Prąd stały

Prąd stały o potrzebnym natężeniu otrzymuje się w nich nie przez wytwarzanie go w specjalnej prądnicy, jak w wyżej opisanej spawarce wirującej, ale przez przetworzenie w prostowniku prądu z sieci (program uprawnienia budowlane na komputer).
Montowanie szkieletów zbrojeniowych. Szkielety zbrojeniowe płyt montuje się prawie zawsze od razu w deskowaniu.

Najpierw na deskowaniu kredą lub ołówkiem ciesielskim wyznacza się rozstaw prętów głównych i rozdzielczych. Następnie rozkłada się pręty główne, a na nich kładzie i od razu łączy z głównymi pręty rozdzielcze, biegnące u dołu płyty. Po nich zakłada się pręty rozdzielcze w załamania prętów głównych i na koniec pręty u góry płyty.
Szkielet belek można montować też od razu w deskowaniu. Po wyznaczeniu rozstawu strzemion rozkłada się i wkłada w strzemiona pręty dolne belki, łącząc je ze strzemionami najpierw u dołu, a potem odgięte górą. Następnie wsuwa się pręty montażowe i górne główne, też łącząc je ze strzemionami (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Częściej szczególnie szkielety krótkich belek montuje się na kozłach i gotowe wkłada w koryto deskowania.

Na dwóch lub trzech kozłach kładzie się dolne pręty zbrojeniowe i nakłada na nie strzemiona rozsuwając je wg zadanych w projekcie rozstawów.
Po połączeniu strzemion z prętami szkielet odwraca się i wsuwa w strzemiona pozostałe pręty.

Zbrojenie ścian wykonuje się po ustawieniu z jednej strony deskowania. Podobnie jak podczas zbrojenia płyty na deskowaniu wyznacza się rozstaw prętów i wg niego rozmieszcza pręty pionowe: Następnie, poczynając od spodu, łączy się z nimi pręty poziome.
Szkielety słupów montuje się przeważnie na kozłach, jak zbrojenie belek, i gotowe wstawia w skrzynię deskowania (uprawnienia budowlane). Jeżeli ciężar szkieletu to uniemożliwia, wykonuje się skrzynię otwartą z jednego boku i ustawia w niej pręty pionowe, na które, poczynając od dołu, nawleka się.

Zakłady w zbrojeniach ścian i słupów mają długość równą 30 średnicom pręta. Montaż rozpoczyna się od przywiązania prętów pionowych do wystających z fundamentu lub poprzedniej kondygnacji prętów.
Znaczne uproszczenie montażu zbrojenia dają gotowe siatki zbrojeniowe. W płytach i ścianach po prostu układa się je z zakładami. W celu zapewnienia właściwej grubości otuliny pod zbrojenie kładzie się ścinki stali zbrojeniowej lub na pręty nakłada specjalne krążki z tworzyw sztucznych.

Można również stosować do tego celu kawałki betonu lub cegły, które przywiązuje się do zbrojenia cienkim drutem (program egzamin ustny).

Roboty zbrojarskie

Roboty zbrojarskie na placu budowy powinno się ograniczyć do minimum, natomiast, jeżeli jest to tylko możliwe, powinno się korzystać z produkcji zbrojami centralnych.
Centralne zbrojarnie są to duże zbrojarnie obsługujące rejon sobie podległy w zakresie dostawy szkieletów i siatek wymagających jedynie ułożenia w deskowaniu. Wielkość i wyposażenie takich zbrojami zależą od wielkości i charakteru wykonywanych zbrojeń.
Centralne zbrojarnie charakteryzują się dużą wydajnością pracy, wysoką jakością produkcji oraz niskim wskaźnikiem zużycia materiałów (opinie o programie).
Podstawową zasadą dobrej organizacji zbrojami jest rytmiczność produkcji oraz jednokierunkowość jej przebiegu.

Dlatego też zbrojarnie pracują w układzie liniowym i mają kolejno usytuowane działy zawierające:
- składy stali,
- stanowiska prostowania,
- stanowiska cięcia i gięcia,
- stanowiska zgrzewania i spawania,
- składy gotowej produkcji (segregator aktów prawnych).

Ponadto warunkiem dobrej pracy zbrojami jest dobrze zorganizowany transport gotowych szkieletów na poszczególne budowy. Właściwości betonu, w tym jego wytrzymałość, zależą od:
- właściwości użytych do betonu składników,
- wzajemnego stosunku ilościowego składników,
- sposobu przygotowania, ułożenia i pielęgnacji świeżego betonu.

Ilości poszczególnych składników ustala się na podstawie projektowania betonu. Jest kilkanaście metod projektowania betonu (promocja 3 w 1). Podstawą wszystkich metod w odniesieniu do betonów zwykle jest taki dobór składników, aby beton po zagęszczeniu był jak najmniej porowaty.