Pręt odwzorowujący część podziemną

Pręt odwzorowujący część podziemną połączony jest z pozostałą częścią ramy słupami o zerowej sztywności na zginanie i nieskończenie dużej sztywności na siły podłużne, co odpowiada założeniu, że przemieszczenie pionowe ścian zewnętrznych piwnic pozostałej części konstrukcji są sobie równe, natomiast przemieszczenia poziome są różne (program uprawnienia budowlane na komputer).

W przypadku układów usztywnionych w pełni ścianami wewnętrznymi (mogą być one usztywnione dodatkowo częścią podziemną) oraz układów usztywnionych wyłącznie odcinkami wewnętrznych ścian podłużnych ocenę sił działających w konstrukcji można przeprowadzać na podstawie znacznie prostszego, belkowego schematu jej pracy. Korzystanie z tego schematu pozwala jedynie na wyznaczenie ekstremalnych wielkości sił wewnętrznych w przekroju budynku, niezbędnych przy ocenie stanu nośności konstrukcji (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Obliczenia prowadzone na schemacie belkowym oparte są na szeregu uproszczeń, których konsekwencje uwzględnione są przez wprowadzenie do obliczeń współczynników korekcyjnych. Wartości tych współczynników ustalone zostały w wyniku obliczeń numerycznych prowadzonych na schemacie ramowym i dobrane tak, że wynik obliczeń sił ekstremalnych w przypadku obu schematów nie różni się więcej niż o 10% (uprawnienia budowlane).

Ocena sił wywołanych nierównomiernymi osiadaniami wymaga rozróżnienia dwóch faz pracy budynku: fazy montażu i eksploatacji. Należy stwierdzić, że ocena sił występujących w pierwszej fazie nastręcza szczególne trudności. Komplikacje związane są zarówno ze stopniowym narastaniem konstrukcji budynku, jak i z tym, że określenie miarodajnych charakterystyk sztywnościowych konstrukcji w okresie jej wznoszenia byłoby niezmiernie trudne. W związku z tym sposób oceny sił w fazie montażu oparto na istotnych uproszczeniach (program egzamin ustny).

Podłoże gruntowe

Podstawą tych uproszczeń był potwierdzony praktycznie przez obserwacje w naturze fakt, że charakter odkształceń konstrukcji w omawianej fazie, pomijając montaż pierwszych 2-i-3 kondygnacji, nie różni się zasadniczo od charakteru odkształceń konstrukcji w fazie eksploatacji. Z tego też względu siły i odkształcenia występujące w fazie montażu liczy się przy założeniu pracy konstrukcji jak w fazie eksploatacji przy wprowadzeniu jednak odpowiedniej ich redukcji. W procesie obliczeń redukcję tę uwzględnia się przez zmniejszenie obciążeń obliczeniowych (opinie o programie).

Słupy w schemacie ramowym zakłada się w osiach ścian poprzecznych. Rygle w schemacie ramowym zakłada się w osiach tarcz stropowych. Długości odcinków, na których sztywność rygla na zginanie jest nieskończenie duża, odpowiadają długości pełnych odcinków podłużnych ścian wewnętrznych - od osi ściany poprzecznej do najbliżej położonego otworu w ścianie podłużnej (segregator aktów prawnych).

Podłoże gruntowe odwzorowuje się słupami najniższej kondygnacji ramy. Wysokość tych słupów można przyjmować dowolnie. Charakterystyki sztywnościowe prętów ramy. Ogólną zasadą przy ustalaniu obliczeniowych charakterystyk sztywnościowych słupów i rygli (El) i (EF) jest zastąpienie odpowiednich fragmentów konstrukcji prętem o równoważnej sztywności na podstawową dla tych fragmentów formę odkształceń. W przypadku rygli sztywność (EF)_r reprezentować będzie sztywność stropów na sity podłużne, a sztywność (El)_r sztywność podłużnych ścian konstrukcyjnych na odkształcenia postaciowe (promocja 3 w 1).

Natomiast sztywności (EF)_S i (EI)_S reprezentują sztywności wydzielonych fragmentów konstrukcji składających się ze ścian poprzecznych i przyległych do nich pełnych odcinków ścian podłużnych (do otworów drzwiowych lub okiennych). Stosowane zasady ustalania charakterystyk sztywnościowych, poza uproszczeniami podstawowymi, opierają się na założeniu, że całość sił podłużnych w przekroju konstrukcji przejmowana jest przez tarcze stropowe oraz że w obrębie fragmentów konstrukcji odwzorowywanych przez słupy występuje płaski stan odkształceń. Uproszczenia te nie mają jednak istotnego wpływu na dokładność oceny sił w konstrukcji.