Powstające rysy

W obszarze szczeliny działa wilgoć. Szczelinę należy zamknąć materiałem izolacyjnym o trwalej elastyczności. Z reguły używa się w tym celu elastycznych mas uszczelniających. Szerokość szczeliny należy dopasować do spodziewanych zmian długości elementów i do rozciągliwości materiału uszczelniającego (program uprawnienia budowlane na komputer).

Nie należy wykonywać szczelin o szerokości mniejszej niż 5 mm, ponieważ tak wąskich szczelin nie można właściwie wypełnić, a poza tym łatwo dochodzi wtedy do przekroczenia rozciągliwości bardzo cienkiej warstwy masy wypełniającej. Szczególnie przy występowaniu w warstwach za szczeliną materiałów ograniczonej odporności na wodę należy je dodatkowo zagruntować środkiem hydrofobowym. Typowe miejsca występowania takich szczelin to: połączenia ścian pokrytych płytkami, połączenia lekkich ścian działowych na obszarach narażonych na opryskiwanie wodą, połączenia z urządzeniami sanitarnymi (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Spoina ma izolować sąsiadujące elementy pod względem akustycznym. Szczelinę wypełnia się zwykle elastyczną masą uszczelniającą (jak przy działaniu wilgoci) albo wypełnia się ją miękkim materiałem i przykrywa. Typowymi miejscami występowania takich szczelin są połączenia krawędzi powierzchni lekkich, dwuwarstwowych ścian działowych oraz połączenia z wannami (uprawnienia budowlane).

Gips powoduje korozję niezabezpieczonych antykorozyjnie blach stalowych. Jeśli stosuje się zaprawę gipsową, należy używać albo odpowiednio zabezpieczonych listew stalowych, albo listew aluminiowych. Przy połączeniach sąsiadujących elementów, przy łączeniu powierzchni z materiałów o różnym zachowaniu się przy odkształceniach przy połączeniach powierzchni ściany z urządzeniami sanitarnymi i armaturą należy w powierzchni tej ukształtować szczelinę dylatacyjną. Podobną szczelinę należy wykonać, jeżeli łączone elementy trzeba izolować od siebie pod względem akustycznym (program egzamin ustny).

Jeżeli przewiduje się tylko niewielkie ruchy, a ewentualnie powstające rysy miałyby tylko znaczenie optyczne, to należy warstwy powierzchniowe rozdzielić tak (np. przez przecięcie kielnią), aby zapewnić regularny przebieg spodziewanych rys.

Skutek procesów skurczu

Jeżeli przewiduje się większe i powtarzające się ruchy, należy dopasować szerokość szczeliny do spodziewanych zmian długości dzielonych elementów. Szczeliny zagrożone przez wodę powinny mieć szerokość co najmniej 5 mm i być wypełnione po dokładnym oczyszczeniu i ewentualnym zagruntowaniu boków trwale elastyczną masą wypełniającą. Przy tynkach gipsowych należy stosować listwy zabezpieczone przed korozją lub listwy aluminiowe (opinie o programie).

W budownictwie mieszkaniowym stropy międzypiętrowe wykonuje się przeważnie z żelbetu w postaci stropów płytowych lub żebrowych. Ich zadanie statyczne polega przede wszystkim na przenoszeniu ciężaru własnego (samego stropu i stojących na nim ścian) i obciążenia użytkowego. Są one obciążone prostopadle do swojej powierzchni i podlegają zginaniu. Ugięcie, zależne od obciążenia, składa się z dwóch składowych: ugięcia sprężystego występującego natychmiast po obciążeniu oraz ugięcia w wyniku pełzania pojawiającego się stopniowo, w ciągu dłuższego czasu, zależnie od własności materiałowych betonu. Ugięcie zwiększa się także znacznie na skutek procesów skurczu, zależnych od wysychania betonu (segregator aktów prawnych).

Opisane ugięcia można ograniczyć jedynie pod względem wielkości za pomocą różnych środków (m.in. przez zmianę wielkości obciążenia, rozpiętości i grubości stropu, rodzaju betonu i sposobu jego wykonania). Tego rodzaju środki są konieczne przede wszystkim wówczas, gdy stropy mają być obciążone ścianami zagrożonymi zarysowaniem. Najważniejsze problemy w dziedzinie szkód związanych z żelbetowymi stropami międzypiętrowymi łączyły się z ugięciem tych stropów, przy czym skutki ugięć w postaci rys widać było nie tyle na samych stropach, co na stojących na nich ścianach działowych (promocja 3 w 1).