Prace badawcze

Betony wykazywały bardzo dużą urabialność, co się przejawiało w łatwym zagęszczaniu oraz uzyskiwaniu dobrej ścisłości świeżej masy betonowej (program uprawnienia budowlane na komputer)..
Pomimo dość bogatej literatury na temat urabialności masy betonowej, pojęcie to nie jest wyraźnie zdefiniowane.

Zagadnienia t zostały omówione od utylitarnej strony technologii betonu. Tu pragniemy za trzymać się krótko na zagadnieniach teoretycznych, którym poświęca się sporo uwagi w ostatnich badaniach laboratoryjnych i rozwiązaniach analitycznych.
Większość prac badawczych z zakresu reologii masy betonowej dotyczy betonu o konsystencji gęstoplastycznej lub wręcz wilgotnej.

Jest to zrozumiałe jeśli zważymy, że już przy obecnym stanie rozwoju prefabrykacji betony produkowane w sposób przemysłowy są w ogromnej większości takiej właśnie konsystencji (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Pojęcie urabialności związane jest z dwiema grupami cech świeżej masy betonowej:
a. łatwość wymieszania i zagęszczenia masy,
b. łatwość wypełnienia formy, przeniknięcie między prętami zbrojenia, brak segregacji składników.

Obie te cechy rozpatrywane być powinny w aspekcie minimum energii zużytej na wymieszanie i zagęszczenie (uprawnienia budowlane).
Masa betonowa jest silnie skoncentrowanym, dyspersyjnym układem trójfazowym, składającym się z cieczy (woda i żel), ciała stałego (kruszywo i cement przed zhydratyzowaniem) oraz gazu (powietrze i para wodna). Układy takie tworzą ciała o złożonych własnościach Teologicznych, pośrednich między cieczami a ciałami stałymi, dlatego też wielu badaczy, widząc pewne analogie pomiędzy masą betonową a gruntem, posłużyło się w badaniach metodami mechaniki gruntów. R. UHermite badając zagadnienia reologii i wibracji masy stwierdził, że zachowanie się jej pod obciążeniem odpowiada prawu Coulomba i zaproponował, aby własności reologiczne masy betonowej charakteryzować naprężeniem ścinającym granicznym r0 i kątem tarcia wewnętrznego (program egzamin ustny).
Model Binghama często stanowi wystarczające przybliżenie, chociaż nie odtwarza efektu opóźnionej sprężystości; jednak dla określenia parametrów zagęszczania staje się on niewystarczający.

Zagęszczania masy betonowej

Nie wibrowana próbka masy poddana działaniu naprężeń ścinających x w czasie t doznaje odkształceń y w zależności od wielkości tych naprężeń. Przy naprężeniu ścinającym, w chwili przyłożenia obciążenia zachodzi chwilowe odkształcenie sprężyste, przechodzące następnie w zanikające odkształcenie lepko-sprężyste. Po osiągnięciu następuje stabilizacja odkształceń, a po odciążeniu próbki następuje powrotne odkształcenie, najpierw sprężyste a potem zanikające lepko-sprężyste.

Przebieg odkształcenia wibrowanej próbki masy, poddanej działaniu naprężeń ścinających, wygląda zupełnie inaczej. Próbka zaczyna płynąć ze stalą prędkością już od chwili przyłożenia obciążenia, która zależy od wielkości naprężeń (opinie o programie).
W oparciu o przedstawiony model Teologiczny zachowanie się masy betonowej w tym przypadku opisać można równaniem Newtona
Jak widać dla oceny przebiegu zmian jakości masy betonowej konieczne jest określenie pewnych własności Teologicznych. Cechy te dla masy betonowej są konsekwencją parametrów składu masy, tj. ilości i marki cementu, ilości wody oraz ilości, rodzaju i uziarnienia kruszywa (segregator aktów prawnych).

Określenie związków też doświadczalne ustalenie wielkości tych cech pozwala na:
a. wybór fizycznie uzasadnionych parametrów mieszania, transportu i zagęszczania masy betonowej,
b. określenie rodzaju i mocy urządzeń mieszających i zagęszczających.

Poza tym obserwacja kinetyki zmian własności Teologicznych masy w połączeniu z wynikami badań mechanicznych stwardniałego betonu daje obraz fizycznych przemian betonu od chwili zarobienia aż do uzyskania żądanej wytrzymałości (promocja 3 w 1).