Przestrzeń między okładziną

Po ustawieniu jednego rzędu płyt zalewa się je zaprawą. W tym celu wkłada się w przestrzeń między ścianą i płytami gładkie łaty umieszczone po obu stronach pionowych spoin okładziny w odległości 5-7 cm od linii spoin. Przestrzeń między łatami zalewa snę zaprawą cementową 1 : 3. Po upływie 1,5 lub 2 godzin łaty wyjmuje się. Następnie zalewa się zaprawą górne poziome brzegi płyt na wałkach uszczelniających z pakuł lub podobnego materiału, ułożonych za okładziną, w odległości 5-7 cm od górnej krawędzi (program uprawnienia budowlane na komputer).

Do licowania elewacji po wzniesieniu murów konieczne jest ustawienie zewnętrznych rusztowań i wiercenie w ścianach otworów dłutem, wiertłem ręcznym lub świdrem elektrycznym. Otwory wierci się na całej licowanej powierzchni ściany (6-8 miejsc na Każdy metr kwadratowy okładziny) (program uprawnienia budowlane na ANDROID). Jeżeli w miarę wznoszenia muru zakłada się w poziomych spoinach co 60-70 cm pętle ze stali zbrojeniowej 8-10 mm, rozmieszczone ściśle w pionie w odległości 90 100 cm od siebie to wiercenie otworów jest zbyteczne. Do tych pętli wsuwa się później w miarę potrzeby odcinki ze stali okrągłej o średnicy 12 - 16 mm i do nich przymocowuje się płyty za pomocą haków. W tym wypadku cała przestrzeń między okładziną i ścianą wypełniana jest zaprawą (uprawnienia budowlane).

Jeżeli licowanie wykonywane jest jednocześnie z murem należy zacząć od ustawienia poziomego rzędu płyt na długości 4 do 6 m; następnie do wysokości płyt układa się mur (8 lub 9 warstw cegieł). Płyty ustawia się do sznura i pionu i zamocowuje prowizorycznie do stojaków z desek. Płyty przymocowuje się do muru gwoździami i miękkim wyżarzonym drutem zamurowanym w spoinach (program egzamin ustny).

Smoliste plany

Prócz tego wzmacnia się połączenie okładziny z murena przez zamurowanie w ścianie żeber płyt i zalanie zaprawą przestrzeni między ścianą i płytami. Następnie usuwa się deski poziome, stojaki zamocowuje się do muru specjalnymi kotwami i kontynuuje się robotę w tej samej kolejności, tzn. najpierw ustawia się rząd płyt a następnie muruje się ścianę (opinie o programie).

Jednoczesne wykonywanie muru i okładziny ma następujące zalety:

• robota jest wykonywana z rusztowań wewnętrznych, na których pracują murarze, a więc zbędne jest ustawianie rusztowań zewnętrznych;
• odpada konieczność wybijania w ścianie gniazd do mocowania płyt;
• praca murarzy jest uproszczona, gdyż nie trzeba wykonywać pionowania zewnętrznej powierzchni ścian, narożników, ościeży, węgarów i innych elementów muru; w tym wypadku płyty okładzinowe dokładnie ustawione stanowią jednostronne szalowanie, dzięki czemu ściany mogą murować mało wykwalifikowani murarze;
• zanika różnica w terminie ukończenia muru i okładziny obie roboty kończą się jednocześnie (segregator aktów prawnych).

Wadą jednoczesnego wykonywania robót murarskich i okładzinowych jest ewentualność uszkodzeń, a nawet zniszczenia płyt, powstających wskutek różnicy w osiadaniu ściany i okładziny. Różnica w osiadaniu spowodowana jest mniejszą ilością i mniejszą grubością spoin okładziny. Wspomnianej wady można uniknąć ustawiając płyty na elastycznych przekładkach albo nie wypełniając zaprawą poziomych spoin.

Ścianę do licowania terakotą przygotowuje się w następujący sposób. Powierzchnię ceglaną lub betonową należy uprzednio oczyścić z tynku, farby, kurzu, oleistych i smolistych plam, które zmniejszają przyczepność zaprawy; następnie zmywa się ją starannie wodą i narzuca się rzadką zaprawę cementową. Na gładkich powierzchniach cementowych trzeba koniecznie na- siekać bruzdy (promocja 3 w 1). Na ścianach drewnianych przybija się papę albo płyty azbestowo-cementowe i naciąga się siatkę metalową.