Poziom wyższy

Jedyny sposób wyjaśnienia, że G nie jest twierdzeniem, polega na odkryciu pojęcia numeracji Goedlowskiej i spojrzeniu na arytmetykę formalną z zupełnie innego poziomu. Nie chodzi tu o to, że podanie wyjaśnienia wewnątrz systemu jest trudne i skomplikowane. Jest ono niemożliwe. Takie wyjaśnienie po prostu nie istnieje (program uprawnienia budowlane na komputer). Poziom wyższy obdarzony jest takim rodzajem mocy wyjaśniającej, którego, z samej zasady, brak wewnątrz systemu. To, że G nie jest twierdzeniem, jest, że tak powiem, faktem istotnie związanym z wysokim poziomem. Podejrzewam, że podobnie jest w przypadku wszystkich zdań nierozstrzygalnych; to znaczy każde zdanie nierozstrzygalne jest właściwie zdaniem Goedlowskim, stwierdzającym o sobie samym, w pewnym systemie i za pomocą jakiegoś kodu, że nie jest twierdzeniem (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Tak widziany dowód Goedla sugeruje - choć w żadnym razie nie dowodzi! - że na umysł mózg można patrzeć z jakiegoś wyższego poziomu, operując pojęciami nieobecnymi na poziomach niższych, co być może daje moc wyjaśniającą nie istniejącą - nawet w zarodku - na poziomach niższych. Oznaczałoby to, że pewne fakty da się wytłumaczyć całkiem łatwo na wyższym poziomie, podczas gdy na poziomach niższych nie da się tego zrobić wcale (uprawnienia budowlane). Niezależnie od tego, jak długie i zawiłe byłoby twierdzenie z niższego poziomu, nie wyjaśniałoby ono danego zjawiska. Jest to odpowiednik faktu, że jeśliby w formalnej arytmetyce przeprowadzać jeden za drugim wywód, choćby nie wiem jak długi i zawiły, nigdy nie doprowadzi on do formuły G - pomimo faktu, że z poziomu wyższego widać, że G jest prawdziwe.

Czym mogą być takie pojęcia wyższego rzędu (program egzamin ustny)? Od wieków różni holistycznie czy „duchowo” nastawieni naukowcy i humaniści utrzymywali, że takim zjawiskiem wymykającym się wyjaśnieniom w kategoriach składników mózgu jest świadomość; mamy więc przynajmniej kandydata. Jest też, zawsze tajemnicze, pojęcie wolnej woli. Może więc te własności są „emergentne" w tym sensie, że wymagają wyjaśnień niemożliwych do zapewnienia przez samą tylko fizjologię.

Stanowisko antyredukcjonistyczne

Trzeba jednak zdać sobie sprawę, że skoro w stawianiu takich śmiałych hipotez kierujemy się dowodem Goedla. to musimy przeprowadzić analogię do końca (opinie o programie). W szczególności trzeba koniecznie przypomnieć, że fakt, iż G nie jest twierdzeniem arytmetyki formalnej, ma pewne wyjaśnienie - nie jest całkowitą tajemnicą! Wyjaśnienie to opiera się na znajomości w danej chwili nie tylko jednego poziomu, lecz sposobu, w jaki jeden poziom odzwierciedla swój metapoziom. oraz konsekwencji takiego odzwierciedlania. Jeśli nasza analogia ma zachodzić, to zjawiska „emergentne" powinny stać się wyjaśnialne w kategoriach związków pomiędzy różnymi poziomami w systemach mentalnych.

Jestem przekonany, że wyjaśnienia zjawisk „emergentnych” w naszych mózgach - na przykład idei, nadziei, wyobrażeń, analogii, czy wreszcie świadomości i wolnej woli - bazują na czymś w rodzaju dziwnej pętli, interakcji pomiędzy poziomami, w której najwyższy poziom sięga w dół, aż do poziomu najniższego, i wpływa nań, podczas gdy jednocześnie sam jest przezeń determinowany. Innymi słowy, samowzmacniający się „rezonans” pomiędzy różnymi poziomami - całkiem tak, jak ma to miejsce w zdaniu Henkina, które przez samo stwierdzenie własnej dowiedlności staje się rzeczywiście dowiedlne. Jaźń zostaje powołana do istnienia z chwilą uzyskania zdolności do odzwierciedlania samej siebie. Nie powinno to być traktowane jako stanowisko antyredukcjonistyczne (segregator aktów prawnych).

Jego konsekwencją jest tylko to. że aby redukcjonistyczne wyjaśnianie umysłu stało się zrozumiałe, musi uwzględniać takie „miękkie" pojęcia jak poziomy, odwzorowania i znaczenia. W zasadzie nie mam żadnych wątpliwości, że istnieje całkowicie redukcjonistyczne, choć niezrozumiałe wyjaśnienie mózgu; problem w tym, jak je przetłumaczyć na język, który będzie zrozumiały dla nas samych (promocja 3 w 1).