Posadzki z wykładzin z PCW

Przed złączeniem klejonych powierzchni podkładu i wykładziny zaleca się nałożeni na podkład w miejscu odgięcia arkuszy, prostopadle do ich długości, wąskiego 5 - 20 cm paska wykładziny (program uprawnienia budowlane na komputer).

Uniemożliwia to sklejenie łączonych powierzchni w tym miejscu, a następnie eliminując przy klejeniu drugiej połowy arkusza potrzebę nanoszenia kleju w miejscu odgięcia arkusza, zapobiegając tym samym podciekaniu kleju i wynikającym z tego usterkom.

Po odparowaniu rozpuszczalnika i nałożeniu paska nasuwa się odwiniętą część arkusza na posmarowany klejem podkład, dopasowuje starannie styki i dociska wykładzinę do podkładu, aby nie pozostały pod nią pęcherze powietrza. Te same czynności powtarza się przy klejeniu drugiej połowy arkusza i arkuszy następnych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Schemat czynności przy klejeniu arkuszy wykładziny. Przycięcie spoin następuje po przyklejeniu arkuszy. Klejenie wykładziny wykonuje się w sposób poprzednio omówiony smarując klejem całą spodnią powierzchnię arkuszy (z uwzględnieniem zakładów na stykach arkuszy) (uprawnienia budowlane).

W tym wypadku przed nasunięciem klejonych arkuszy na podkład należy w linii przyszłej spoiny podłożyć na podkładzie taśmę z blachy cynkowej szer. ok. 10 cm. co zabezpiecza przed przyklejeniem brzegów arkuszy. Po nasunięciu i dociśnięciu kolejnych arkuszy do podkładu, należy przeciąć spoinę przez dwa zachodzące na siebie brzegi arkuszy oddzielone taśmą z blachy od warstwy kleju na podkładzie. Po usunięciu ścinków i taśmy z blachy należy starannie docisnąć brzegi arkuszy do podkładu (program egzamin ustny).

Sposób II zapewnia lepsze wykonanie spoiny, ponieważ cięcie okładziny wykonywane jest po przyklejeniu arkuszy i ich wzajemne przesunięcie lub rozsunięcie jest niemożliwe. Oba sposoby klejenia wymagają starannego nanoszenia kleju cienką warstwą równomiernej grubości i przyklejania arkuszy po całkowitym odparowaniu rozpuszczalnika z warstwy kleju (opinie o programie).
Posadzki z wykładzin z PCW z warstwą izolacyjną. Posadzki z tych materiałów są bardzo pożądanym rozwiązaniem na stropach międzypiętrowych wykazujących wymaganą izolacyjność na dźwięki powietrzne.

Charakterystyka warstwy wierzchniej

Materiałami stosowanymi najczęściej są wykładziny z PCW z warstwą izolacyjną z filcu igłowanego z włókien roślinnych (jutowych, lnianych), wzmocnioną przekładką z tkaniny jutowej. Przykładem takiego materiału jest wykładzina Lentex (file z odpadków Iniarskich) produkowana w arkuszach o szerokości 2 m i grubości całkowitej 3.5 mm. w tym grubość warstwy PCW nie mniejsza niż I mm (segregator aktów prawnych).

Wykładzina Lentex może mieć na powierzchni wzór barwny uzyskany technologią moletowania i nanoszenia różnobarwnych past PCW lub naniesiony metodą drukarską (np. wzór imitujący powierzchnię posadzki drewnianej). W tym ostatnim wypadku warstwę użytkową wykładziny stanowi przezroczysta folia z czystego PCW o grubości 0.3 mm. która chroni nadruk motywu wzorniczego. Innym rodzajem materiału jest wykładzina z PCW z warstwą izolacyjną ze spienionego PCW.

Przykładem takiego materiału jest wykładzina Winigam Rekord E. Własności i charakterystyka warstwy wierzchniej tej wykładziny są identyczne jak wykładziny Winigam Rekord. Szerokość wykładziny wynosi 2 m. grubość całkowita 3.5 mm. w tym grubość warstwy izolacyjnej ze spienionego PCW nie mniejsza niż 2 mm. Do przyklejania wykładzin z warstwą izolacyjną stosuje się kleje dyspersyjne (promocja 3 w 1).

Wymagania techniczne stawiane podkł idom są analogiczne jak dla wykładzin bez warstw izolacyjnych. Przy stosowaniu wykładzin Lentex należy zwrócić szczególną uwagę na to aby podkład nie miał nadmiernej wilgotności, która w żadnym wypadku nie może przekraczać wartości dopuszczalnej, tj. 3 ciężarowo w wypadku podkładu cementowego (lub gładzi cementowej).
Przyklejanie wykładziny Lentex na wilgotnym podkładzie może spowodować szybko postępjący proces gnicia warstwy izolacyjnej.