Projektowanie betonu

Projektowanie betonu można wykonać metodą rachunkową, wykreślną lub doświadczalną. Podział ten jest bardzo ogólny, ponieważ każda metoda rachunkowa i wykreślną wymaga sprawdzenia doświadczalnego, a każda metoda doświadczalna zawiera elementy rachunkowe (program uprawnienia budowlane na komputer).

Metody rachunkowe opierają się na rozwiązywaniu układu trzech równań opisujących warunki wytrzymałości, szczelności i konsystencji. Oprócz założonej wytrzymałości umownej i konsystencji, trzeba dobrać mieszankę kruszywa i podzielić ją na frakcje oraz przyjąć markę cementu. Dla takich danych odczytuje się z tablic współczynnik A, gęstość objętościową materiałów składowych oraz współczynniki wodożądności frakcji i następnie oblicza ilość składników. Wyniki należy sprawdzić przez wykonanie zarobu o zaprojektowanym składzie i zbadanie wytrzymałości próbek po 28 dniach twardnienia.
Metoda doświadczalna umożliwia zaprojektowanie betonu z każdego gotowego kruszywa bez przesiewania na frakcje (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Przebieg czynności jest następujący:
- założenie konsystencji mieszanki betonowej i wytrzymałości betonu na ściskanie,
- przygotowanie składników betonu: cementu, kruszywa, wody,
- odważenie ok. 20 kg suchego kruszywa,
- przygotowanie ok. 7 1 zaczynu z ilością wody wg wyliczonego ze wzoru Bolomeya wskaźnika W/C,
- stopniowe dolewanie zaczynu cementowego i mieszanie z kruszywem aż do uzyskania założonej konsystencji,
- obliczenie ilości składników (Kt, Cx, łVx) w próbnym zarobię,
- pomiar objętości V1 próbnego zarobu,
- wykonanie próbek do badania wytrzymałości betonu,
- obliczenie ilości składników na 1 m3 betonu
- obliczenie szczelności mieszanki betonowej,
- opracowanie receptury roboczej, uwzględniającej wilgotność kruszywa na budowie (uprawnienia budowlane).

Technologia wykonania betonu

Metoda wykreślna polega na wyznaczaniu składników wypełniających wolne przestrzenie (pustki) w kruszywie za pomocą nomogramów, ilustrujących współzależności poszczególnych składników w betonie oraz pozwalających na szybkie i dość dokładne wyznaczenie tych składników w odniesieniu do różnych mieszanek i rodzajów kruszywa oraz różnych marek cementu.
Jeśli przy tym samym kruszywie dla otrzymania betonu B 15, zastosuje się cement marki 35, to z rys. 3-13 otrzyma się skład mieszanki: cementu - 312 kg/m3, wody - 190 1, popiołu lotnego-140 kg/m3 i kruszywa 1700 kg/m3 (program egzamin ustny).
Pojęcie to oznacza zespół czynności związanych z przygotowaniem mieszanki betonowej, przetransportowaniem jej i ułożeniem.
Na przygotowanie mieszanki składa się dozowanie i mieszanie składników (opinie o programie).

Dozowanie może być ciężarowe lub objętościowe. Na placu budowy cement dozuje się zawsze ciężarowo, a kruszywo często jeszcze objętościowo. Ilość wody jest bieżąco ustalana wg faktycznego zawilgocenia kruszywa, tak aby mieszanka betonowa miała stale jednakową konsystencję.
Mieszanie składników odbywa się mechanicznie, a wyjątkowo (prymitywne warunki wykonania) ręcznie. Mieszania ręcznego powinno dokonywać się na specjalnie przygotowanych drewnianych pomostach w kolejności: piasek z cementem, kruszywo grube, woda. Mieszanie mechaniczne odbywa się w betoniarkach wolnospadowych lub przeciwbieżnych. Kolejność dozowania w betoniarkach jest następująca: ok. 2% wody zarobowej, kruszywo, cement i pozostała część wody. Kruszywa porowate przed podaniem do betoniarki powinny być nasycone wodą. Mieszanie w betoniarkach trwa 2—3 min aż do uzyskania jednolitej masy (segregator aktów prawnych).

Transport mieszanki może odbywać się taczkami, wózkami, samochodami, taśmami transportowymi lub rurociągami. Środki transportu powinny być tak dobrane do istniejących warunków, aby nie następowało odmieszanie i rozsegregowanie w wyniku przemieszczania się ciężkich części mieszanki na dno pojemnika.
Układanie mieszanki w konstrukcji powinno odbywać się warstwami grubości do 0,5 m; nie należy jej zrzucać z wysokości większej niż 3,0 m (promocja 3 w 1).