Posadowienie szkieletu budynku

Postępowanie takie związane jest wprawdzie z ryzykiem otwarcia się szczeliny na krawędzi górnej posadawianej ścianki wypełniającej, łatwiej jednak usunąć to uszkodzenie po zakończeniu procesu osiadań, niż wymieniać całą ściankę (program uprawnienia budowlane na komputer).

Posadowienie szkieletu budynku na ławach fundamentowych jest znacznie kosztowniejsze niż na stopach o przeciętnych wymiarach. Zwiększa się szczególnie zużycie stali. Na ogół więc przed powzięciem decyzji o posadowieniu słupów na ławach fundamentowych należy porównać koszt takiego rozwiązania z kosztem posadowienia budynku na palach lub studniach.
Najczęściej spotykane kształty ław fundamentowych (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Ławy te można stosować w przypadkach, gdy nie występują w nich znaczniejsze momenty zginające.

Przyjmuje się, że zginania w ławie nie występują, jeśli siły w słupach są równe,
a między wysokością ławy h i rozstawem słupów l zachodzi związek wynikający z założenia, że ciśnienia w betonie rozchodzą się pod kątem 45° Górną powierzchnię ławy można wówczas wyokrąglić, uzyskując pewną* oszczędność betonu (uprawnienia budowlane).
Przekrój prostokątny stosuje się przeważnie przy ograniczonej wysokości konstrukcyjnej ławy. Najwłaściwszy natomiast jest przekrój teowy.

Wysokość ławy przyjmuje się Vs-Vto rozstawu słupów, przy czym istnieje ścisły związek między przyjętą sztywnością przekroju poprzecznego ławy a tokiem obliczeń statycznych.
Szerokość ławy górą dostosowuje się najczęściej do szerokości posadowionych słupów (program egzamin ustny). Szerokość dolnej płyty wynika z wartości naprężeń dopuszczalnych w podłożu, zaś jej grubość stała lub malejąca ku krawędzi wynika z obliczeń jako wspornika zginanego reakcją podłoża.

Poziomy rzut

Ława w kierunku podłużnym może mieć wysokość stałą lub w przypadku występowania znacznie większych momentów pod słupami niż w przęsłach może mieć skosy. W rzucie poziomym szerokość ławy bywa najczęściej stała, jednak w przypadku ograniczenia wysokości konstrukcyjnej ławy możliwe jest zastąpienie skosów pionowych (gdyby wychodziły one np. ponad posadzkę dolnej kondygnacji) - poziomymi. Przypadek, gdy, wobec występowania w jednym ze słupów znacznie większej siły niż w pozostałych poszerzono w sąsiedztwie tego słupa podstawę ławy. Ponieważ poszerzenie takie powoduje zmniejszenie momentów w ławie, musi być odpowiednio uwzględnione w obliczeniach statycznych łaty.

Często również na końcu ławy stosuje się takie poszerzenie, gdyż istnieje tam tendencja do zwiększenia się naprężeń w podłożu, a co za tym idzie możliwość większych osiadań ławy. Wspomniana tendencja jest tym większa, im większy jest stosunek sztywności ławy na zginanie do podatności podłoża. Poszerzenie na skraju ławy jest konieczne, jeśli ława dochodzi do fundamentu istniejącego budynku i slup skrajny umieszczony jest w sąsiedztwie czołowej krawędzi ławy (opinie o programie).

Obliczanie momentów zginających, sił tnących oraz rozkładu oddziaływań podłoża wzdłuż ławy. Uzyskane wartości są podstawą do wymiarowania ławy w kierunku podłużnym. Tok postępowania i zasady konstrukcyjne są tu analogiczne jak przy wymiarowaniu belek ciągłych żelbetowych. Istnieje jednak różnica polegająca na tym. że do wartości obliczonych momentów i sił tnących trzeba się odnosić z dość dużą rezerwą (segregator aktów prawnych).

Z przeglądu metod obliczania ław fundamentowych wynika bowiem, że dane uzyskiwane z obliczeń zależą w dużej mierze od właściwego odwzorowania obliczeniowego właściwości podłoża w postaci doboru odpowiedniego modelu podłoża i odpowiednich parametrów charakteryzujących podłoże. Ponadto z obliczeń nie można przeważnie uzyskać kompletnej obwiedni momentów i sił tnących, obejmującej wszystkie możliwe układy sił w słupach (promocja 3 w 1).