Półprzewodniki

Półprzewodniki są to ciała wykazujące bardzo małe przewodnictwo; nie są one ani dobrymi przewodnikami, ani dobrymi izolatorami. Półprzewodniki zawierają niewielką liczbę wolnych elektronów, wobec czego duży ruch elektronów może w nich powstać tylko pod działaniem dużej siły. Do półprzewodników należą marmur, papier, słoma, alkohol, eter i inne (program uprawnienia budowlane na komputer).

W drewnie przeważający wpływ na przewodnictwo elektryczności wywiera zawarta w nim woda i związana z nią wilgotność drewna. Drewno całkowicie suche jest nieprzewodnikiem; natomiast drewno w stanie nawilgoconym uważa się za półprzewodnik o przewodnictwie jonowym (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Rozpuszczone w wodzie sole mineralne są elektrolitami, a te przewodzą prąd. Wielkość przepływającego przez drewno prądu jest w granicach 0-30% wilgotności w sposób proporcjonalny uzależniona od ilości zawartej w drewnie wody.
Opór i przewodnictwo elektryczne drewna.

Każde ciało stawia większy lub mniejszy opór przepływowi prądu elektrycznego (uprawnienia budowlane). Opór stawiany przez dobre przewodniki, np. metale, jest mały, natomiast nieprzewodniki i półprzewodniki, jak np. szkło, papier, suche drewno, charakteryzują się dużym lub bardzo dużym oporem. Wielkość oporu elektrycznego R zależy:

1) od materiału, z którego jest wykonany przewodnik,

2) od wymiarów przewodnika,

3) od jego temperatury. Opór elektryczny danego materiału jest stałą i charakterystyczną dla niego wielkością. Określa ją oporność właściwa, czyli elektryczny opór właściwy q\ jest to opór wykonanego z danego materiału przewodnika długości 1 cm i powierzchni przekroju 1 cm2 (kostka sześcienna objętości 1 cm2) wyrażony w omach na długość 1 cm (£ cm) przy temperaturze 20° C (program egzamin ustny).

Suche drewno jest złym przewodnikiem elektryczności, dzięki czemu stosuje się je jako materiał izolacyjny i konstrukcyjny w elektrotechnice. Całkowicie suche drewno ma opór właściwy dochodzący do 3-1017 - 310,s i-’ cm. Istotny wpływ na opór właściwy, a tym samym na przewodność właściwą drewna, wywiera jego wilgotność.

Opór właściwy drewna

Główną rolę odgrywa tu występująca w błonach komórkowych woda imbibicyjna, natomiast wpływ wody wolnej jest nieznaczny (opinie o programie). W przedziale higroskopijnym opór właściwy drewna zmniejsza się szybko w miarę wzrostu jego wilgotności, osiągając w punkcie nasycenia włókien (około 30% wilgotności) wartość 105- 10 cm, czyli przybliżoną wartość oporu właściwego wody. Przy przejściu ze stanu całkowicie suchego do punktu nasycenia włókien (od 0% do około 30% wilgotności) przewodność właściwa drewna zwiększa się milion do 2 milionów razy, przy przejściu od punktu nasycenia włókien do stanu pełnego nasycenia wodą zwiększa się zaledwie 5 razy. Krzywa obrazująca zależność między przewodnością właściwą drewna a jego wilgotnością przebiega w przedziale higroskopijnym prostoliniowo, po czym w drewnie nasyconym wodą zbliża się asymptotycznie do przewodności właściwej wody (segregator aktów prawnych).

W tych warunkach wpływ wilgotności na przewodnictwo elektryczne drewna ma zasadnicze znaczenie, wobec którego inne czynniki, jak gatunek i ciężar właściwy drewna oraz jego temperatura, odgrywają rolę drugorzędną. Duże znaczenie ma również kierunek anatomiczny; przewodnictwo elektryczne wzdłuż włókien, a więc w kierunku głównych wartościowości chemicznych, jest około 2 razy większe niż w poprzek włókien.
Opór właściwy drewna zmienia się odwrotnie niż przewodnictwo właściwe i maleje w miarę wzrostu wilgotności.
Opór właściwy maleje w miarę wzrostu temperatury. Zmienia się on w zależności od kierunku anatomicznego; jego wartość liczbowa jest najmniejsza, wzdłuż włókien rośnie zaś w kierunku promieniowym i stycznym.

Elektryczne własności drewna nie są dotychczas dostatecznie opracowane. Ogólnie biorąc, opór elektryczny zamyka się zależnie od gatunku i stopnia wilgotności drewna oraz kierunku przepływu prądu w stosunku do włókien, w szerokich granicach 4- 10;f - 3- 1018 Q cm (promocja 3 w 1).