Pompa olejowa

Beton zastosowano w/c = 0,35 - 0,37. Dzięki temu przy betonowaniu części stożkowej wystarczyło deskowanie od dołu (program uprawnienia budowlane na komputer). Osobnym zagadnieniem przy wykonaniu zbiornika, ze względu na dużą wysokość, było rusztowanie. Górną część, a więc sam zbiornik z pierścieniem i rurą wewnętrzną całkowicie wykonano na dole i sprężono, a następnie podniesiono na podnośnikach hydraulicznych na wysokość 35 m. W ten sposób ułatwiono wykonanie zbiornika uniknięto konieczności wykonania wysokich rusztowań. Dla wykonania zbiornika ustawiono w jego osi na wykonanej (w pierwszej kolejności) rurze środkowej dźwig typu Wolfa. Dla zabetonowania zbiornika zastosowano cement wolnowiążący, aby opóźnić skurcz i uniknąć przez to rys skurczowych. Z tych samych powodów sprężenie przeprowadzono w 2 stadiach (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Wykonany na dole zbiornik wypróbowano, wykończono i pomalowano. Do podniesienia zbiornika o ciężarze 3200 T zainstalowano 32 prasy hydrauliczne 200-tonowe w położeniu odwróconym (podstawą do góry) (uprawnienia budowlane). Ciśnienie oleju wynosiło 400 kG/cm², skok prasy - 15 cm. Prasy rozstawiono równomiernie na całym obwodzie; 29 pras było zasilanych olejem przez 1 pompę olejową (+ 1 rezerwowa), a 3, rozstawione co 1/3 obwodu, były zasilane ręcznie. Równomierność podnoszenia na całym obwodzie kontrolowana była przy stole sterowniczym, znajdującym się pod zbiornikiem, gdzie każdą przechyłkę sygnalizowały lampki kolorowe. Trzy prasy zasilane ręcznie służyły do przejęcia mimośrodowego nacisku spowodowanego albo działaniem wiatru, albo nierównomiernym betonowaniem ściany (program egzamin ustny). Dla zapewnienia bezpieczeństwa, prasy miały śruby utrzymujące położenie tłoka przy redukcji ciśnienia.

Przekrój zbiornika

Zbiornik podnoszono w ten sposób, że po wzniesieniu go o 12 cm, kolejno po 2 prasy odłączano od zasilania przez zamknięcie zaworu, tłok wciskano, podkładano blok aluminiowy o wysokości 10 cm, dwa uprzednio ułożone bloki aluminiowe 10-centymetrowe wymieniano na walce betonowe o wysokości 29 cm, które pozostawały w konstrukcji. Ogółem zużyto 4000 szt. walców betonowych. Podnoszenie trwało 3 miesiące, dziennie podnoszono o 58 cm. Równocześnie z podnoszeniem zbiornika podciągano deskowanie ślizgowe podwieszone do dolnego pierścienia zbiornik przedłużano zbrojenie pionowe i poziome i betonowano ścianę trzonu podstawy. W ścianie zostały przy tym zabetonowane walce służące do podpierania pras (opinie o programie).

Zbiornik jest oddzielony od trzonu przerwą dylatacyjną, która pozwala w razie potrzeby na ewentualne podniesienie zbiornika jeszcze wyżej. Obliczenie tego typu zbiornika w części stożkowej można przeprowadzić wg wzorów podanych. Wzory te przewidziane są dla powłoki o stałej grubości, a jeżeli należałoby uwzględnić zmienną grubość, to podstawowe równanie trzeba odpowiednio zmienić. Przy niewielkiej zbieżności można założyć jednakową grubość średnią, co nie spowoduje większych odchyleń wyników od rzeczywiście istniejących momentów i sił (segregator aktów prawnych). Najwięcej kłopotu sprawiłoby rozwiązanie węzła, w którym się zbiegają oba walce i powierzchnia o podwójnej krzywiźnie, gdyż należałoby uwzględnić wzajemny ich wpływ. Obliczenia w opisanej konstrukcji uprościły się dzięki temu, że oba walce zostały oddzielone dylatacją. Można by również w tym miejscu zaprojektować bardzo sztywny pierścień, w którym poszczególne łupiny byłyby w pełni zamocowane. Przy obliczaniu dachu stożkowego należy uwzględnić zakłócenia stanu błonowego spowodowane pierścieniowym podparciem konstrukcji (promocja 3 w 1).

Podobną do wykonanej zbudowano wieżę ciśnień w Upsali (Szwecja). Zbiornik ten o pojemności 10 000 m³ ma kształt odwróconego ostrosłupa ściętego i ustawiony jest na 20-bocznym trzonie 0 14,0, o wysokości 4 m (rys. 5-29). Średnica zbiornika u dołu wynosi 14,0 m, u góry 37,4 m, wysokość całkowita 30 m. Przez środek zbiornika przechodzi walec żelbetowy (b 5,6 m zajęty przez schody i szyb pod- nośnika. Przekrój zbiornika jest na zewnątrz dwudziestobokiem umiarowym, a wewnątrz sześćdziesięciobokiem.