Przemieszczanie pary wodnej

Przemieszczanie pary wodnej odbywa się przez dyfuzję, filtrację i ruch molekularny; przemieszczanie wody wskutek podciągania kapilarnego, a także dyfuzji oraz filtracji wywołanej gradientem ciśnienia hydrostatycznego (program uprawnienia budowlane na komputer). Rozgraniczenie tych procesów jest trudne, ponieważ udział każdego z nich zależy od wielu czynników, na przykład od struktury materiału, rozwiązań konstrukcyjnych przegrody, warunków otoczenia, stopnia zawilgocenia itp. Powietrze atmosferyczne można traktować jako mieszaninę suchego powietrza i pary wodnej. Zawarta w powietrzu para wodna wywiera pewne ciśnienie cząstkowe, które wraz z ciśnieniem cząstkowym suchego powietrza składa się na pełne ciśnienie atmosferyczne powietrza (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Ciśnienie cząstkowe pary wodnej, podobnie jak zawartość pary wodnej w powietrzu, może mieć dla danej temperatury wartość maksymalną i stan taki określa się pojęciem pary wodnej nasyconej. Ciśnienie cząstkowe pary wodnej nasyconej zależy od temperatury powietrza ze wzrostem temperatury zwiększa się, ze spadkiem temperatury maleje. Maksymalna ilość w gramach pary wodnej w 1 m³ powietrza w danej temperaturze lub maksymalne ciśnienie cząstkowe, czyli ciśnienie pary nasyconej, nazywa się wilgotnością absolutną (uprawnienia budowlane).

W normalnych warunkach powietrze nie jest całkowicie nasycone parą wodną i dlatego do określenia jego stopnia zawilgocenia używa się pojęć: rzeczywiste ciśnienie pary wodnej, wilgotność bezwzględna oraz wilgotność względna. Rzeczywiste ciśnienie pary wodnej jest to ciśnienie cząstkowe pary wodnej zawartej w powietrzu nienasyconym, przy określonej jego temperaturze i ciśnieniu atmosferycznym. Miarą zawartości pary wodnej w powietrzu jest wilgotność bezwzględna, wyrażona jako masa pary wodnej w gramach, przypadająca na 1 m³ lub na 1 kg suchego powietrza (program egzamin ustny).

Im wyższa jest wilgotność względna powietrza, tym jest ono bardziej wilgotne a przy wilgotności 100% jest całkowicie nasycone parą wodną. Zawartość pary wodnej związana jest również z temperaturą. Przykładowo: przy tej samej wilgotności względnej (np. 60%) 1 m³ powietrza w temperaturze +20 C zawiera 10,39 g pary wodnej, a w temperaturze 10°C tylko 1.28 g.

Wilgotność

Ze wzrostem temperatury, przy stałej zawartości wilgoci w powietrzu, wilgotność względna zmniejsza się. Natomiast przy ochładzaniu, przy stałej zawartości wilgoci, wilgotność względna zwiększa się, aż w pewnej temperaturze osiągnie 100%, czyli powietrze staje się całkowicie nasycone parą wodną. Temperaturę stanu nasycenia nazywa się temperaturą punktu rosy. Dalsze obniżanie temperatury spowoduje nadmiar wilgoci w powietrzu i para wodna będzie się skraplała (opinie o programie).

Źródłem wilgoci w budynkach mieszkalnych są ludzie, którzy wydzielają ją przez oddychanie i odparowanie z powierzchni ciała oraz czynności gospodarcze, jak przygotowanie posiłków, kąpiele, pranie, mycie podłóg itp. W obiektach produkcyjnych o ilości wilgoci w powietrzu decydują procesy technologiczne.

Wilgotność względną powietrza, mimo że ulega ona zmianom (w niewielkich granicach), można przyjmować do obliczeń dla pomieszczeń mieszkalnych jako wielkość średnią dla całego okresu ogrzewczego w wysokości 55%. W budynkach użyteczności publicznej, w których źródłem wilgoci są tylko ludzie w nich przebywający, średnią wilgotność względną powietrza przyjmuje się w wysokości 45% (segregator aktów prawnych).

W budynkach przemysłowych temperatura i wilgotność względna powietrza w szerokich granicach, w zależności od rodzaju produkcji. Orientacyjną klasyfikację pomieszczeń w zależności od temperatury, wilgotności względnej powietrza i ciśnienia cząstkowego pary wodnej. Wilgotność względna powietrza zewnętrznego jest na terenie całego kraju r_-:ej więcej wyrównana. Średnia miesięczna wilgotność powietrza zewnętrznego - okresie lata wynosi ok. 70%, w okresie zimy nie przekracza 90%. Do obliczeń praktycznych wilgotność względna (p_e w okresie zimowym przyjmuje się równą 85% (promocja 3 w 1). Do obliczeń stanu wilgotnościowego przegród potrzebna jest znajomość rzeczywistych ciśnień cząstkowych pary wodnej w pomieszczeniu i na zewnątrz budynku. W tym celu, dla ustalonych temperatur t_t i t_e,.