Polichlorek winylu

Wytłaczanie profilów odbywa się w sposób zbliżony do wytłaczania rur, przy czym można otrzymywać również profile o powierzchni wzdłużnie prążkowanej, co ma znaczenie przy profilach przezroczystych zastosowanych do kloszów lamp (program uprawnienia budowlane na komputer). Bardziej skomplikowane jest wytłaczanie profilów zbrojonych, które stosuje się coraz częściej w budownictwie. Do tego celu nadaje się głowica krzyżowa, znana już wcześniej i używana do wytłaczania kabli. Do produkcji kabli stosuje się polichlorek winylu zmiękczony, polietylen i mieszanki polietylenu z poliizobutylenem. Dla uzyskania lepszych własności elektrycznych kabli stosuje się niekiedy w czasie wytłaczania również spienianie termoplastu (np. polietylenu).

Specjalną głowicę krzyżową stosuje się również do obtłaczania folii aluminiowej octanomaślanem celulozy, dla otrzymania efektownych profilów i taśm koloru złotego, srebrnego itp., stosowanych w budownictwie, meblarstwie i galanterii. Rozwój w dziedzinie tanich termoplastów wysokoudarowych z jednej strony oraz rozwój techniki wytłaczania z drugiej doprowadził do podjęcia produkcji na dużą skalę ram okiennych z tworzywa ABS i PCW wysokoudarowego oraz do produkcji w skali próbnej ram okiennych z fenoplastów (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Sprzężenie dwóch wytłaczarek

Te kierunki rozwojowe znajdą na pewno i u nas swoje odbicie w najbliższej przyszłości (uprawnienia budowlane). Płyty z polimetakrylanu metylu (Metapleks, Plexiglas) produkowano od wielu lat metodą polimeryzacji blokowej, ostatnio jednak coraz częściej stosuje się do tego celu wytłaczanie. Metoda ta jest stosowana szczególnie do produkcji płyt z kopolimerów metakrylanu metylu. Przy jej zastosowaniu można dalej płyty te łatwo formować za pomocą dodatkowych urządzeń (np. falowanie płyt poprzeczne lub podłużne). Płyty takie można również zdwajać i ewentualnie dodatkowo zbroić (wzmacniać) (program egzamin ustny). Płyty, a raczej szerokie taśmy fałdowane (falowane) poprzecznie zostały chętnie przyjęte przez budownictwo, gdyż są one produkowane w odcinkach do 60 m i zwijane w wielkie role, a więc zastosowanie i montaż takich płyt są bardzo ułatwione.

Metodą wytłaczania produkuje się ostatnio również wykładziny podłogowe z polichlorku winylu zmiękczonego. Wprawdzie metoda ta nie jest szybka, ale ciągła i koszty urządzenia nie są wysokie. Przy tej okazji można wykładziny od razu zdwajać, zbroić tkaniną itp. Przez sprzężenie dwóch wytłaczarek z pojedynczą specjalną głowicą i dyszą oraz pojedynczym urządzeniem odbierającym produkuje się wykładziny podłogowe 2-warstwowe (opinie o programie). Produkcja folii metodą wytłaczania jest bardzo wydajna i tania, a przy wytłaczaniu folii z rozdmuchiwaniem daje folie cienkie i orientowane wszerz. Polepsza to własności folii i umożliwia osiągnięcie dużych szerokości (do kilkunastu metrów). Właśnie takie szerokie folie mają duże znaczenie w budownictwie.

Folie wytłaczane przez szeroką dyszę mogą być również orientowane wzdłuż i wszerz, wytłaczane zaś bezpośrednio na przesuwającą się taśmę tkaniny, papieru lub innej folii i kalandrowane łączą się trwale z nimi (segregator aktów prawnych). Coraz częściej stosuje się wzmacnianie folii siatką z włókna szklanego, przez co folia nie traci przezroczystości, a znacznie się wzmacnia.

Produkcję kształtek, pojemników itp. z termoplastów wykonuje się również przeważnie przez wytłaczanie z rozdmuchiwaniem. Do tego celu stosuje się wytłaczarki ze specjalnymi głowicami oraz odpowiednim automatem do otwierania i zamykania form [75]. Rury o bardzo wielkich średnicach oraz zbiorniki o kształcie walcowym produkuje się z termoplastów (przeważnie polietylen) na wytłaczarkach z dodatkowymi urządzeniami do spiralnego nawijania(promocja 3 w 1).