Prefabrykowane bloki

Prefabrykowane bloki do tych silosów oraz beton wylewany wykonuje się z betonu Ru- = 140 przy użyciu cementu hutniczego marki 250 (program uprawnienia budowlane na komputer). Taka niska marka prefabrykatów jest dopuszczalna, o ile będą one wykonywane na miejscu budowy. Bloki do murowania silosów prostokątnych lub okrągłych wykonuje się grubości 15 cm i wysokości 33 cm. Typowe silosy przejazdowe pojedyncze w gospodarstwach indywidualnych wykonuje się z elementów z betonu R„> = 200 (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Fundamenty stopowe mogą być prefabrykowane lub wylewane, na słupki zaś stosuje się belki DZ-3 lub T-27, o które opierają się ścianki z desek żelbetowych 5 cm. Mała grubość ścianek powoduje konieczność gęstego rozstawu belek (podpór), co jest nieekonomiczne. Lepsze rozwiązanie stanowią ścianki wykonywane z żelbetowych płyt kanałowych grubości 8-H12 cm. Dno silosów wykonuje się z betonu Rw = 140; powinno ono znajdować się powyżej zwierciadła wody gruntowej (oszczędność na izolacji) (uprawnienia budowlane).
W gospodarstwach wielkotowarowych stosuje się do magazynowania- pasz silosy przejazdowe, rowy i doły silosowe oraz silosy pólwieżowe i wieżowe okrągłe lub wielokątne częściowo zagłębione w ziemi. Silosy wieżowe, szczególnie wysokie, opłacalne są wtedy, gdy zapewniona jest mechanizacja ich napełnienia i opróżnienia; w przeciwnym razie eksploatacja silosów jest zbyt kosztowna.

Wielkość silosów zależna jest od okresu karmienia zwierząt oraz ich ilości, rodzaju i wieku (program egzamin ustny). Ilość kiszonki przypadającą na 1 DJP przyjmuje się wg obowiązujących normatywów.
Wymagania stawiane silosom sprowadza się w pierwszym rzędzie do wymagań statycznych wytrzymałości ich dna i ścian. Ściany i dno powinny być poza tym wodoszczelne i odporne na działanie kwasów o stężeniu 3,8-4,2 pH, występujących w kiszonce. Są to główne kwasy: mlekowy, octowy i w niewielkiej iiości masłowy (opinie o programie).

Dno betonowe silosów

Zarówno ściany jak i dno powinny być gładko zatarte zaprawą cementową i mieć zaokrąglone naroża. Dno zbiornika powinno być co najmniej 30-50 cm ponad zwierciadłem wód gruntowych. W projektowaniu silosów należy szczególną uwagę poświęcić kształtowi i wielkości zbiornika dla zapewnienia możliwie łatwego jego opróżniania.
Silosy przejazdowe są to zbiorniki o ścianach zewnętrznych nieco pochylonych, posadowionych na powierzchni terenu lub częściowo zagłębionych w ziemi (segregator aktów prawnych).

W zasadzie należy dążyć do wykonania ich z elementów prefabrykowanych. Zwraca się uwagę, że kiszonkę prasuje się ciągnikiem (nie cięższym niż 3 T), co wpływa na zwiększenie parcia na ścianki rowu. Prefabrykowane elementy rowów silosowych stosowanych w Rosji. Dno rowu tworzą płyty 1,50 X 0,6 m. Konstrukcja ścian składa się z wsporników w kształcie litery T, o które opierają się żebrowe płyty ścienne przymocowane do słupów śrubami. W tym przypadku śruby narażone są na korozję, szczególnie przez soki i kiszonki. Schematy silosów przejazdowych z prefabrykatów żelbetowych systemu Neuenschandera i systemu Loge’a, W pierwszym systemie mamy do czynienia ze słupami i płytami, w drugim tylko z elementami ścianek oporowych podobnymi do elementów oporowych L. Element górny w systemie Loge’a służy do umocowania folii nakrywającej kiszonkę.
Pochyłe slupy żelbetowe podparte zastrzałami służą za oparcia dla ścian z płyt kanałowych 8 cm (promocja 3 w 1).

Wykonanie rowów przejazdowych ze słupami żelbetowymi posadowionymi masztowo co 2,0 m, między którymi zastosowano płyty żebrowe. Dno betonowe silosów powinno mieć spadki poprzeczne 2% w kierunku ścian.
Doły silosowe wykonuje się jako pojedyncze lub połączone w baterie. Mogą one być okrągłe, prostokątne i wielokątne. Radzieckie silosy wykonuje się z prefabrykowanych żelbetowych pierścieni 0 300 cm wysokości 95,0 cm. W polskich rozwiązaniach stosuje się komory o średnicy do 150 cm i głębokości 2,5 do 3,0 m w wykonaniu monolitycznym.