Próbne wiercenia

Próbne wiercenia ,na parceli budowlanej, jako prace zespolone z posadowieniem budynku i warunkami hydrologicznymi, powinny być ściśle uzgodnione w czasie z całością wykonawstwa. Niektóre wiercenia muszą być powtarzane, inne uzupełnione i wskutek tego urządzenie wiertnicze bywa wyzyskane z pożytkiem w ciągu całego czasu trwania robót (program uprawnienia budowlane na komputer).
Przy wierceniu ręcznym komplety rur obsadowych dobiera się zależnie od głębokości otworu, rodzaju gruntu i celu badań.
Średnicę otworu określa średnica zewnętrzna rury. Jeżeli wiercenie ma być głębokie, otwór zaczyna się od rury o średnicy większej, a następnie idąc w głąb wprowadza się mniejsze przekroje rur. W rezultacie uzyskuje się otwór z rur o układzie teleskopowym.

Wiercenie otworów 1,4 cala (37 mm) bywa stosowane do celów sondowania. Otwory przeznaczone na studnie wykonuje się również o znacznie większej średnicy zgodnie z projektem. Próbki wydobyte układa się do skrzynek z oznaczeniem grubości pokładu i głębokości zalegania. Próbki w skrzyniach powinny być przechowywane aż do czasu zakończenia budowy. Skrzynki mają 10 przegródek o wymiarach 10 x 10 x 10 cm.
Jeżeli próbki mają być badane laboratoryjnie, należy je włożyć do specjalnie przeznaczonych do tego celu cylindrów i przechowywać w stanie naturalnej wilgotności (program uprawnienia budowlane na ANDROID).
Próbki przeznaczone do badań współczynnika filtracji wody i zeskalenia gruntu powinny być dostarczone do laboratorium w stanie nienaruszonym. Próbki pobiera się cylindrami z blachy cynkowej i opakowuje się w cylindrach metalowych lub zanurza się w parafinie, opakowuje się w pergamin i ponownie zanurza się w parafinie.

Otwory wiertnicze, szczególnie te, które przebijają warstwy spoistego gruntu i mogą powodować szkodliwe nawadnianie pokładów suchych, powinny być po wykorzystaniu zlikwidowane (uprawnienia budowlane).
Do robót związanych z likwidacją zbędnych otworów należą: wyciągnięcie rur obsadowych, tamponowanie, rozbiórka urządzeń wiertniczych i sporządzenie znaku rozpoznawczego.
Tamponowanie (zaiłowanie) służy do odizolowania warstw wodonośnych, spotykanych kolejno w czasie wiercenia. Wykonuje się je zazwyczaj gliną. W tych
przypadkach rury obsadowe podnosi się na pewną wysokość, a następnie wrzuca się do otworu kulki gliny i ubija je łyżką wiertniczą, której dolny koniec korkuje się drewnem (program egzamin ustny).

Dokumentacja otworu wiertniczego

Dokumentacja otworu wiertniczego powinna uwzględniać następujące dane dla poszczególnych uwarstwień gruntu:
a) rzędne górnej i dolnej granicy warstwy,
b) głębokość zalegania warstwy w m od powierzchni terenu,
c) grubość warstwy w m,
d) opis litograficzny każdej warstwy gruntu: np. nasyp, gleba, piasek gruboziarnisty, iły pylaste i inne,
e) stopień nasycenia wodą, np. suchy, wilgotny, bardzo wilgotny itp.,
f) rzędne występowania wody, np. poziom pojawienia się wody 142,7, naporowy poziom z wapieni 125,3 itd.

Należy zwrócić uwagę, że często w praktyce w czasie wiercenia otworów dolewa się do rury wiertniczej wody dla ułatwienia pracy, lecz niejednokrotnie utrudnia to ustalenie faktycznego poziomu wód gruntowych (opinie o programie).
należy dokonać analizy chemicznych i fizycznych właściwości wody.
Dla przeprowadzenia skróconej analizy należy pobrać nie mniej niż 2 litry, a dla pełnej analizy nie mniej niż 5 litrów wody (segregator aktów prawnych).
Wodę pobiera się specjalnym przyrządem, z określonego poziomu, nalewa się do butelek dobrze wymytych wodą destylowaną i szczelnie zamyka parafinowanymi korkami. Pod korkiem pozostawia się niewielką przestrzeń nie wypełnioną wodą. Zakorkowane butelki pieczętuje się i oznacza odpowiednim napisem.

Analizę należy wykonać w niedługim czasie po pobraniu próbki, ponieważ w przeciwnym razie wskutek procesów fizykochemicznych i biologicznych może nastąpić rozkład substancji organicznych, co może wpłynąć na zmianę twardości wody (promocja 3 w 1)..

Pod warunkiem trzymania próbek wody w lodówce, opóźnienie w dostarczaniu do badań może wynosić od 72 do 12 godzin, przyjmując górną granicę dla wód czystych, a dolną dla bardzo zanieczyszczonych.