Prowadzone badania akustyczne

Prowadzone badania akustyczne nie rozwiązały dotychczas tajemnicy skrzypiec zabytkowych, rzuciły jednak snop światła na szereg szczegółów ich budowy. Stwierdzono np. że skrzypce zabytkowe wykazują większy stopień tłumienia od produkowanych obecnie, przeciętnych skrzypiec. Mimo to ich efekt akustyczny jest około 30% wyższy niż efekt akustyczny przeciętnych skrzypiec, a dźwięki ich mają na otwartej przestrzeni zasięg około 1 km (program uprawnienia budowlane na komputer).

Badania wykazały, że konstruktorzy skrzypiec zabytkowych nadawali im przez odpowiednie wmontowanie poprzeczek dużą wypukłość w środkowej części pudła. Następstwem tego są sztucznie wywołane naprężenia wewnętrzne płyty, które powodują wprawdzie podwojenie stopnia tłumienia wewnętrznego (logarytmiczny dekrement tłumienia), równocześnie jednak wpływają w decydujący sposób na charakter tonów, wzmacniając wysokie, a osłabiając inne tony (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Wprowadzenie naprężeń za cenę zwiększenia tłumienia wewnętrznego było możliwe tylko pod warunkiem stosowania drewna o niskim lub sztucznie obniżonym tarciu wewnętrznym, gdyż w przeciwnym razie straty energii na wewnętrzne tłumienie (pokonanie wewnętrznego tarcia) byłyby zbyt duże.

Pozytywne rozwiązanie zagadnienia musiało się opierać na starannym doborze i na umiejętnym przygotowaniu oraz apreturze drewna (uprawnienia budowlane).
Naprężenia wewnętrzne wpływają na tony skrzypiec w podobny sposób, jak zmiany w wymiarach grubości płyt. Zdaniem Hans en a tajemnica zabytkowych skrzypiec polega na świadomym i umiejętnym dostosowaniu kształtu skrzypiec i wymiarów ich elementów do technicznych cech obrabianego drewna.

Prawdopodobnie najpierw wykonywano skrzypce w surowym stanie, o zbyt dużej grubości płyt, bez lakierowania. W tym stanie poddawano je próbom gry zarówno w pomieszczeniach, jak na wolnym powietrzu; na podstawie wyników prób obrabiano skrzypce od zewnątrz, zmniejszając i modyfikując grubość płyt tak długo, aż otrzymano wymagane cechy akustyczne (program egzamin ustny).

Analizy chemiczne

Wskazuje na to fakt, że porównywane egzemplarze skrzypiec zabytkowych zbudowano - przy tym samym kształcie - z płyt o zmiennej grubości. Dopiero po skończeniu obróbki przystępowano do lakierowania. Wybrane do budowy drewno poddawano prawdopodobnie specjalnej obróbce przygotowawczej, jak np. nasycanie odpowiednio dobranymi substancjami, celem zmniejszenia wpływu różnic strukturalnych drewna wczesnego i późnego (opinie o programie).

Analizy chemiczne przeprowadzone przez Schwalbego wykazały, że drewno skrzypiec zabytkowych zawiera 1,28-1,62% popiołu (głównie związków wapnia), drewno natomiast skrzypiec nowoczesnych 0,18-0,42%. Na tej podstawie można przypuszczać, że jedną z operacji wstępnych stanowiło długotrwałe moczenie w wodzie wapiennej. Dzięki tego rodzaju zabiegom obniżano prawdopodobnie własności higroskopijne, a podwyższano własności akustyczne drewna. Staranny dobór wysokowartościowego surowca, długotrwałe sezonowanie, nieznana bliżej obróbka przygotowawcza i wyjaśniająca, umiejętna obróbka elementów i próby akustyczne stanowiły zespół czynników składających się na mistrzowską klasę instrumentów zabytkowych. W wyniku przeprowadzonych badań uważa się, że czynnikiem decydującym o wysokich kwalifikacjach skrzypiec zabytkowych było umiejętne operowanie zmienną grubością płyt, dostosowaną z jednej strony do jakości drewna, z drugiej strony do otrzymywanych efektów akustycznych (segregator aktów prawnych).

W budowie instrumentów muzycznych dużą rolę odgrywa surowiec drzewny, który w pewnych granicach decyduje o możliwościach akustycznych instrumentów; dlatego przy doborze drewna rezonansowego kładzie się duży nacisk na jego jakość.

Badania akustyczne wykazują, że drewno świerkowe, jodłowe i sosnowe charakteryzuje się największym tłumieniem przez promieniowanie. Drewno sosnowe ma jednak duże tłumienie wewnętrzne, co utrudnia zastosowanie go na materiał rezonansowy (promocja 3 w 1). W przeciwieństwie do tego drewno świerkowe ma małe tłumienie wewnętrzne, co wysuwa je na czoło różnych gatunków drewna rezonansowego.