się ściągami śrubowymi. Wymiary tarcz dochodzą do 12 m i są ograniczone tylko udźwigiem żurawia. U góry do dźwigarów mocuje się pomosty robocze, u spodu zaś - ramy regulacyjne.

Tarcze drewniane

Tarcze drewniane są też zastępowane metalowymi. U nas najbardziej rozpowszechnione jest deskowanie S-l . Służy ono do formowania ścian, słupów, belek, stropów, płyt itp. Składa się z drobnych tarcz różnego rodzaju, co zapewnia jego uniwersalność. Tarcze są wykonywane z blachy wzmocnionej kątownikami. Łączy się je specjalnymi uchwytami, również blaszanymi (opinie o programie). Do formowania naroży służą specjalne elementy narożne.

Wyższe deskowania wzmacnia się słupkami, które wbudowuje się między tarcze oraz rurami odgrywającymi rolę belek usztywniających zestaw tarcz w płaszczyźnie pionowej lub poziomej. Przeciwległe ścianki deskowania łączy się ściągami podobnie jak deskowanie „Acrow”.

Od kilkunastu lat stosuje się też deskowania przestrzenne zwane też tunelowymi, w których można od razu betonować ściany i stropy (segregator aktów prawnych). Z tego rodzaju deskowań opracowano u nas typ „Stolica”. Tarcze ścienne i stropowe są w nich umocowane do konstrukcji nośnej ustawionej na wózku. Tarcze ścienne ze stropowymi są połączone zawiasami. Elementy po wprowadzeniu na miejsce unosi się na dźwignikach śrubowych, którymi reguluje się ich położenie. Sąsiednie elementy łączy się sworzniami stalowymi. Podczas rozdeskowania odchyla się tarcze ścienne, następnie element opuszcza i wytacza go na pomost montażowy. Stąd element przewozi się na następną działkę roboczą albo dźwigami podnosi się na wyższą kondygnację.

W celu właściwego ustawienia tarcz pionowych deskowania podstawowego na następnej kondygnacji, między tarcze ścienne, w poziomie stropu, wstawia się betoniki dystansowe w kształcie krzyża. Ściany podłużne formuje się pomiędzy tarczami ściennymi deskowania korytarzowego, które mają konstrukcję taką samą jak elementy podstawowe tylko dużo mniejszą rozpiętość tarczy stropowej (promocja 3 w 1). Ściany przy dylatacjach deskuje się od zewnątrz tarczami podpartymi zastrzałami.