Przedmioty i urządzenia

Zgodnie zobowiązującymi normami prawnymi od 1971 r., do środków trwałych zalicza się środki pracy oraz inne przedmioty i urządzenia długotrwałego użytkowania (np. domy mieszkalne, budynki fabryczne itd.) o cenie zakupu lub wartości wytworzenia wyższej od 10.000 zł i okresie użytkowania dłuższym niż 1 rok (program uprawnienia budowlane na komputer).
Nie są więc środkami trwałymi przedmioty, bez względu na ich wartość, jeżeli ich okres użytkowania nie przekracza 1 roku. W jednostkach budżetowych (np. Politechnika) nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych środków trwałych.

Po okresie całkowitego zużycia następuje komisyjne spisanie danego środka trwałego z inwentarza jednostki a dla nabycia nowego środka trwałego niezbędna jest dotacja z budżetu państwa.
a) Odpisów amortyzacyjnych środków trwałych dokonuje się zgodnie z Uchwałą nr 300 Rady Ministrów z dnia 6 XI 1966 (Monitor Polski nr 65).
b) W wymienionej Uchwale przyjęto metodę liniową odpisów amortyzacyjnych, przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych przeznaczonych na wymianę (refundację) i na kapitalne remonty środków trwałych (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się każdego miesiąca od wartości początkowej środka trwałego (Kp) według stanu na pierwszy dzień danego miesiąca, w wysokości 1/12 kwoty rocznej amortyzacji.
Do wyjątku należą pojazdy mechaniczne, jeżeli ich amortyzację oblicza się w zależności od przebiegu. Odpisy amortyzacyjne oblicza się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dany środek trwały został przekazany do użytkowania i objęty ewidencją księgową.
Odpisów amortyzacyjnych środka trwałego dokonuje się przez cały czas użytkowania, włączając w to okresy wszelkich remontów, przestojów i przerzutów maszyn.

Jeżeli władze terenowe wyznaczą okres użytkowania krótszy niż to wynika z klasyfikacji amortyzacyjnej wówczas przedsiębiorstwo winno przyjąć za podstawę wysokości stawki amortyzacyjnej wyznaczonej przez władze terenowe okres używalności środka trwałego (uprawnienia budowlane).
W zakończeniu należy wyjaśnić, że w państwach socjalistycznych gospodarka funduszem amortyzacyjnych prowadzona jest jednym z podanych niżej sposobów:
- w sposób scentralizowany,
- zdecentralizowany,
- mieszany.

Zdecentralizowana gospodarka

W scentralizowanym systemie gospodarowania funduszem amortyzacyjnym cały fundusz pozostaje w gestii jednostek nadrzędnych przedsiębiorstwa, jak zjednoczenia wzgl. ministerstwa (program egzamin ustny).
Zdecentralizowana gospodarka funduszami amortyzacyjnymi opiera się na pozostawieniu środków amortyzacyjnych w całości do dyspozycji przedsiębiorstwa, które dokonały odpisów.
W systemie mieszanym część środków pochodzących z amortyzacji przekazuje się do dyspozycji jednostek nadrzędnych i pozostawia się pozostałą część funduszu amortyzacyjnego przedsiębiorstwa.
W Polsce stosowany jest system mieszany, a zatem miesięczny odpis amortyzacyjny dzieli się wg ustalonego klucza na część pozostającą do dyspozycji przedsiębiorstwa oraz na część podlegającą odprowadzeniu na konto bankowe władz wyższych (zjednoczenie) (opinie o programie).

Fundusz amortyzacyjny pozostający w gestii przedsiębiorstwa przeznacza się na:
1) Finansowanie remontów i modernizacji środków trwałych,
2) Finansowanie inwestycji przedsiębiorstw produkcyjnych,
3) pokrywanie kosztów związanych z likwidacją i sprzedażą środków trwałych produkcyjnych.
Ogólna klasyfikacja funduszów w budownictwie.

Rozróżniamy następujące fundusze:
- Fundusz podstawowy czyli statutowy,
- Fundusz produkcyjny,
- Fundusz nieprodukcyjny (segregator aktów prawnych).

Fundusz podstawowy zwany w przedsiębiorstwach statutowym, który powstaje z przydzielonych powstającemu przedsiębiorstwu dotacji na nabycie lub wytwarzanie środków trwałych i obrotowych, bądź też ze środków trwałych i obrotowych przydzielonych przedsiębiorstwu w naturze. Fundusz produkcyjny w budownictwie stanowią park maszyn budowlanych, urządzenia technologiczne i energetyczne, środki transportu, budynki i instalacje uczestniczące w procesie produkcyjnym oraz inne środki produkcyjnego przeznaczenia (promocja 3 w 1).