Przyspieszenie twardnienia betonu

Największe przyspieszenie twardnienia betonu osiąga się przy obróbce cieplnej z wykorzystaniem zespołu następujących zabiegów: zastosowania szybkotwardniejących cementów wysokich marek, gęstoplastycznych mieszanek o małym W/C, racjonalnych składów betonu i warunków nagrzewania, rewibracji (przy techanologii bateryjnej), wprowadzenia środków przyspieszających twardnienie, jak również aktywizacji przez domielanie na sucho, a zwłaszcza na mokro cementu nadchodzącego do wytwórni (program uprawnienia budowlane na komputer).

Przy naparzaniu i elektronagrzewie betonu bardzo korzystny jest dodatek 1% chlorku wapniowego lub chlorku sodowego (większy dodatek, zwłaszcza przy cementach portlandzkich o wysokich wytrzymałościach i szybkotwardniejących, może wywołać korozję zbrojenia). Beton powinien być przy tym szczelny, dobrze za- wibrowany i z nie uszkodzoną warstwą ochronną o grubości nie mniejszej niż 15 mm. Zaleca się wprowadzenie inhibitorów azotanu sodowego w ilości nie mniejszej niż 0,6% na 1% CaCl₂. Dodatki chlorowcowe są specjalnie wskazane dla betonu na cementach portlandzkich żużlowym i pucolanowym, cemencie portlandzkim niższych marek i przy temperaturze naparzania 60°C oraz niższej (program uprawnienia budowlane na ANDROID).

Duży wpływ wywiera CaCL na betony z mieszanek gęstoplastycznych przy krótkim nagrzewie, a z półciekłych - przy dłuższym. Ze zwiększeniem powierzchni właściwej cementu (powyżej 4000 cm²) wpływ CaCl₂ zmniejsza się. Optymalna wielkość dodatku CaCl₂ w betonie na cemencie portlandzkim wynosi 0,5-PO,6%, a na cemencie portlandzkim żużlowym 1%. Zastosowanie wymienionych zabiegów umożliwia doprowadzenie szybkości obiegu form i urządzeń po obróbce cieplnej do 1,5-2 razy, a czasami i więcej w ciągu doby (uprawnienia budowlane).

Wydawanie wyrobów użytkownikowi

Ze względu na zwiększone tempa robót budowlanych wyroby żelbetowe mogą być szybko obciążane pełnym obciążeniem obliczeniowym. Przy tym w warunkach zimowych z reguły nie obserwuje się narastania wytrzymałości wyrobów po opuszczeniu wytwórni. Prócz tego, jak wykazuje praktyka budowlana, elementy prefabrykowanych konstrukcji żelbetowych często są narażone na duże obciążenia montażowe, bardzo zbliżone do obliczeniowych (program egzamin ustny).

Wydawanie wyrobów użytkownikowi dozwolone jest wyłącznie po osiągnięciu przez beton wytrzymałości wskazanej w GOST lub MRTU dla danego wyrobu, a przy braku tego wskazuje się wytrzymałość fabryczną w projektach techniczno-roboczych lub w warunkach technicznych na te wyroby i ustala w porozumieniu między producentem, użytkownikiem a instytucją projektową w zależności od przeznaczenia wyrobu, pory roku, warunków i okresów montażu i załadunku.

MRTU jest skrótowym oznaczeniem przepisu „Mieżriepublikanskije tiechniczeskije usłowija - Międzyrepublikańskie warunki techniczne”. Wytrzymałość fabryczna betonu zgodnie z GOST 13015-67 powinna być nie mniejsza niż: dla wyrobów z betonów zwykłych wszystkich marek i betonów lekkich marek 100 i więcej - 70%, dla wyrobów z betonów lekkich marek mniejszych niż 100 - 80% i z betonów autoklawizowanych 100% marki (wytrzymałości na ściskanie) (opinie o programie).

Wyroby żelbetowe, nośność których określa się wytrzymałością betonu na ściskanie, powinny być w warunkach zimowych wydawane z wytwórni przy wytrzymałości równej marce betonu. Całkowicie wykorzystywana jest wytrzymałość betonu, z reguły, w ściskanych elementach konstrukcji, np. w palach, słupach (szczególnie w ich częściach ściskanych mimośrodowo), podporach o różnym przeznaczeniu, łukach i in., jak również w niektórych typach zginanych elementów z mało rozwiniętą ściskaną strefą betonu (np. płyty, belki, płyty przekryć z wąskimi żebrami w strefie ściskania) (segregator aktów prawnych).

Wyroby żelbetowe, których nośność określa się przeważnie granicą plastyczności zbrojenia, mogą być wydawane z wytwórni przy 70% marki betonu (promocja 3 w 1). Do takich wyrobów zalicza się elementy konstrukcji z dostatecznie rozwiniętą strefą ściskaną - płyty dachowe, nadproża, belki i elementy przekryć z płytą w strefie ściskanej itp.