Pokrycie blachą stalową gładką w arkuszach

Blachę otrzymuje się przez walcowanie miękkich gatunków stali. Blacha nadająca się obecnie do krycia dachów ma według normy PN-56/H-92202 „Blachy cienkie” wymiar arkusza 0,7 X 1,4 m i grubości 0,45, 0,50, 0,55, 0,60, 0,65 mm (program na komputer).
Arkusze blachy powinny mieć gładką powierzchnię bez zawalcowań, widocznych pęknięć, dziur i plam rdzy (wżerów korozyjnych).

Pomiar szerokości i długości arkuszy oraz odchyleń od płaszczyzny i falistości wykonuje się za pomocą wzornika lub metra. Równość cięcia arkuszy blachy mierzy się przykładając kątownik. Próbę łamliwości blachy dachowej robi się wykonując podwójny rąbek. W tym celu rąbek stanowiący złącze dwóch blach pobiją się drewnianym młotkiem na drewnianej podkładce, następnie zagina się złącze w linii prostopadłej do kierunku rąbka o kąt 45°. W miejscu zagięcia blacha nie powinna mieć pęknięć i zarysowań (program na telefon).

Blachę przechowuje się w suchych zamkniętych pomieszczeniach, transportuje się bez opakowania w starannie ułożonych stosach.
Po nadejściu blachy do magazynu należy sprawdzić arkusze i posortować je. Sortowaniu podlegają arkusze, w których odchylenia od teoretycznych linii krawędziowych (ukosy) przekraczają 3 mm  (program egzamin ustny).
Arkusze z ukosami do 3 mm zalicza się do prostych, które przeznacza się do pokrycia połaci dachowych.
Arkusze o jednej krawędzi ukośnej (z ukosem ponad 3 mm) stosuje się do wykładania krańcowych części dachu — górnych przy kalenicy i dolnych przy okapie. Arkusze o dwóch krawędziach ukośnych stosuje się tam, gdzie odchylenia wymiarów nie przeszkadzają, a więc do obróbki kominów, pokrycia murów ogniochronnych itp (opinie o programie).

Spadek połaci dachowych krytych blachą stalową gładką w arkuszach powinien wynosić co najmniej 0,2. Ze względu na zapewnienie większej szczelności korzystne jest stosowanie spadku 0,3.
Wyznaczanie linii i odmierzanie wymiarów połaci dachowych wykonuje się sporządzając odpowiednie rysunki pokrycia z rozplanowaniem arkuszy i przedstawieniem miejsc specjalnych; następnie opracowuje się szczegóły i specyfikację materiałów (segregator aktów prawnych). Wymiary podane na rysunku technicznym przenosi się na arkusze blachy za pomocą narzędzi pomiarowych, jak linijka, metrówka, kątownik, kątomierz, cyrkiel, znacznik, rysik itd.

Stosowanie cyrkla

Celowe jest stosowanie cyrkla z nóżkami przesuwanymi wzdłuż listwy kierunkowej, na której umieszczona jest podziałka do mierzenia rozstawienia nóżek cyrkla. Znacznik do wykonywania linii odgięcia blachy wykonuje się z płaskowników.
Do rozplanowania elementów większych lub skomplikowanych można stosować specjalnie przygotowane wzorniki, które znacznie przyspieszają roboty.
Cięcia blachy wykonuje się nożycami ręcznymi, nożycami stołowymi lub nożycami o napędzie mechanicznym (promocja 3 w 1).

Przy małych robotach przeciąć blachę można także nożem lub przecinakiem.
Nożyce ręczne bywają różnych typów jak np.:
nożyce proste normalne,
nożyce do rozcinania arkuszy,
nożyce uniwersalne do cięcia blachy po linii prostej i krzywej oraz w miejscach trudno dostępnych.
Nożyce stołowe mają górny nóż ruchomy, a dolny przymocowany do stołu warsztatowego.