Poważniejsze obiekty przemysłowe

W robotach montażowych wyraźnie występuje oddziaływanie metod i sposobów realizacji na kształtowanie konstrukcji wznoszonego obiektu, a więc jego projektowanie techniczne. Zarówno określenie wielkości obiektu (jego wymiary w planie i wysokość), jak również podział konstrukcji tego obiektu na elementy przewidziane do montażu i ich kształt, jak wreszcie konstrukcja styków i połączeń montażowych powinny być dokonane z uwzględnieniem przewidywanych metod wykonania robót montażowych i odpowiadać wymaganiom, jakie stawia przed nimi prawidłowa technologia wykonania tych robót (program uprawnienia budowlane na komputer).

Dlatego też znajomość prawidłowej technologii i organizacji wykonywania robót montażowych jest niezbędna nie tylko dla wykonawców tych robót, lecz również i dla projektantów takich konstrukcji. W okresie przedwojennym metody montażu konstrukcji budowlanych były mało rozwinięte i dotyczyły w głównej mierze konstrukcji stalowych. Dopiero w pierwszych latach powojennych, z chwilą wprowadzenia do budownictwa ciężkich maszyn montażowych o znacznym udźwigu, nastąpił wzrost ilości obiektów montowanych z prefabrykatów, zarówno w budownictwie przemysłowym, jak i miejskim (konstrukcje stalowe i żelbetowe prefabrykowane) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Pierwsze poważniejsze obiekty przemysłowe o konstrukcji żelbetowej prefabrykowanej zrealizowano w r. 1949. Szczególne rozpowszechnienie znalazły konstrukcje żelbetowe prefabrykowane jednokondygnacjowych hal przemysłowych o przekroju pilastym (dźwigary szedowe) i łukowym (uprawnienia budowlane). W dalszych latach coraz szerzej zaczęto stosować dźwigary o konstrukcji sprężonej i kablobetonowe. W roku 1953 wybudowano pierwszy budynek wielokondygnacyjny o konstrukcji szkieletowo-płytowej prefabrykowanej (budynek magazynu książek biblioteki uniwersyteckiej w Łodzi) (program egzamin ustny).

Elementy konstrukcyjne

Ponadto w latach 1953-57 nastąpiło wprowadzenie do budownictwa mieszkaniowego w Polsce uprzemysłowionych metod budowania W roku 1955 rozpoczęto w kilku ośrodkach kraju budowę obiektów mieszkalnych, częściowo lub całkowicie z prefabrykatów (konstrukcje wielkoblokowe) (opinie o programie). W roku 1957 rozpoczęto budowę pierwszego budynku mieszkalnego o konstrukcji wielkopłytowej (na osiedlu Kasprzaka w Warszawie). Akcja ta rozwija się w dalszym ciągu tak, że w roku 1959 budownictwo z elementów wielkowymiarowych stanowiło już ponad 7% całości budownictwa mieszkaniowego w skali resortu budownictwa, a już na koniec roku 1970 planowano osiągnięcie ponad 70% udziału tego budownictwa w całości budownictwa mieszkaniowego.

W budownictwie przemysłowym najbardziej rozpowszechnione są obiekty o konstrukcji stalowej, której wszystkie elementy konstrukcyjne z zasady wykonywane są w warsztatach mechanicznych (segregator aktów prawnych). Konstrukcje stalowe poszczególnych obiektów wyróżniają się znaczną liczbą typów i rodzajów elementów o bardzo nieraz zróżnicowanych wymiarach i ciężarze. Utrudnia to dobranie właściwych urządzeń montażowych, niekorzystnie wpływa na ich pełne wykorzystanie oraz sprawia, że procesy montażowe są z tego właśnie powodu pracochłonne.

Większość budynków przemysłowych o konstrukcji stalowej budowana jest jako jednokondygnaejowe, wielonawowe hale wysokości do ok. 30 m i rozpiętości naw od 6 do 36 m i więcej. Częstym rozwiązaniem w halach o średniej wysokości (do 15 m) jest konstrukcja mieszana, w której słupy są żelbetowe (monolityczne lub prefabrykowane), a pozostałe elementy konstrukcji - stalowe. Na ogół konstrukcje stalowe hal przemysłowych należą do konstrukcji średniego typu, w których ciężar poszczególnych elementów’ dochodzi do 6 T (z wyjątkiem niektórych belek pcdsuwnicowych o znacznej rozpiętości, których ciężar wynosi do 40 T i więcej) (promocja 3 w 1).

Konstrukcje innych obiektów przemysłowych, jak wielkie piece, zbiorniki, mosty przeładunkowe oraz konstrukcje wewnętrznego wyposażenia technologicznego większych zakładów wykonywane są z reguły ze stali; poza wielką różnorodnością i dużym zróżnicowaniem wyróżniają się one znacznym ciężarem niektórych elementów konstrukcyjnych, dochodzącym do 50 T i więcej. Dlatego przy konstrukcjach stalowych istotne znaczenie ma scalanie elementów w zespoły, których ciężar zbliżony jest do maksymalnego udźwigu urządzenia montażowego.