Projektowanie odchyłek wymiarowych

Przyjęte klasy dokładności wykonania i związane z nimi tolerancje powinny być zgodne z tolerancjami otrzymywanymi w zakładach produkcyjnych przy ustalonej technologii produkcji oraz danym rodzaju i materiale formy (program uprawnienia budowlane na komputer). Kierując się wymaganiami technicznymi, należy uwzględnić również stronę ekonomiczną produkcji elementów prefabrykowanych i ustalić taką klasę dokładności, która spełniając warunki techniczne w dopuszczalnych granicach nie podniesie kosztów produkcji. Aby to osiągnąć, należy przy doborze klas dokładności wykonania uwzględnić następujące czynniki:

• właściwości tworzyw użytych do produkcji,
• sposób formowania elementów i materiałów formy,
• rodzaj, wielkość i przeznaczenie produkowanych elementów,
• technologię produkcji i montażu elementów,
• typ konstrukcji i metodę łączenia elementów w węzłach.

Dokładność montażu. Przy montażu obiektów z gotowych elementów prefabrykowanych zasadniczą rolę odgrywa dokładność położenia elementów zgodnie z przewidzianym w projekcie miejscem ich wbudowania (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

W wyniku popełnianych błędów mierzenia położenie elementu przy montażu odbiega zwykle od położenia przyjętego w projekcie. Wielkość tego błędu przewidziana projektem jest wartością tolerancji położenia elementu w przestrzeni w stosunku do położenia projektowanego. Odchyłki położenia, składające się na tolerancję położenia, określa się w przestrzennym prostokątnym układzie odniesienia trzech osi współrzędnych. Odchyłki montażowe dotyczą: przesunięcia elementu względem trzech osi współrzędnych układu x, y i z (oznacza się je symbolami Ax, Ay i Az), obrotu osi elementu względem osi x, y, jak również odchylenia od położenia pionowego (uprawnienia budowlane).

Parametry akustyczne

Rodzaje błędów montażu i ich oznaczenie w projektach. Są to odchyłki elementarne, do których można sprowadzić wszystkie błędy wymiarowe popełniane przy montażu. Odchyłki montażowe zależą od wielu czynników, a ich dopuszczalna wartość jest określana w zależności od sposobu montażu, zastosowanych przyrządów pomiarowych, ważności elementów (zwłaszcza ze względu na ich nośność i wygląd), rodzaju elementów i ich wpływu na tworzenie się odchyłek innych elementów (program egzamin ustny).

Parametry akustyczne dotyczą budynków mieszkalnych i użyteczności publicznej w zakresie budownictwa miejskiego i wiejskiego. Odnoszą się one również odpowiednio do nieprodukcyjnych budynków przemysłowych i rolniczych oraz do przegród budowlanych pomieszczeń socjalnych, nie sąsiadujących z pomieszczeniami produkcyjnymi o uciążliwych warunkach akustycznych.

Przy określaniu wskaźników izolacyjności od dźwięków powietrznych dla przegród wewnętrznych pominięto te wszystkie przypadki, w których wymagania są wyjątkowo łagodne (opinie o programie). Podane wymagania odpowiadają maksymalnym wielkościom pomieszczeń, projektowanych stosownie do obowiązujących normatywów projektowania. Pominięto natomiast przypadki pomieszczeń mniejszych, dla których obowiązujące normy dopuszczałyby łagodniejsze wymagania akustyczne. Również i w tym względzie kierowano się dążeniem do unifikacji i do niedopuszczenia do nadmiernego różnicowania asortymentu elementów przegród (segregator aktów prawnych).

Podane w tablicy 1-74 wskaźniki dotyczą konstrukcji podłogi bezpośrednio po jej wykonaniu i zawierają wymagany przez PN-70/B-02151 zapas właściwości tłumiących, mający wyrównać pogorszenie właściwości akustycznych podłogi po minimum 1,5-rocznym okresie eksploatacji. Dla stropów z pływającymi podłogami podane wielkości liczbowe należy traktować jako orientacyjne. Dla każdego rozwiązania stropu muszą być dobrane optymalne rozwiązania pływających podłóg. Gruntami budowlanymi nazywamy wszystkie utwory geologiczne, występujące w zasięgu oddziaływań budowli inżynierskich, wznoszonych na powierzchni lub w głębi ziemi (promocja 3 w 1). Do gruntów budowlanych zalicza się skały oraz naturalne grunty mineralne i organiczne, jak również grunty nasypowe.