Praca na maksymalnych parametrach

Przy projektowaniu układu rozkopów w przekroju wykopu należy liczyć się z optymalnym wykorzystaniem parametrów roboczych koparki, a nie, jak to nieraz bywa, z wykorzystaniem maksymalnym. Doświadczenie uczy, iż pełne wykorzystanie parametrów nie jest słuszne ani z punktu widzenia technicznego, ani ekonomicznego (program uprawnienia budowlane na komputer).

Praca na maksymalnych parametrach (np. na maksymalnym promieniu kopania) nie jest wskazana, ponieważ powoduje: znaczne zmęczenie operatora, powstawanie w organach roboczych koparki największych naprężeń, a przez to szybkie ich zużywanie, przedłużanie cyklu roboczego, a zatem zmniejszenie wydajności koparki. Jedynym wyjątkiem jest tutaj, w przypadku rozkopów tarasowych, potrzeba maksymalnego wykorzystania parametru wysokości załadowania (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Przy projektowaniu wykonania wykopu należy w największym stopniu starać się ograniczyć do minimum nie wykopane pozostałości po pracy mechanicznej. Liczni autorzy przyjmują, iż przy wykonywaniu wykopów zamkniętych pozostaje około 10% ogólnej ilości gruntu do wybrania ręcznego bądź do wykonania z zastosowaniem innych maszyn. Już tylko przy tej pozostałości powstaje dodatkowy koszt wykopu wynoszący około 25% w stosunku do kosztu w założeniu wykonania całości wykopu mechanicznie (uprawnienia budowlane). W licznych przypadkach pozostałości po pracy mechanicznej są jeszcze większe, a zatem i koszty dodatkowe.

W celu znalezienia skutecznych środków dla zmniejszenia tych pozostałości prof. Znamienskij wkreślał w zarysy wykopów o różnych pochyleniach skarp, różne krzywe ruchu łyżki koparki przy różnych pochyleniach wysięgnika. maksymalne kopania (Hkop max), a drugi raz jako wysokości odpowiadające wysokości poziomego położenia ramienia łyżki (Hkop ram)- (program egzamin ustny).

Środki transportowe

Z tablicy wyraźnie wynika, iż wysokości rozkopów odpowiadające wysokości poziomego położenia ramienia przyczyniają się w wielkim stopniu do zmniejszenia pozostałości, często kilkakrotnego. W niektórych przypadkach tak przyjęta wysokość rozkopu (np. przy pochyleniu skarp 1 : 1) prowadzi do całkowitego wyeliminowania pozostałości (opinie o programie).

Poza tym z tablicy widoczne jest również, że na zmniejszenie pozostałości ma poważny wpływ minimalny promień kopania (Rkopdno min) w rozkopie przylegającym do zbocza. Uwidacznia się również, iż im niżej pochylony jest wysięgnik koparki przedsiębiernej, tym mniejsza jest pozostałość (segregator aktów prawnych).

Z danych powyższych wynika, iż dla zmniejszenia do minimum kosztownych pozostałości gruntu po robotach zmechanizowanych należy:

• w rozkopach położonych bezpośrednio przy skarpach wykopów wyznaczać oś koparki w odległości od skarpy równej Rkopdno min,
• stosować małe pochylenie wysięgnika.

Jak wiemy, przy tej samej wysokości kopania, tj. przy Hkop ram, zapewnione jest także napełnienie łyżki za jednym razem (nawet w przypadku gruntów zwięzłych); wynika stąd, iż najbardziej wskazana wysokość kopania odpowiada poziomo wysuniętemu ramieniu.

Środki transportowe znajdują się w tym przypadku jak i w poprzednim na tym samym poziomie co i koparka. Ładowanie urobku odbywa się na kolejno podstawiane wywrotki samochodowe lub inne pojazdy. Oś drogi transportowej od osi ruchu koparki znajduje się w odległości równej promieniowi załadowania - R^ (promocja 3 w 1).

Ten sam układ może być rozwiązany korzystniej z punktu widzenia wydajności koparki, a mianowicie przez zbliżenie osi drogi transportowej do osi ruchu koparki, a więc zmniejszenie tej odległości w stosunku do promienia załadowania R_zai do wielkości równej R_Zai-cos a. Jak widać z rysunku, daje to dość znaczne zmniejszenie średniego kąta obrotu a, co powoduje zwiększenie wydajności koparki, mimo iż w tym przypadku zmniejsza się objętość rozkopu wykonywanego z jednego stanowiska roboczego koparki, a więc zwiększa się również liczba stanowisk roboczych przy tej samej objętości gruntu.