Projektowanie współczesnych mieszkań wiejskich

Projektowanie współczesnych mieszkań wiejskich nie polega na mniej lub więcej zręcznym rozwiązaniu rzutu poziomego i otrzymaniu mniej lub więcej poprawnej formy zewnętrznej, lecz na rozwiązaniu określonego problemu, który byłby co najmniej przyczynkiem do posunięcia higieny i kultury życia codziennego na wsi o dalszy krok naprzód (program uprawnienia budowlane na komputer).

Jako przykład może posłużyć zamieszczony na poprzedniej stronie rzut poziomy i pionowy jednorodzinnego budynku mieszkalnego w Szwecji. Zwraca uwagę zarówno dobrze rozwiązany układ funkcjonalny mieszkania jak i system jego ogrzewania. W projektach budynków mieszkalnych jest stosowana niekiedy błędna metoda wtłaczania funkcji do założonej uprzednio formy (np. nie przemyślane często stosowanie stropodachów) (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Niewłaściwe jest również naśladownictwo form tradycyjnych. Obecne formy regionalne w architekturze ludowej są fazą przejściową od tradycji do nowoczesności. Obowiązkiem architekta jest kontynuowanie ciągu ewolucyjnego, a nie konserwacja form dawnych. Regionalizm we współczesnej architekturze wiejskiej jest całkowicie uzasadniony i ma swe słuszne podstawy podobnie jak w przeszłości.

Współczesna architektura regionalna jest wynikiem:

1. warunków klimatycznych lokalnego środowiska geograficznego.
2. funkcji zabudowań, będącej odbiciem programu zagospodarowania terenu,
3. umiejętnego zastosowania materiałów miejscowych (uprawnienia budowlane).

Celowe jest organizowanie konkursów na budownictwo mieszkaniowe w osiedlach wiejskich. Warunki konkursów powinny zmierzać do uzyskania nowych pomysłów konstrukcyjnych, a przede wszystkim nowych poglądów na urządzenie i zagospodarowanie wnętrz mieszkalnych oraz najbliższego otoczenia budynku (program egzamin ustny).

Osiedla usługowe

W planowaniu przestrzennym osadnictwa wiejskiego nie można ograniczać się tylko do osiedli o charakterze wyłącznie rolniczym, lecz trzeba uwzględniać kompleksowo wszystkie osiedla usługowe, aż do miast powiatowych włącznie, ze względu na organiczne powiązanie tej kategorii osiedli usługowych ze wsią i rolnictwem. Zwielokrotnione zadania planu 5-letniego w dziedzinie przebudowy i rozwoju rolnictwa w kraju powodują dwukrotny wzrost nakładów na samo budownictwo wiejskie (ok. 72 mld zł), niezależnie od nakładów na melioracje i mechanizację rolnictwa.

Realizacja tak zwiększonych zadań inwestycyjnych wymaga stworzenia odpowiednich warunków organizacyjnych oraz przygotowania wielobranżowej kadry fachowców do bezpośredniej współpracy z budownictwem wiejskim, tj. w:

• instytucjach naukowych i uczelniach,
• biurach projektowych budownictwa wiejskiego,
• powiatowych służbach architektoniczno-budowlanych,
• organizacjach i przedsiębiorstwach wykonawstwa budowlanego i przemysłu materiałów budowlanych (opinie o programie).

Założone w prognozie demograficznej pozostawienie na wsi 6 min ludności nierolniczej (tj. ludności pracującej w usługach) przyczyni się do powstania w osiedlach wiejskich korzystnej mieszanej struktury zawodowej. Zjawisko to powinno już dziś znaleźć wyraz w projektowanych układach przestrzennych i w projektach budynków, uwzględniających inny profil zawodowy ludności oraz zróżnicowaną strukturę mieszkaniową (segregator aktów prawnych).

W planowaniu przestrzennym na obszarach wiejskich, a zwłaszcza w planach zagospodarowania powiatów, należy dążyć do kompleksowego opracowywania sieci osiedleńczej, tzn. osiedli wiejskich i miejskich łącznie. Programowanie jednolitej sieci osiedleńczej w powiatach staje się nieodzowną koniecznością z uwagi na lokalizację w miastach i miasteczkach wielu różnorodnych instytucji usługowych, z których korzysta zarówno ludność osiedli wiejskich jak i miast powiatowych i miasteczek.

Obecnie zachodzi konieczność rewizji dotychczasowych poglądów na zasadę 3-stopniowej więzi społeczno-gospodarczej w osadnictwie wiejskim. W poszczególnych przypadkach, w miarę rozwoju przemian gospodarczych w rolnictwie może być stosowana zasada 2-stopniowości (promocja 3 w 1). Pozwoli to na większą koncentrację usług, a tym samym na lepsze wyposażenie osiedli w urządzenia komunalne, na sprawniejszą organizację zaopatrzenia i zbytu w rolnictwie, a ponadto na znaczne usprawnienie połączeń komunikacyjnych i transportu.